چالش‌های نسل ایکس: نارضایتی و مشکلات اقتصادی

نسل ایکس، متولدین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۰، به‌طور قابل توجهی نادیده گرفته شده‌اند و با چالش‌های جدی روبه‌رو هستند. براساس گزارشی از نشریه اکونومیست، ۳۱ درصد از این نسل در یک نظرسنجی در ۳۰ کشور اعلام کرده‌اند که «خیلی خوشحال نیستند» یا «اصلا خوشحال نیستند»، که این بالاترین میزان نارضایتی در میان تمام نسل‌ها محسوب می‌شود. دیوید بلانچ فلاور از کالج دارتموث نیز به این نکته اشاره کرده که احساسات منفی در حدود ۵۰ سالگی به اوج خود می‌رسد. این یافته‌ها با نظریه «خمیدگی U شکل زندگی» همخوانی دارد که نشان می‌دهد افراد در دوران جوانی و پیری احساس خوشبختی بیشتری دارند، اما در میان‌سالی با نارضایتی بیشتری روبه‌رو می‌شوند. نسل ایکس همچنین با مسئولیت مضاعف مراقبت از فرزندان و والدین خود مواجه است. به‌عنوان مثال، در آمریکا، این نسل ۵ درصد از هزینه‌های خود را به مراقبت از افراد زیر ۱۸ سال یا بالای ۶۵ سال اختصاص می‌دهد. در مقایسه، این میزان برای نسل بیبی‌بومرز تنها ۲ درصد است. در ایتالیا، نسبت افراد ۱۸ تا ۳۴ ساله که با والدین خود زندگی می‌کنند، در دو دهه اخیر از ۶۱ درصد به ۶۸ درصد افزایش یافته است. درآمد واقعی خانوارهای نسل ایکس نیز تنها ۱۶ درصد بیشتر از نسل قبلی در سن مشابه است که این کمترین میزان بهبود در میان تمامی نسل‌ها به شمار می‌رود. با توجه به این چالش‌ها، چشم‌انداز بهبود وضعیت نسل ایکس در سال‌های آتی چندان روشن نیست و آنها ممکن است نخستین نسلی باشند که از مشکلات سیستم‌های بازنشستگی رنج خواهند برد. پیش‌بینی می‌شود که صندوق تامین اجتماعی آمریکا تا سال ۲۰۳۳ با کمبود منابع مواجه شود، که این به معنای کاهش ۲۰ تا ۲۵ درصدی مزایای بازنشستگی خواهد بود.