اینتل به دنبال معماری هسته‌ای یکپارچه پس از پردازنده‌های Razer Lake

ارتقاء عملکرد با معماری هسته‌ای یکپارچه

عملکرد اخیر پردازنده‌های دسکتاپ Arrow Lake اینتل، انتظارات کاربران را برآورده نکرده است. در واکنش به این موضوع، اینتل تمرکز خود را بر ارتقاء معماری از طریق پلتفرمی با هسته‌های یکپارچه قرار داده است. انتظار می‌رود این معماری جدید، سطح عملکرد پردازنده‌های اینتل را به طور قابل توجهی افزایش دهد.

اطلاعات فاش شده نشان می‌دهد که اینتل در نسل جدید پردازنده‌های خود بر روی هسته‌های P تمرکز خواهد کرد. هسته‌های E نسل Arctic Wolf، پیشرفت‌های عملکردی کمتری در IPC (دستورالعمل در هر سیکل) خواهند داشت و بهبود آن‌ها بیشتر در بارهای کاری داده‌های موازی مانند SIMD و پردازش وکتور خواهد بود.

یک مهندس اینتل در چین اشاره کرده است که Arctic Wolf آخرین نسل از هسته‌های E خواهد بود و پس از آن، تیم‌های طراحی بر روی یک هسته بزرگ واحد کار خواهند کرد که به معماری هسته‌ای یکپارچه اشاره دارد. همچنین، پردازنده‌های سری Nova Lake با پشتیبانی از مجموعه دستورالعمل AVX-10 و افزونه APX عرضه خواهند شد که ارتقاء قابل توجهی در عملکرد وکتور در هر دو نوع هسته P و E به ارمغان می‌آورد.

هسته‌های یکپارچه اینتل:
بیشتر اطلاعات از قبل در دسترس بوده‌اند. با این وجود یک افشا کننده جدید این اطلاعات را تأیید کرده و جزئیات بیشتری را ارائه داده است.
اطلاعات افشا شده جدید به وضوح بیان می‌کند که معماری Griffin Cove به کار رفته در پردازنده‌های Razer Lake آخرین نسل از هسته‌های P شرکت اینتل محسوب می‌شود و پس از آن تیم P-Core منحل خواهد شد.
در سال 2028 پردازنده‌های Titan Lake …

پستی از سوی @Silicon_Fly در پلتفرم X نیز تأیید می‌کند که اینتل پس از پردازنده‌های Razer Lake، هسته‌های P و E خود را در یک پلتفرم واحد ترکیب خواهد کرد. این معماری جدید با PPA (قدرت، عملکرد، مساحت) بالاتر و عملکرد بهتری همراه خواهد بود. همچنین، معماری Arctic Wolf به عنوان پایه هسته‌های P آینده عمل خواهد کرد که نشان‌دهنده حرکت اینتل به سمت یک پلتفرم پردازشی یکپارچه با پایه معماری مشترک برای همه هسته‌ها است.

مزایای معماری هسته‌ای یکپارچه

رویکرد معماری هسته‌ای یکپارچه مزایای متعددی برای اینتل به همراه دارد که مهم‌ترین آن‌ها ساده‌سازی فرآیند طراحی تراشه است. در مقایسه با رویکرد فعلی P-Core/E-Core که نیازمند مدیریت دو نوع هسته با ویژگی‌های متفاوت است، یک طراحی یکپارچه پیچیدگی‌های سیلیکونی را کاهش می‌دهد.

این رویکرد یکپارچه‌سازی هسته‌ها کاملاً جدید نیست؛ اینتل پیش از معرفی معماری هیبریدی Alder Lake (که برای اولین بار هسته‌های P و E را کنار هم قرار داد)، از چنین پلتفرم‌های یکپارچه‌ای استفاده می‌کرد. این تحولات نشان‌دهنده تغییرات مهم و برنامه‌ریزی شده‌ای در نحوه تکامل معماری پردازنده‌های اینتل در آینده است. با توجه به رقابت فشرده در بازار پردازنده‌ها، اینتل نیاز دارد تا با پیاده‌سازی تغییرات تأثیرگذار و اساسی، جایگاه خود را تقویت کند و برتری خود را بازپس گیرد.