وضعیت بحرانی اکوسیستم زاگرس و نیاز به سیاست سالم‌سازی

هادی کیادلیری صبح امروز در همایش بین المللی مدیریت پایدار جنگل های زاگرس که در سالن شهدای سازمان حفاظت محیط زیست برگزار شد، اذعان داشت: هم اکنون شرایط اکوسیستم زاگرس به طوریست که حفاظت در این زیستگاه معنایی ندارد و ما باید سیاست سالم‌سازی در زاگرس را در پیش بگیریم.

او افزود: حفاظت در زیستگاه‌های هیرکانی می‌تواند موثر باشد اما این امر در زاگرس موثر نیست و دلیل این است که اقدامات و چاره جویی ما به بعد از مشاهده مخاطرات معطوف شده و این مساله آسیب زا است.

وی ادامه داد: عدم تنوع زیستی، عدم زادآوری و بسیاری از مولفه های زوال اکوسیستمی در زاگرس به وفور قابل مشاهده است و یکی از دلایل تشدید این وضعیت شرایط استرس زا در این اکوسیستم است.

کیادلیری تسریع در مارپیچ مرگ و میر را یکی دیگر از عوامل زوال اکوسیستم زاگرس دانست و تصریح کرد: سن درختان، تنوع ژنتیکی، ترکیب درختان، کوبیدگی خاک، فرسایش خاک و رشد کشاورزی این شرایط را پیچیده تر می‌کند.

معاون آموزش و مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست تاکید کرد: نزدیک به ۲ میلیون هکتار از زیر اشکوب زاگرس گندم کاشته می‌شود و این شرایط ناپایدار را در اکوسیستم زاگرس دچار مشکلات جدی می‌کند.

وی تغییر اقلیم را یکی دیگر از عوامل تشدید شرایط بحرانی زاگرس دانست و یادآور شد: افزایش دما، کاهش بارندگی، جابجایی فصل ها و بارش‌های سیل آسا از جمله تاثیرات جانبی تغییر اقلیم است که در منطقه زاگرس محسوس تر است.

او اضافه کرد: احداث معادن در طبیعت به ویژه در زیستگاه های زاگرس خوف برانگیز است. مطابق آمار مجوز اکتشاف معدن در نزدیک به ۶۵ میلیون هکتار از اراضی کشور صادر شده است و این شرایط اکوسیستم زاگرس را در برابر هر فاکتور تمام کننده ریز و درستی سخت می‌کند.

کیادلیری تصریح کرد: برنامه ریزی ما برای زاگرس باید بلند مدت باشد و هیچ برنامه کوتاه مدتی نمی تواند شرایط را تغییر دهد.

او گفت: اگر به سرعت برای این مساله چاره ای اندیشیده نشود در آینده طغیان ملخ ها و افزایش آفات و بیماری‌ها چالش‌های پیش روی زیستگاه زاگرس خواهد بود. 

وی بیان کرد: برخی از مفاهیمی که به صورت مستقیم و غیرمستقیم با محیط زیست در ارتباط هستند مانند توسعه پایدار، مشارکت اجتماعی، امنیت غذایی، خودکفایی و ... باید بازتعریف شوند تا بتوانیم با یک ادبیات مشترک به حل چالش ها بپردازیم.