وفاق ملی در ایران؛ چالش افراط‌گرایی و صیانت از آینده کودکان

مقدمه: ایران در بزنگاه تاریخی

ایران امروز در یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخی خود قرار دارد. در کنار تهدیدات خارجی، خطر بزرگ‌تری وحدت ملی را از درون تضعیف می‌کند. اظهارات جنجالی برخی چهره‌ها و حملات به شخصیت‌های میانه‌رو، آتش افراط‌گرایی را شعله‌ورتر می‌سازد و اعتماد عمومی، به‌ویژه در میان نسل جوان را خدشه‌دار می‌کند.

اظهارات جنجالی و پیامدهای بین‌المللی

اظهارات اخیر جواد لاریجانی در صدا و سیما، که شامل تهدید آشکار رئیس‌جمهور آمریکا بود، نه تنها در فضای دیپلماتیک بازخورد منفی داشته، بلکه به عنوان اقدامات تحریک‌آمیز در مجامع بین‌المللی تلقی می‌شود. این گونه اظهارات، که مغایر با اصل حل و فصل مسالمت‌آمیز اختلافات و پرهیز از تهدید به زور در منشور ملل متحد (ماده ۲، بند ۴) است، می‌تواند بهانه‌ای برای دولت‌های معاند فراهم کرده و ایران را در معرض تحریم‌ها یا اقدامات تقابلی جدید قرار دهد.

حملات به پزشکیان و بی‌اعتمادی نسل جوان

حملات بی‌امان تندروها به مسعود پزشکیان، که بسیاری او را تنها امید نسل جوان برای گذار به نظمی عقلانی‌تر می‌دانند، نشان‌دهنده تلاش برخی جریان‌ها برای تسویه‌حساب‌های داخلی به قیمت آسیب زدن به اعتماد عمومی است. پزشکیان به عنوان چهره‌ای میانه‌رو، صادق و ملی‌گرا شناخته می‌شود و در شرایطی که نسل جوان با بی‌اعتمادی و ناامیدی دست و پنجه نرم می‌کند، تلاش دارد زبان گفت‌وگو و وفاق را احیا کند.

مطالبه نسل جوان برای عقلانیت

مطابق گزارش «آینده‌پژوهی نسل زد در ایران» (ایسپا، ۱۴۰۲)، بیش از ۷۰٪ جوانان خواستار «مدیریت بر پایه عقلانیت، شفافیت و انسجام ملی» هستند. هجمه‌ها به پزشکیان، دقیقاً برخلاف این مطالبه عمومی، بذر بی‌اعتمادی را در میان نسل جوان می‌کارد.

کودکان، قربانیان اصلی فضای پرتنش

فراتر از مباحث سیاسی و امنیتی، کودکان ایران اصلی‌ترین قربانی فضای پرتنش، تندروی و فقدان وفاق ملی هستند. گزارش‌های یونیسف و پژوهش‌های مرکز تحقیقات سیاست‌گذاری سلامت اجتماعی نشان می‌دهد که فضای پر از خشونت کلامی و سیاسی، مستقیماً بر سلامت روان، احساس امنیت و امید به آینده کودکان اثر منفی می‌گذارد.

تعهدات بین‌المللی و آینده کودکان

بر اساس پیمان‌نامه حقوق کودک، دولت‌ها موظف‌اند محیطی امن، سالم و پایدار برای رشد همه‌جانبه کودکان فراهم کنند. غلبه گفتمان حذف و تهدید، نه تنها آرامش روانی نسل فعلی را سلب می‌کند، بلکه اعتماد به آینده و هویت ملی را در نسل بعدی متزلزل می‌سازد.

راهکار: بازگشت به عقلانیت و وفاق ملی

همه شواهد نشان می‌دهد ایران در حال عبور از یک پیچ تاریخی بسیار خطرناک است که شامل تهدید خارجی، فشارهای اقتصادی، بحران مشروعیت سیاسی و بی‌اعتمادی اجتماعی می‌شود. راه‌حل اصلی، نه در تهدید و افراط‌گرایی، بلکه در بازگشت به عقلانیت، شنیدن صدای مردم و تلاش برای تقویت سرمایه اجتماعی است.

امروز بیش از هر زمان دیگر، نیازمند همبستگی ملی و حمایت از چهره‌هایی هستیم که پیام آشتی، شفافیت و گفت‌وگو را نمایندگی می‌کنند. پزشکیان، فارغ از هر جناح‌بندی سیاسی، نماد چنین رویکردی است. تقویت و حمایت از چنین جریان‌هایی، در حقیقت، سرمایه‌گذاری بر آینده کودکان ایران و تضمین حق آنان بر داشتن هویتی امن، پایدار و امیدبخش است.

نتیجه‌گیری: صیانت از آینده ایران

برای ساختن ایرانی امن، توسعه‌یافته و سربلند، باید دست رد به سینه افراط زد و صدای عقلانیت را تقویت کرد؛ صدایی که امروز بیش از هر زمان دیگری، در قامت مسعود پزشکیان و حامیان وفاق ملی شنیده می‌شود. کودکان ایران، آینده این سرزمین‌اند و آرامش، هویت ملی و امید آنان، بزرگ‌ترین مسئولیت نسل ماست.