عاشورا در هند؛ تجربه‌ای انسانی و جهانی

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما، از دهلی نو، اردو، تلوگو، مالایالم، بنگالی، گجراتی بخشی از صد‌ها زبان درهند است که از عاشورا می‌گویند ومی خوانند. این یعنی: حسین، فقط امام یک قوم نیست. او معلم انسانیت جهانی‌ست.  

امروز، دهلی و شهر‌های دور و نزدیک هند، بار دیگر به زبان کربلا سخن گفتند. در سرزمینی که آیین‌ها رنگارنگ‌اند، دل‌ها به یک‌رنگ درآمدند؛ رنگ سوگ، رنگ وفاداری، رنگ حسین (ع). عاشورا در هند، نه یک مراسم مذهبی، که تجربه‌ای انسانی و روایتی از حقیقتی بی‌مرز است.

صبح دهم محرم است. سکوت برخی مناطق شهر با صدای بلندگوها، نوحه‌های اردو و اشک‌های فروچکیده شکست.

در کوچه‌های کهن مناطق دریاگنج و کشمیری‌گیت دهلی، علم‌ها به آسمان رفتند و پا‌های هزاران عزادار، خاک پایتخت را با اندوه پیمودند.

آنچه عاشورای هند را متفاوت می‌کند، تنها شکوه مراسم نیست؛ بلکه وسعت دل‌هایی است که در آن شریک‌اند. شیعه و سنی، هندو و سیک، زن و مرد، کودک و پیر.

همه در کنار هم، نذر دادند، اشک ریختند و با زبان بی‌کلام اشک، به یاد مظلوم کربلا سوگواری کردند.

در امروهه و لکهنو، تعزیه‌ها به حرکت درآمدند. نوحه‌ها در کوچه‌ها پیچید. روضه‌ها برای نسل‌های جدید خوانده شد.

از دامنه‌های رشته کوه‌های هیمالیا تا سواحل جنوبی هند بویژه در مناطق وشهر‌های شیعه نشین، هزاران نفر با سینه‌هایی پرشور، حال و هوایی کربلایی و صدایی رسا، نام حسین را فریاد زدند؛ نامی که در هند نه فقط نماد مذهب، بلکه نشانه انسانیت و آزادگی است.

ارشاد ملک: عزادار

نصیر اعظمی: عزادار

سید داود: عزادار

سید کاظم: عزدار