خبر کامل
چالش‌های عضویت ایران در سازمان جهانی کار
ایران از سال ۱۹۱۹ به عنوان یکی از اعضای سازمان جهانی کار (ILO) فعالیت می‌کند و در سال ۱۹۴۵ اولین هیئت نمایندگی خود را به کنفرانس بین‌المللی کار فرستاد. با این حال، در دهه‌های اخیر، دولت‌ها به مقاوله‌نامه‌های بنیادین این سازمان پایبند نبوده‌اند و ایران هنوز به دو مقاوله‌نامه‌ی ۸۷ و ۹۸ در زمینه حق آزادی سازمان‌یابی و اعتراض و اعتصاب ملحق نشده است. پیوستن ایران به مقاوله‌نامه شماره ۱۵۵ با موضوع ایمنی نیز نتوانسته است به بهبود وضعیت طبقه‌ی کارگر کمک کند و نرخ مرگ و میر کارگران به دلیل حوادث کار همچنان بالا است.
«احسان سهرابی» فعال کارگری و عضو سابق شورایعالی حفاظت فنی در این زمینه می‌گوید که عضویت در ILO فرصتی برای تبادل تجربه و همکاری در حل چالش‌های مشترک مانند مهاجرت کاری و تغییرات تکنولوژیک فراهم می‌کند. او همچنین بر لزوم نظارت ILO بر عملکرد کشورهای عضو و پایبندی به الزامات مقاوله‌نامه‌ها تاکید دارد. سهرابی می‌افزاید که صرف عضویت در ILO و شرکت در نشست‌های آن به تنهایی تغییری در اوضاع کارگران ایجاد نمی‌کند و باید به الزامات مقاوله‌نامه‌ها در عمل پایبند بود. او در پایان خاطرنشان می‌کند که عضویت در ILO باید واقعی باشد و در داخل کشور تعهد عملی ایجاد کند.
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۰۴:۳۰ - ۱۴۰۴/۰۳/۰۲