جشن قهرمانی تراکتور و سجده شکر زنوزی

در روزی که ورزشگاه یادگار امام تبریز لبریز از جمعیت بود و هواداران با شور و شوقی بی‌سابقه به استقبال جشن قهرمانی آمدند، یکی از عاطفی‌ترین صحنه‌ها، مربوط به محمدرضا زنوزی، مالک متمول و عاشق باشگاه تراکتور بود. مردی که سال‌ها از سرمایه و انرژی خود خرج کرد، بارها مورد انتقاد قرار گرفت، اما هرگز از رؤیای قهرمانی دست نکشید.

او نخستین چهره مهمی بود که وارد چمن شد؛ بی‌هیاهو اما پرتأثیر. دور افتخار زد، برای هواداران دست تکان داد، و سپس لحظه‌ای که سال‌ها برای آن تلاش کرده بود را با سجده‌ای همراه با اشک‌ جشن گرفت. آن سجده، تجلی تمام سختی‌ها، هزینه‌ها، ناکامی‌ها و امیدهایی بود که در این سال‌ها تجربه کرده بود.

محمدرضا زنوزی هیچ‌گاه پنهان نکرد که عاشق تراکتور است‌. مالکیتی که فراتر از یک سرمایه‌گذاری اقتصادی بوده و بیشتر شبیه یک عهد عاطفی با مردم آذربایجان است. او که بارها وعده ساختن یک تیم قهرمان را داده بود، حالا به وعده‌اش عمل کرده و افتخاری بی‌سابقه را برای هواداران تیم محبوبش رقم زده است.

سجده شکر زنوزی روی چمن یادگار، فقط نماد یک قهرمانی نبود بلکه تصویر مردی بود که برای رسیدن به این روز، همه‌ کار انجام داد و سرانجام به رؤیایش رسید.