انتقاد شدید نماینده مجلس از ناکارآمدی وزارت راه در طرح مسکن ملی و پروژه‌های عمرانی استان مرکزی

انتقاد از عملکرد وزارت راه و شهرسازی

ابراهیمی در نشست شورای مسکن استان مرکزی، عملکرد وزارت راه و شهرسازی را در پیشبرد طرح نهضت ملی مسکن ضعیف ارزیابی کرد. او اظهار داشت که شیوه فعلی اجرای این طرح ناکارآمد است و وزیر راه نیز برای چندمین بار از حضور در جلسات شورای مسکن استان خودداری کرده است، در حالی که مشکلات اساسی در حوزه‌های زیرساخت، مسکن و پروژه‌های عمرانی همچنان پابرجا هستند.

پروژه مسکن ملی: چهار سال وعده، ۱۹ درصد پیشرفت

نماینده مجلس به پروژه ساخت ۸,۱۱۲ واحد مسکونی در استان اشاره کرد که پس از گذشت چهار سال، تنها ۱۹ درصد پیشرفت فیزیکی داشته است. این پروژه که با هدف پاسخگویی به بخشی از نیاز مسکن استان طراحی شده بود، اکنون در بلاتکلیفی به سر می‌برد.

• توقف فعالیت مجری: شرکت کیسون، مجری این پروژه، بیش از چهار ماه است که فعالیت خود را متوقف کرده است.
• سردرگمی متقاضیان: این توقف، بسیاری از خانواده‌ها را دچار سردرگمی و بی‌اعتمادی کرده است.
• لزوم جایگزینی: ابراهیمی خواستار معرفی فوری شرکت جایگزین و خروج پروژه از رکود شد، چرا که شرکت کیسون مشمول ماده ۴۶ شده و امضای نهایی آن توسط وزیر راه انجام شده است.

چالش‌های زیرساختی در شهرهای جدید

رئیس مجمع نمایندگان استان مرکزی به مشکلات زیرساختی پروژه‌های مسکن، از جمله تأمین آب، برق و سایر خدمات زیربنایی، اشاره کرد و گفت که هیچ چشم‌انداز مشخصی برای حل این مسائل وجود ندارد. وی افزود که برنامه‌ریزی برای تأمین خدمات در شهرهای جدید باید بر مبنای ظرفیت جمعیتی و افق توسعه صورت می‌گرفت، اما نه تنها چنین برنامه‌ای وجود ندارد، بلکه نبود مدیریت واحد در این حوزه به مشکلات دامن زده است.

پروژه‌های عمرانی مغفول‌مانده

ابراهیمی همچنین به چندین پروژه عمرانی نیمه‌کاره و رها شده در استان اشاره کرد:

• پروژه اراک–فرمهین: این پروژه پس از نزدیک به ۱۵ سال از شروع، همچنان نیمه‌کاره رها شده است.
• مسیرهای تعیین تکلیف نشده: مسیرهای مشهد میقان–داودآباد و ایبک‌آباد سال‌هاست که تعیین تکلیف نشده‌اند.
• اولویت‌بندی زیرساخت‌ها: زیرساخت‌هایی مانند روکش آسفالت مسیرهای اراک به راهجرد، فرمهین به خنجین، کمیجان به قهاوند، و اصلاح مسیر قره‌کهریز باید در اولویت قرار گیرند.

وی در پایان تأکید کرد که استان مرکزی ظرفیت بالایی برای توسعه دارد، اما این ظرفیت در سایه سوءمدیریت و بی‌برنامگی در حال هدر رفتن است و مردم نیازمند اقدامات اجرایی سریع، هدفمند و قابل ارزیابی هستند.