هشدار رئیس هیئت نجات غریق مازندران: کمبود ۳۰۰ ناجی و خطر افزایش غریق در سواحل

آمار نگران‌کننده نجات‌یافتگان و کمبود نیرو

کریمیان با ارائه آماری دقیق، به تلاش‌های صورت گرفته توسط منجیان اشاره کرد و گفت: «از تاریخ ۱۰ خرداد ماه سال جاری تا کنون، ۱۳۳ نفر آقا و ۳۲ نفر خانم توسط منجیان غریق در سواحل مازندران از خطر غرق شدن نجات یافته‌اند.» وی افزود که بیشترین آمار نجات‌یافتگان در شهرستان‌های بابلسر، ساری و چالوس ثبت شده است. با این حال، وی تأکید کرد که با وجود این فعالیت‌های مثبت، استان همچنان با کمبود حدود ۳۰۰ نیروی ناجی مواجه است که در صورت عدم توجه، می‌تواند به افزایش آمار غریق منجر شود.

نقش فرمانداران و چالش‌های اجرایی

رئیس هیئت نجات غریق استان به نقش کلیدی فرمانداران به عنوان نمایندگان ارشد دولت در ساماندهی سواحل اشاره کرد و از عدم هماهنگی در اجرای تصمیمات انتقاد کرد. کریمیان اظهار داشت: «متأسفانه در عمل شاهد مغایرت‌هایی با تصمیمات اعلام‌شده هستیم.» وی به عنوان نمونه، به شهرستان بابلسر اشاره کرد که سهم اولیه آن برای استقرار نیرو ۱۰۰ نفر بود، اما به دلیل عقب‌نشینی آب دریا، تنها توانست ۳۲ نفر نیروی اضافه کند. این وضعیت نشان‌دهنده نیاز به بازنگری در فرآیندهای اجرایی و مسئولیت‌پذیری بیشتر است.

انتقاد از عدم همکاری بهره‌برداران و پیشنهاد راهکار

کریمیان همچنین از عدم همکاری برخی بهره‌برداران سواحل به شدت انتقاد کرد. وی تصریح کرد: «برخی مجموعه‌ها روزانه دست کم ۱۰۰ میلیون تومان درآمد دارند، اما حاضر نیستند در تأمین حقوق ناجیان سهم داشته باشند و حتی در ایمنی سواحل مشارکت کنند.» وی این وضعیت را «بی‌عدالتی» خواند و خواستار مصوبه‌ای مشخص برای پایان دادن به آن شد. کریمیان دو راهکار اصلی را مطرح کرد:

• تأمین نیرو توسط دولت: دولت باید مسئولیت تأمین نیروی انسانی مورد نیاز را بر عهده بگیرد.
• مشارکت مالی بهره‌برداران: بهره‌برداران سواحل موظف به مشارکت مالی در تأمین حقوق و تجهیزات ناجیان شوند.

ضعف در نیروهای دو شیفت و نیاز به تجهیزات

وی به ضعف در سیستم شیفت‌بندی نیروها، به ویژه سرمنجیان موتورسوار و افرادی که با وسایل شخصی خود برای نجات جان مردم ایثار می‌کنند، اشاره کرد. کریمیان تأکید کرد که این افراد به خوبی دیده نمی‌شوند و باید در قالب دو شیفت کاری سازماندهی شوند. او همچنین به ضرورت تأمین تجهیزات جدید برای سواحل استان اشاره کرد و آن را در اولویت قرار داد، به ویژه در مناطق شرقی مازندران که به دلیل فاصله زیاد از شهر تا دریا، نیاز به پشتیبانی بیشتری دارند.

پیشنهادات عملیاتی برای افزایش ایمنی

کریمیان برای مناطقی که امکان تأمین نیروی کامل وجود ندارد، راهکارهای جایگزین ارائه داد:

• شیفت‌بندی مؤثر: استفاده از سیستم شیفت‌بندی بهینه برای پوشش حداکثری.
• استفاده هدفمند از وسایل نقلیه: بهره‌گیری بهینه از وسایل نقلیه موجود برای افزایش سرعت عمل.
• مدل‌های جایگزین: بررسی و اجرای مدل‌های نوین برای خدمات‌رسانی ایمن‌تر به گردشگران.

در پایان، کریمیان بر لزوم اجرای سریع تصمیمات جلسه تأکید کرد و گفت: «اگر هدف ما کاهش آمار غریق و حفظ جان مسافران است، باید تصمیمات جلسه به سرعت اجرایی شود. امروز بیش از آنکه به شعار نیاز داشته باشیم، به نیرو، تجهیزات و اختیارات واقعی در میدان نیاز داریم.»