سحابی سیاره‌نمای NGC 1360؛ نمایی از پایان چرخه حیات ستاره‌ای

تصویر روز ناسا سحابی سیاره‌نمای NGC 1360 را به نمایش می‌گذارد که با رنگ‌ها و شکل تخم‌مرغ‌مانند خود، مرحله پایانی چرخه حیات ستاره‌ای پیر را رقم زده است. این سحابی زیبا در فاصله حدود ۱,۵۰۰ سال نوری از زمین، در راستای صورت فلکی جنوبی کوره (Fornax) قرار دارد و شکل و رنگ آن در این تصویر تلسکوپی، شبیه تخم پرنده‌ای به نام رابین یا سینه‌سرخ آمریکایی است. این ابر کیهانی حدود ۳ سال نوری وسعت دارد. با وجود شباهت NGC 1360 به تخم پرنده، این سحابی سیاره‌نما نمادی از آغاز نیست، بلکه نمایانگر مرحله‌ای کوتاه و پایانی در سیر تکامل ستاره‌ای‌ پیر است. ستاره مرکزی NGC 1360 که در مرکز سحابی دیده می‌شود، در واقع منظومه دوتایی است که به احتمال زیاد از ۲ کوتوله سفید تشکیل شده است. این کوتوله‌های سفید با اینکه نسبت به خورشید جرم کمتری دارند، بسیار داغ‌ترند. تشعشعات فرابنفش شدیدی که از این منظومه دوتایی ساطع می‌شود، اتم‌های گازهای اطراف را یونیزه و الکترون‌های آنها را جدا می‌کند. رنگ سبزآبی درخشان درون سحابی که در تصویر روز ناسا می‌بینید، به‌دلیل تابش شدیدی است که هنگام ترکیب مجدد الکترون‌ها با اتم‌های اکسیژن ۲ بار یونیزه‌شده ایجاد می‌شود. «فریدریش آگوست تئودور وینکه»، ستاره‌شناس آلمانی، ژانویه ۱۸۶۸، سحابی NGC 1360 را کشف کرد.