جنجالی‌ترین بازگشت‌های بازیکنان به ورزشگاه‌های سابق: از خیانت تا نفرت هواداران

بازگشت‌های جنجالی: از خیانت تا نفرت

در ادامه، به بررسی برخی از جنجالی‌ترین بازگشت‌های بازیکنان به ورزشگاه‌هایی می‌پردازیم که روزی در آن‌ها اسطوره بودند، اما با تغییر تیم، به نماد خیانت در چشم هواداران تبدیل شدند.

لوئیس فیگو: نماد خیانت در نیوکمپ

در سال ۲۰۰۰، لوئیس فیگو، ستاره پرتغالی بارسلونا، در انتقالی شوکه‌کننده و به عنوان گران‌ترین خرید تاریخ فوتبال در آن زمان، به رئال مادرید پیوست. بازگشت او در تاریخ ۲۱ اکتبر همان سال به نیوکمپ با پیراهن سفید رئال، یکی از خصمانه‌ترین فضاهای ممکن را رقم زد. هواداران بارسلونا او را «خائن» و «یهودا» خواندند و حتی یک سر خوک به سمت او پرتاب شد؛ صحنه‌ای که برای همیشه در تاریخ فوتبال ماندگار شد و نمادی از اوج نفرت هواداران از یک بازیکن سابق شد.

سول کمپبل: خیانت به اسپرز

سول کمپبل، محصول آکادمی تاتنهام و کاپیتان این تیم، در سال ۲۰۰۱ به صورت آزاد به رقیب سنتی، آرسنال، پیوست. این انتقال، خیانتی بزرگ در نظر هواداران تاتنهام بود که هیچ‌گاه از ذهن آن‌ها پاک نشد. در هر بازگشتش به وایت هارت لین، او با طوفانی از فحاشی‌ها و بنرهای توهین‌آمیز روبه‌رو می‌شد که نشان از عمق خشم هواداران داشت.

اشلی کول: «کَشلی کول» و حرص و طمع

اشلی کول، ستاره و بازیکن رده‌های پایه آرسنال، در سال ۲۰۰۶ پس از اختلاف مالی و یک مذاکره غیرقانونی با چلسی، به این تیم پیوست. بازگشت او به ورزشگاه امارات با پرتاب اسکناس‌هایی با چهره‌اش و شعارهایی چون «کَشلی کول» همراه شد؛ اشاره‌ای تحقیرآمیز به حرص و طمع او که در نظر هواداران آرسنال، دلیل اصلی جدایی‌اش بود.

رونالدو نازاریو: سوت‌های نفرت در سن‌سیرو

رونالدو نازاریو، پدیده فوتبال برزیل، پس از پنج فصل درخشان با اینترمیلان، ابتدا به رئال مادرید و سپس به میلان، رقیب سنتی نرآتزوری، پیوست. بازگشت او به سن‌سیرو در سال ۲۰۰۷ با پیراهن روسونری، با موجی از سوت‌های اعتراضی و نفرت‌آمیز هواداران اینتر همراه شد که خاطرات درخشان گذشته را به فراموشی سپردند.

کارلوس توز: «موش» در اولدترافورد

کارلوس توز پس از دو فصل درخشان در منچستریونایتد، در سال ۲۰۰۹ به رقیب همشهری، منچسترسیتی، رفت. هواداران یونایتد هیچ‌گاه این انتقال را فراموش نکردند و در اولدترافورد بنرهایی با عنوان «موش» برایش ساختند. خود توز نیز با اظهارنظرهای تحریک‌آمیز، دشمنی را تشدید کرد و به نمادی از خیانت در شهر منچستر تبدیل شد.

استیون دفور: بنر «قرمز یا مرگ»

استیون دفور، کاپیتان و نماد سابق استاندارد لیژ، پس از چند فصل در پورتو، به اندرلشت، رقیب داخلی بازگشت. در اولین بازی‌اش مقابل تیم سابق، با تماشاگرانی مواجه شد که بنری با تصویر سر بریده‌اش و عبارت «قرمز یا مرگ» در استادیوم نصب کرده بودند؛ صحنه‌ای تکان‌دهنده که عمق خشم هواداران را نشان می‌داد.

گونزالو ایگواین: شماره ۷۱ در ناپولی

گونزالو ایگواین، مهاجم آرژانتینی که رکورد گلزنی در سری آ را با ناپولی شکست، در سال ۲۰۱۶ با انتقالی جنجالی به یوونتوس پیوست. در بازگشتش به سن‌پائولو، با تی‌شرت‌های سوخته و پلاکاردهایی با شماره ۷۱ (اشاره به «آدم کثیف» در فرهنگ ناپلی) مواجه شد که نشان از خیانت او در نظر هواداران ناپولی داشت.

تیبو کورتوا: پرتاب موشک‌های عروسکی

تیبو کورتوا، قهرمان دروازه اتلتیکو مادرید در سه فصل، در سال ۲۰۱۸ به رئال مادرید رفت. اولین بازگشتش به واندا متروپولیتانو با پرتاب موشک‌های عروسکی (peluche) به سمتش همراه بود. هواداران اتلتی هر بار که او بازمی‌گردد، بار دیگر خشم‌شان را با سوت و ناسزا ابراز می‌کنند.

آنتوان گریزمان: «گریزمان بمیر» در مادرید

آنتوان گریزمان، ستاره محبوب اتلتیکو مادرید، در سال ۲۰۱۹ با مبلغ ۱۲۰ میلیون یورو به بارسلونا رفت. در بازگشتش به مادرید، هواداران با سردی شدید، سوت‌های پیاپی و شعارهایی چون «گریزمان بمیر» از او استقبال کردند. گرچه با بازگشت مجددش در سال ۲۰۲۱، کم‌کم دل هواداران را دوباره به دست آورد و بخشی از خشم فروکش کرد.

مائورو زاراته: «MZ$ Traidor» در آرژانتین

مائورو زاراته، قهرمان مطلق هواداران ولز سارسفیلد بود و وعده داده بود که هرگز در تیمی دیگر در آرژانتین بازی نخواهد کرد. اما در سال ۲۰۱۸ به بوکا جونیورز، دشمن سنتی ولز، پیوست. در بازگشت به استادیوم خوزه آمالفیتانی، با طوفانی از ناسزا، پیراهن‌های با نوشته «MZ$ Traidor» (زاراته خائن) و تهدیدهای شخصی روبه‌رو شد که نشان از شکستن یک پیمان ناگفته با هواداران داشت.