سرمایه‌گذاری برای تولید؛ ضرورت و راهکارها

سال ۱۴۰۴ با شعاری کلیدی و راهبردی آغاز شد: «سرمایه‌گذاری برای تولید». این شعار که از سوی رهبر معظم انقلاب انتخاب شده، نشان‌دهنده یکی از بزرگ‌ترین خلأ‌های اقتصاد ایران یعنی نبود بستر مناسب برای سرمایه‌گذاری مؤثر در بخش‌های مولد است. با وجود منابع انسانی جوان و ذخایر عظیم انرژی، بخش قابل توجهی از سرمایه‌های داخلی یا در بازار‌های غیرمولد باقی مانده یا به خارج از کشور منتقل شده است. این نشان می‌دهد که مشکل در «کمبود سرمایه» نیست، بلکه در «ناکارآمدی در جذب و هدایت سرمایه» است. در چنین شرایطی، سرمایه‌گذاری برای تولید نه یک گزینه، بلکه یک ضرورت است. زهرا خدادادی، دبیر کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی، بر اهمیت استفاده از درآمد‌های نفتی به عنوان پیشران تولید با ارزش افزوده تأکید می‌کند. او می‌گوید که پتروپالایشگاه‌ها می‌توانند به افزایش درآمد ملی و اشتغال‌زایی کمک کنند و قابلیت صادراتی بیشتری دارند. پیشرفت پروژه‌های پتروپالایشگاهی پیشگامان سیراف و آدیش به ۶۲% و ۹۳% رسیده و انتظار می‌رود تا نیمه نخست سال آینده به بهره‌برداری برسند. با هم‌افزایی میان دولت و بخش خصوصی، امید می‌رود که در سال «سرمایه‌گذاری برای تولید» گامی مؤثر در مسیر افزایش ظرفیت پالایشی و توسعه صنعت پالایش کشور برداشته شود.