آیین کمر به کمر در رامیان

با فرا رسیدن ماه محرم، قلب رامیان، شهری در دامنه‌ی کوه‌های پوشیده از جنگل استان گلستان، تپشی دیگر می‌گیرد. این آیین سنتی که به‌ویژه در شب و روز عاشورا برگزار می‌شود، یکی از کهن‌ترین و منحصربه‌فردترین شیوه‌های عزاداری در منطقه است و هر سال با شکوهی چشم‌گیر اجرا می‌شود.

در آیین کمر به کمر، عزاداران در میدان یا خیابان اصلی گرد هم می‌آیند. آنان به صورت دایره‌وار و متراکم، شانه‌به‌شانه و پشت‌به‌پشت در کنار هم قرار می‌گیرند؛ به‌گونه‌ای که هیچ فاصله‌ای میان افراد نباشد. هر عزادار زنجیری در دست دارد و حرکات دست و بدن او با نفرات کناری کاملاً هماهنگ است. از همین رو، نام «کمر به کمر» برگرفته از این نزدیکی فیزیکی و نماد وحدت جمعی در زنجیرزنی است.

با شروع نوحه‌خوانی، طنین طبل‌ها و سنج‌ها در فضا می‌پیچد. نغمه‌ها اغلب حماسی و سوزناک‌اند، سروده‌هایی در رثای سیدالشهدا و یاران وفادارش. عزاداران در حلقه‌های متحدالشکل، با ریتمی منظم، زنجیرها را بر پشت می‌کوبند و هم‌زمان سر و سینه را به نشانه‌ی ماتم و وفاداری خم می‌کنند. این هماهنگی شگفت‌انگیز چنان است که گویی صدها نفر با یک روح و یک صدا در حرکت‌اند.

در میانه‌ آیین، گاه پیشکسوتان یا پیرغلامان وارد حلقه می‌شوند و با حرکت آهسته، گروه را هدایت یا تشویق می‌کنند. این افراد اغلب نقش کلیدی در حفظ اصالت و انتقال سنت‌ها دارند. حضور نسل‌های مختلف، از کودک تا کهنسال در دل این مراسم پیوندی عمیق میان گذشته و حال را به نمایش می‌گذارد.

در پایان مراسم، سفره‌های نذری گسترده می‌شود. نان محلی، آش، شله‌زرد و چای داغ، به عزاداران و مهمانان داده می‌شود. این بخش از آیین، نه‌تنها ادامه‌ی سنت مهمان‌نوازی مردم رامیان است، بلکه جنبه‌ای از برکت و پیوند اجتماعی مراسم نیز محسوب می‌شود.

آیین کمر به کمر تنها یک عزاداری نیست؛ یک زبان بی‌کلام از دلدادگی است، رسانه‌ای زنده برای انتقال فرهنگ عاشورایی، و سندی زنده از همبستگی مردمی که در سوگ حسین، مرزهای زمان و مکان را درمی‌نوردند.

انتهای پیام