گلستان در انتظار توجه ویژه برای توسعه

در آستانه سفر سه‌روزه محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، گلستان با جمعیتی ۲ میلیون نفری به دنبال توجه ویژه برای جبران کمبودها و شتاب در توسعه است. پروژه‌های زیرساختی این استان، از جاده‌های روستایی تا بیمارستان‌ها و طرح‌های گردشگری، به دلیل تخصیص قطره‌چکانی اعتبارات، سال‌هاست نیمه‌تمام مانده‌اند. کارشناسان بر این باورند که تعامل مجلس و دولت در اصلاح قوانین و جذب فاینانس خارجی می‌تواند این گره‌ها را باز کند و شرق گلستان را به کانون پیشرفت تبدیل نماید. با وجود محدودیت‌های اقتصادی، اولویت‌بندی پروژه‌ها و تخصیص اعتبارات ویژه می‌تواند مسیر توسعه گلستان را هموار کند. همکاری قوای سه‌گانه و نهادهای انقلابی نه‌تنها غبار محرومیت را از چهره این استان می‌زداید، بلکه امید به زندگی و اعتماد به نظام را در دل مردم تقویت می‌کند. جزیره آشوراده، با مواهب طبیعی بی‌نظیرش، می‌توانست مقصدی طلایی برای گردشگران باشد، اما پروژه طبیعت‌گردی آن بیش از دو دهه است که در پیچ‌وخم موانع گرفتار مانده است. این طرح که از دهه هشتاد نوید رونق اقتصادی برای ۳۰۰ هزار ساحل‌نشین گلستان را داد، به گفته آیت‌الله نورمفیدی، نماینده ولی فقیه در گلستان، می‌تواند سکوی پرش گردشگری و اقتصاد استان باشد، اما همچنان در انتظار عزمی جدی است. پروژه پتروشیمی گلستان، با ۹۴ هزار سهامدار، ۱۸ سال پیش کلید خورد، اما هنوز در نقطه صفر ایستاده است. واگذاری این طرح به هلدینگ خلیج‌فارس با سرمایه‌گذاری ۳۰۰ هزار میلیارد ریالی، روزنه‌ای از امید برای سهامداران گشود، ولی پیشرفت ملموسی نداشته و مردم همچنان چشم‌انتظار اقدام عملی هستند. مطالبه دیرینه گلستانی‌ها، احداث خطوط ریلی گرگان-گنبد-بجنورد-مشهد و اینچه‌برون-گنبد-آزادشهر-شاهرود است. این خطوط، با ظرفیت جابه‌جایی سالانه چهار میلیون مسافر و ۲ میلیون تن بار، می‌توانند گلستان را به کریدور شمال-جنوب متصل کرده و ترانزیت کالا از آسیای میانه به خلیج‌فارس را متحول کنند. کمبود آب آشامیدنی، چالشی بزرگ برای گلستان، به‌ویژه در مناطق شرقی، است. پروژه عظیم سد نرماب چهل‌چای مینودشت، از سال ۱۳۹۰ با بودجه اولیه سه هزار و ۷۳۰ میلیارد ریال آغاز شد و قرار بود تا ۱۳۹۷ آب شرب ۵۵۰ هزار نفر از شرق گلستان را تأمین کند. اما تخصیص ناکافی اعتبارات، این طرح را به بدنه‌ای نیمه‌تمام محدود کرده است. فاز نخست، با نیاز به ۲۰ هزار میلیارد ریال، آماده آبگیری ۳۰ میلیون مترمکعبی است، اما تکمیل نهایی به بیش از ۷۰ هزار میلیارد ریال اعتبار نیاز دارد تا رویای آب پایدار برای نگارستان ایران محقق شود. جاده‌های گلستان، از جمله محور کوهستانی خوش‌ییلاق (آزادشهر-شاهرود) که پس از دو دهه هنوز به ۳۰ درصد پیشرفت نرسیده، و جاده ترانزیتی مینودشت-گالیکش-جنگل گلستان، بخشی از پروژه ملی بهشهر-قوچان با ۷۰ درصد پیشرفت، همچنان نیمه‌تمام مانده‌اند. این مسیرها، که سالانه میزبان میلیون‌ها زائر امام رضا(ع) هستند، نیازمند تزریق اعتبار و عزم ملی برای ایمن‌سازی و تکمیل‌اند تا دروازه‌های توسعه گلستان گشوده شوند. حوزه سلامت گلستان با فرسودگی مراکز درمانی و پروژه‌های نیمه‌تمام دست‌به‌گریبان است. بیمارستان ۴۰۰ تخت‌خوابی گنبدکاووس، پس از ۱۵ سال هنوز درگیر مشکل زمین است و بیمارستان ۹۱ تخت‌خوابی گالیکش با ۶۰ درصد پیشرفت و بیمارستان رامیان با تنها هفت درصد، سال‌هاست در انتظار تکمیل‌اند. این کمبودها، یک میلیون نفر از ساکنان شرق گلستان را در تنگنای خدمات درمانی قرار داده است. کمبودهای زیرساختی گلستان، از خطر خشک شدن خلیج گرگان و پدیده ریزگردها در شمال تا فرودگاه بلااستفاده کلاله، طرح‌های آبرسانی ناتمام روستاها، کمبود فضاهای ورزشی و فرسودگی مدارس، فهرستی بلندبالاست. مردم گلستان، که به نگارستان ایران شهرت دارند، حالا چشم به محمدباقر قالیباف دوخته‌اند تا با حمایت مجلس و تخصیص اعتبارات ویژه، غبار محرومیت از این دیار زدوده شود.