بحران آوارگان شهری و چالش‌های مسکن در ایران

در حال حاضر، بحران آوارگان شهری در کشورهای توسعه‌نیافته به جمعیتی زیر 100 میلیون نفر رسیده است که این بحران‌ها شامل مشکلات اقتصادی، اقلیمی و اجتماعی می‌شود. در ایران، این بحران به ویژه در پایتخت به دلیل حجم بالای فقرای مسکن و سیاست‌های نادرست تشدید شده است. ماده 50 برنامه هفتم توسعه بر واگذاری زمین‌های اطراف شهرها به افراد کم‌درآمد تأکید دارد، اما این موضوع به محلی برای اختلاف بین دولت و مجلس تبدیل شده و حتی منجر به طرح استیضاح وزیر راه و شهرسازی شده است. هبیتات، برنامه اسکان بشر ملل متحد، در تازه‌ترین توصیه‌نامه خود به دولت‌ها و شهرداری‌ها، نقشه راهی برای آوارگان شهری منتشر کرده است که بر اساس آن، ارائه زمین‌های مناسب به آوارگان شهری می‌تواند هم بحران بدمسکنی را تشدید کند و هم آن را مهار کند. تا پایان سال 2023، حدود 76 میلیون آواره شهری در جهان وجود دارد و پیش‌بینی می‌شود که این رقم به دلیل تغییرات اقلیمی به بیش از 200 میلیون نفر افزایش یابد. در ایران، حدود 6 میلیون و 228 هزار نفر در سکونتگاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند و طرحی برای افزودن 300 هزار هکتار زمین به محدوده شهری تهران به منظور حل مشکل مسکن ارائه شده است. هبیتات همچنین پنج خط قرمز برای دولت‌ها در مواجهه با آوارگان شهری تعیین کرده است که شامل عدم حذف ساکنان کلونی‌های غیررسمی و بهبود سیستم‌های سیاسی و اقتصادی برای آوارگان می‌شود.