جمع‌آوری داده در ویندوز ۱۰ و ۱۱؛ مایکروسافت چه اطلاعاتی از شما می‌گیرد؟

جمع‌آوری داده در ویندوز ۱۰ و ۱۱: سیاست یکسان مایکروسافت

مایکروسافت در نسخه‌های اخیر ویندوز، از جمله ویندوز ۱۰ (از نسخه ۱۹۰۳ به بعد) و ویندوز ۱۱، سیاست مشابهی را برای جمع‌آوری داده‌های تله‌متری دنبال می‌کند. این داده‌ها که به‌صورت خودکار توسط دستگاه درباره عملکرد، وضعیت و مشکلات سیستم ثبت می‌شوند، به سرورهای مایکروسافت ارسال می‌گردند.

دسته‌بندی داده‌های تله‌متری: الزامی و اختیاری

مایکروسافت داده‌های تله‌متری را به دو دسته اصلی تقسیم می‌کند:

داده‌های الزامی

این دسته شامل اطلاعاتی است که به گفته مایکروسافت برای حفظ امنیت محصولات، به‌روزرسانی مداوم و ارائه اتصال یکپارچه به خدمات ابری ضروری هستند. در برخی موارد، این داده‌ها تنها هنگام استفاده از یک سرویس خاص جمع‌آوری می‌شوند که به آن‌ها «داده الزامی سرویس» گفته می‌شود.

تجربه‌های متصل و داده‌های الزامی مرتبط

استفاده از هر یک از تجربه‌های متصل مبتنی بر فضای ابری در ویندوز، منجر به جمع‌آوری داده‌های اضافی می‌شود که در دسته «خدمات ضروری الزامی» قرار می‌گیرند. این تجربه‌ها شامل موارد متعددی هستند:

• سابقه فعالیت
• کلیپ‌بورد ابری
• واژه‌نامه شخصی‌سازی‌شده
• تاریخ و ساعت (برای سرویس زمان ویندوز)
• بهینه‌سازی تحویل (برای دریافت به‌روزرسانی‌ها)
• رمزگذاری دستگاه
• ایموجی
• کنترل با چشم
• ایمنی خانواده
• یافتن دستگاه من
• شروع به کار
• خدمات مکان‌یابی
• Microsoft Defender SmartScreen
• Phone Link
• Smart App Control
• سرویس عیب‌یابی
• تایپ صوتی
• پشتیبان‌گیری ویندوز
• برنامه Windows Insider
• امنیت ویندوز
• جستجوی ویندوز
• Spotlight
• ویجت‌ها

این اطلاعات ممکن است شامل جزئیاتی مانند داده‌های احراز هویت، گواهی‌نامه‌ها، تنظیمات پیکربندی، اطلاعات فعال‌سازی، داده‌های نصب دستگاه و تله‌متری شبکه باشد. مایکروسافت تأکید دارد که جمع‌آوری این داده‌ها برای عملکرد صحیح این سرویس‌ها ضروری است و کاربران با استفاده از آن‌ها با جمع‌آوری این اطلاعات موافقت می‌کنند.

داده‌های تشخیصی الزامی: حداقل اطلاعات مورد نیاز

علاوه بر داده‌های الزامی مرتبط با سرویس‌ها، ویندوز دسته‌ای دیگر از اطلاعات را تحت عنوان «داده‌های تشخیصی الزامی» جمع‌آوری می‌کند. این‌ها حداقل داده‌هایی هستند که به گفته مایکروسافت برای حفظ پایداری سیستم‌عامل و سرویس‌های مرتبط لازم‌اند و در سه بخش کلی دسته‌بندی می‌شوند:

• اتصال و پیکربندی دستگاه: اطلاعاتی درباره دستگاه، پیکربندی و قابلیت‌های ارتباطی آن.
• عملکرد محصولات و سرویس‌ها: اطلاعات مربوط به سلامت و قابلیت اطمینان سیستم‌عامل و سرویس‌ها.
• نصب نرم‌افزار و موجودی سیستم: اطلاعات مربوط به نصب و به‌روزرسانی نرم‌افزارها و فهرست برنامه‌های نصب‌شده.

داده‌های تشخیصی اختیاری: اطلاعات بیشتر برای بهبود تجربه

مایکروسافت به کاربران ویندوز ۱۰ و ۱۱ امکان می‌دهد تا در صورت تمایل، داده‌های بیشتری را ارسال کنند. این داده‌های اختیاری که به باور شرکت در بهبود تجربه کاربری و رفع خطاها مؤثرند، در شش گروه اصلی قرار می‌گیرند:

• تاریخچه مرورگرهای مایکروسافت
• اطلاعات دقیق‌تر اتصال و پیکربندی دستگاه
• نمونه‌هایی از ورودی‌های تایپ، دیکته و نوشتار
• اطلاعات دقیق‌تر عملکرد محصولات و سرویس‌ها
• آمار استفاده از محصولات و سرویس‌ها
• جزئیات بیشتر نصب نرم‌افزار و موجودی سیستم

تنظیمات حریم خصوصی و کنترل داده‌ها

کاربران ویندوز ۱۰ و ۱۱ می‌توانند از طریق مسیر Settings > Privacy > Diagnostics and feedback به تنظیمات حریم خصوصی دسترسی پیدا کنند. در این بخش، امکان تعیین میزان داده‌های ارسالی (الزامی یا اختیاری) وجود دارد. با این حال، گزینه‌ای برای غیرفعال‌سازی کامل انتقال داده‌های تله‌متری ارائه نشده است.

در همین بخش، گزینه‌هایی برای مدیریت داده‌های مربوط به تایپ، دیکته و تجربیات شخصی‌سازی‌شده مانند تبلیغات هدفمند نیز قابل تنظیم هستند.

ابزار Diagnostic Data Viewer

ابزار Diagnostic Data Viewer که در بخش تنظیمات حریم خصوصی قرار دارد، به کاربران امکان می‌دهد محتوای داده‌های الزامی و اختیاری ارسال‌شده به مایکروسافت را مشاهده کنند. فعال‌سازی این قابلیت حدود ۱ گیگابایت از فضای حافظه را اشغال می‌کند، اما برای کاربران حساس به حریم خصوصی ابزار مفیدی است.

تصمیم نهایی با کاربر

در نهایت، میزان حساسیت کاربر نسبت به حریم خصوصی و سطح اعتماد او به مایکروسافت، عامل تعیین‌کننده در نحوه مدیریت تنظیمات داده‌ها خواهد بود. اگرچه بسیاری از کاربران عادی از جزئیات جمع‌آوری داده‌ها بی‌اطلاع هستند، اما وجود مستندات عمومی و شفاف در این زمینه برای کاربران آگاه به حریم خصوصی یک گام مثبت محسوب می‌شود.