خبر کامل
پژوهش جدید: فرازمینی‌ها می‌توانند فرودگاه‌های زمین را از ۲۰۰ سال نوری تشخیص دهند
پژوهشی جدید نشان می‌دهد که سامانه‌های راداری فرودگاه‌های نظامی و غیرنظامی زمین، سیگنال‌های الکترومغناطیسی قدرتمندی تولید می‌کنند که می‌توانند از فاصله ۲۰۰ سال نوری توسط موجودات فرازمینی شناسایی شوند. این کشف، پرسش‌های مهمی را درباره امکان آگاهی بیگانگان از حضور ما و همچنین چگونگی جست‌وجوی حیات هوشمند در کیهان مطرح می‌کند.
آیا فرازمینی‌ها می‌توانند فرودگاه‌های زمین را تشخیص دهند؟
نتایج اولیه مطالعه‌ای به سرپرستی رامیرو کیس ساید، دانشجوی دکترای اخترفیزیک در دانشگاه منچستر، حاکی از آن است که موجودات بیگانه‌ای که تا فاصله ۲۰۰ سال نوری از زمین ساکن باشند، به‌صورت نظری قادر به شناسایی سیگنال‌های الکترومغناطیسی نشت‌شده از مراکز بزرگ هوایی مانند فرودگاه‌های جان اف. کندی در نیویورک و هیثرو در لندن هستند. به گفته کیس ساید، رادارهای نظامی نیز قابل شناسایی‌اند و به دلیل الگوی خاص خود، این سیگنال‌ها از دید ناظری با تلسکوپ‌های رادیویی قدرتمند در فاصله‌های میان‌ستاره‌ای، «آشکارا مصنوعی» به‌نظر می‌رسند.
این پژوهشگر می‌گوید: «در واقع، این سیگنال‌های نظامی بسته به مکان ناظر ممکن است از برخی موقعیت‌ها در فضا تا صد برابر قوی‌تر به‌نظر برسند. یافته‌های ما نشان می‌دهند که امواج راداری که به‌طور ناخواسته توسط هر سیاره‌ای با فناوری پیشرفته و سامانه‌ی هوایی پیچیده تولید می‌شوند، می‌توانند به‌عنوان نشانه‌ای جهانی از وجود حیات هوشمند تلقی شوند.»
تاریخچه تلاش برای ارتباط با فرازمینی‌ها
با توجه به وسعت بی‌اندازه و قدمت شگفت‌انگیز کیهان، که شامل میلیاردها تریلیون سیاره و قمر است، منطقی به‌نظر می‌رسد که ما تنها موجودات هوشمند آن نباشیم. تمایل انسان برای برقراری ارتباط با موجودات بیگانه به بیش از ۱۵۰ سال پیش بازمی‌گردد. نخستین تلاش جدی برای این ارتباط در سال ۱۹۷۴ صورت گرفت؛ زمانی که اخترشناسان سیگنالی رادیویی را از فرستنده‌ای قدرتمند در رصدخانه آرسیبو در پورتوریکو به فضا ارسال کردند.
- پیام آرسیبو: این پیام شامل کدی باینری بود که اطلاعاتی در مورد مواد شیمیایی پایه‌ای حیات، ساختار DNA، موقعیت زمین در منظومه شمسی و حتی تصویر نمادینی از یک انسان را منتقل می‌کرد.
- پروژه SETI: محققانی که در پروژه جست‌وجو برای هوش فرازمینی (SETI) فعالیت دارند، به‌صورت غیرفعال به اسکن فضا برای یافتن امواج الکترومغناطیسی می‌پردازند که منشأ طبیعی نداشته باشند.
- پروژه METI/CETI: برخی نیز رویکردی فعالانه‌تر اتخاذ کرده و به‌طور عمدی پیام‌هایی را به فضا مخابره کرده‌اند، مشابه پیام آرسیبو. این اقدامات با عنوان METI (پیام‌رسانی به هوش فرازمینی) یا CETI (ارتباط با هوش فرازمینی) شناخته می‌شوند.
البته همه با این کار موافق نیستند. مخالفان هشدار می‌دهند که فاش‌کردن مکان ما به بیگانگان، در صورت توانایی آن‌ها به آسیب‌رساندن، می‌تواند پیامدهای فاجعه‌باری به‌دنبال داشته باشد.
قدرت سیگنال‌های راداری زمین
در این بررسی مشخص شد که سامانه‌های راداری فرودگاه‌ها، که برای کنترل ترافیک هوایی مورد استفاده قرار می‌گیرند، امواج رادیویی تولید می‌کنند که در مجموع به اندازه‌ای قوی هستند که از فاصله‌ای تا ۲۰۰ سال نوری، با تلسکوپ‌هایی مشابه تلسکوپ رادیویی گرین بنک در ویرجینیای غربی، توسط بیگانگان قابل دریافت باشند. این فاصله بسیار زیاد است؛ نزدیک‌ترین سیاره‌ی بالقوه قابل سکونت در خارج از منظومه شمسی (پروکسیما قنطورس b) در فاصله‌ای کمی بیش از ۴ سال نوری قرار دارد، و رسیدن به آن با پیشرفته‌ترین فضاپیماهای کنونی ده‌ها هزار سال به‌طول می‌انجامد. سیگنال‌های ناشی از رادارهای نظامی، هرچند ضعیف‌ترند، اما به‌دلیل تمرکز و جهت‌دار بودن، الگوی مصنوعی آشکاری مشابه پرتو فانوسی که آسمان را جارو می‌کند، ایجاد می‌کنند.
مدت زمان لازم برای تشخیص و کاربردهای پژوهش
با این حال باید توجه داشت که رسیدن سیگنال‌ها به هر تمدن بیگانه‌ای در فاصله ۲۰۰ سال نوری، هنوز سال‌ها زمان می‌برد، زیرا تنها از دهه ۱۹۵۰ به این‌سو است که فرودگاه‌ها و فعالیت‌های راداری گسترش یافته‌اند.
به گفته کیس ساید، درک این‌که موجودات هوشمند فرازمینی چگونه می‌توانند از وجود ما آگاه شوند، می‌تواند راهنمایی برای نحوه جست‌وجوی ما نیز باشد. شناسایی و تحلیل نشانه‌های فناورانه سیاره خود، می‌تواند به اخترشناسان نشان دهد که در سایر سیارات به‌دنبال چه نشانه‌هایی بگردند.
مایکل گرت، استاد اخترفیزیک دانشگاه منچستر و از پژوهشگران این پروژه، اظهار داشت: «ما همزمان درک ارزشمندی از چگونگی حفاظت از طیف رادیویی برای ارتباطات و طراحی رادارهای آینده به‌دست می‌آوریم.» او افزود: «روش‌هایی که برای مدل‌سازی و شناسایی این سیگنال‌های ضعیف توسعه داده‌ایم، در حوزه‌های اخترشناسی، دفاع سیاره‌ای و حتی نظارت بر تأثیر فناوری انسانی بر محیط فضایی نیز قابل کاربرد هستند.»
کیس ساید در پایان گفت: «به این ترتیب، کار ما همزمان به تلاش علمی برای پاسخ به پرسش آیا ما تنها هستیم؟ و همچنین به اقدامات عملی برای مدیریت اثرات فناوری بر زمین و فراتر از آن یاری می‌رساند.»
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
