پیشینه و دستاوردهای امیررضا معصومی

امیررضا معصومی از همان دوران نوجوانی به عنوان یک مدعی جدی در وزن سنگین‌وزن مطرح شد. او با فیزیک بدنی مناسب و انگیزه بالا، به سرعت پله‌های ترقی را طی کرد و موفق به کسب ۶ مدال طلای جهان در رده‌های سنی نوجوانان، جوانان و زیر ۲۳ سال شد. تنها عدم صدور ویزا برای مسابقات امیدهای جهان در آلبانی سال ۲۰۲۲، مانع از رسیدن تعداد مدال‌های او به عدد ۷ شد.

پس از تجربه تلخ پنجمی در اولین حضورش در رده بزرگسالان (سال ۲۰۲۳)، معصومی در فروردین ماه سال جاری با کسب مدال طلای قهرمانی آسیا در اردن، این نتیجه را جبران کرد. سال ۲۰۲۴ آخرین سال حضور او در رده جوانان بود و او می‌توانست تا سه سال دیگر نیز در رده زیر ۲۳ سال به میدان برود، هرچند که این میادین برای او کوچک به نظر می‌رسند.

رقابت با امیرحسین زارع و چالش‌های انتخابی

با ورود به رده سنی بزرگسالان، مسیر معصومی برای رسیدن به دوبنده تیم ملی در وزن ۱۲۵ کیلوگرم، به دلیل حضور امیرحسین زارع، قهرمان جهان و دارنده مدال المپیک، پیچیده‌تر شد. زارع با سابقه درخشان شامل نقره المپیک ۲۰۲۴، دو طلای جهان، یک برنز جهان، یک نقره و یک برنز المپیک در پنج سال حضور متوالی در تیم ملی، طبیعتاً در چرخه انتخابی از جایگاه بالاتری برخوردار است.

امیررضا معصومی به دلیل کسب طلای امیدهای جهان در سال ۲۰۲۴، از حضور در مسابقات کشوری معاف شد. او برای رسیدن به مرحله نهایی انتخابی و رویارویی با زارع، نیاز به کسب مدال طلا در تورنمنت‌های بین‌المللی و قهرمانی آسیا داشت که موفق به انجام آن شد؛ طلای رنکینگ زاگرب در بهمن ماه و طلای قهرمانی آسیا در اردن در فروردین ماه.

اما در فینال جام تختی در اردیبهشت ماه، معصومی مغلوب امیرحسین زارع شد. این شکست با حاشیه‌هایی همراه بود؛ معصومی و پدرش به امتیازدهی داوران در مورد یک فن اجرا شده معترض بودند. داور وسط ابتدا ۴ امتیاز داد، اما ژوری آن را ۲ امتیاز تایید کرد. با وجود اعتراض‌ها و نظرخواهی از رئیس کمیسیون داوران اتحادیه جهانی که فن را ۲ امتیازی اعلام کرد، نتیجه مسابقه تغییر نکرد.

سفر به آذربایجان و موضع فدراسیون

پس از این اتفاقات، انتشار عکسی از امیررضا معصومی با ایموجی پرچم ارمنستان، شایعاتی مبنی بر تلاش او برای دوتابعیتی شدن و حضور در ارمنستان را مطرح کرد که البته از سوی فدراسیون کشتی ارمنستان تکذیب شد. با این حال، موضوع پیوستن معصومی به تیم کشوری دیگر همچنان داغ بود تا اینکه پیشنهاد آذربایجان مطرح شد.

با وجود تاخیر در سفر به دلیل شرایط مرزی، امیررضا و فردین معصومی سرانجام از مرز زمینی وارد آذربایجان شدند و در تمرین تیم ملی این کشور زیر نظر ختاگ گازیموف شرکت کردند. قهرمانانی چون جبرئیل حسن‌اف و حاجی علی‌یف نیز در استقبال و تمرین حضور داشتند.

فردین معصومی اعلام کرد که آذربایجانی‌ها پیشنهاد خود را مطرح کرده‌اند، اما هنوز تصمیمی نهایی گرفته نشده و اولویت پسرش تیم ملی ایران است. این در حالی است که علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی ایران، پیش از این صراحتاً اعلام کرده بود که به کشتی‌گیران درجه یک مانند معصومی رضایت‌نامه برای تغییر تابعیت نخواهد داد و این آخرین اردویی است که معصومی فرصت حضور در آن را دارد و در صورت عدم شرکت، از تیم خط خواهد خورد.

علیرضا دبیر: «به کشتی‌گیران درجه دو و سه رضایت‌نامه می‌دهم که دو تابعیتی شوند... اما چون امیررضا معصومی کشتی‌گیر درجه یک است، به او رضایت‌نامه نمی‌دهم.»

بنابراین، معصومی‌ها با آگاهی از موضع فدراسیون و پیامد عدم دریافت رضایت‌نامه (سه سال دوری از میادین)، به باکو سفر کرده و در تمرینات شرکت کردند.

پیامدهای احتمالی و آینده نامعلوم

اگر امیررضا معصومی بدون رضایت‌نامه به تیم ملی آذربایجان یا کشور دیگری بپیوندد، طبق قوانین بین‌المللی کشتی، به مدت سه سال از حضور در مسابقات رسمی محروم خواهد شد. این محرومیت از فروردین ۱۴۰۴ آغاز می‌شود و او جهانی‌های ۲۰۲۵، ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ را از دست خواهد داد.

تنها راه حضور او در المپیک ۲۰۲۸ آمریکا در این صورت، کسب سهمیه از طریق مسابقات گزینشی است، به شرطی که نماینده اصلی آذربایجان موفق به کسب سهمیه نشود. با این حال، سه سال دوری از میادین رسمی می‌تواند تاثیرات عمیقی بر آمادگی و جایگاه او در دنیای کشتی داشته باشد. در این مدت ممکن است موازنه قدرت در سنگین‌وزن جهان تغییر کند و کشتی‌گیران جدیدی ظهور کنند که کار را برای کسب سهمیه پس از سه سال دوری دشوار سازند.

فردین معصومی، به عنوان پدر و مشاور، با آگاهی از پیامدهای دوری از مسابقه، باید تمام جوانب این تصمیم را در نظر بگیرد و مانع از یک تصمیم احساسی شود. رفتن بدون رضایت‌نامه و پذیرش سه سال محرومیت، یک ریسک بزرگ و نامعلوم است که می‌تواند آینده ورزشی امیررضا را به کلی دگرگون کند.