خبر کامل
کشف سه موج اصلی آمیزش انسان و نئاندرتال در ۲۵۰ هزار سال گذشته
یافته‌های جدید یک مطالعه پیشگامانه نشان می‌دهد که روابط ژنتیکی میان انسان‌های خردمند و نئاندرتال‌ها بسیار پیچیده‌تر و طولانی‌تر از تصورات قبلی بوده است. این پژوهش با استفاده از ابزارهای پیشرفته هوش مصنوعی، سه موج اصلی آمیزش و تبادل ژنی را در طول ۲۵۰ هزار سال گذشته شناسایی کرده که نظریه‌های رایج درباره مهاجرت‌های اولیه انسان را به چالش می‌کشد.
تاریخچه طولانی آمیزش انسان و نئاندرتال
برخلاف باورهای پیشین که تنها یک دوره آمیزش میان انسان‌های مدرن و نئاندرتال‌ها را حدود ۵۰ هزار سال پیش مطرح می‌کرد، مطالعه جدید نشان می‌دهد که این تعاملات ژنتیکی در طول ۲۰۰ هزار سال و در چندین موج رخ داده است. این یافته‌ها با استفاده از ابزار ژنتیکی «IBDmix» که از تکنیک‌های یادگیری ماشین بهره می‌برد، به دست آمده‌اند.
- موج اول: حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار سال پیش
- موج دوم: حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ هزار سال پیش
- موج سوم (بزرگ‌ترین): حدود ۵۰ تا ۶۰ هزار سال پیش
این تبادلات ژنی تا زمان انقراض نئاندرتال‌ها در حدود ۴۰ هزار سال پیش ادامه داشته است.
چالش با نظریه‌های مهاجرت
این پژوهش، نظریه‌های معاصر درباره مهاجرت انسان‌ها را به چالش می‌کشد. پیش از این تصور می‌شد که انسان‌های مدرن حدود ۲۵۰ هزار سال پیش در آفریقا تکامل یافته و ۲۰۰ هزار سال در آنجا ماندند، سپس حدود ۵۰ تا ۶۰ هزار سال پیش از آفریقا مهاجرت کرده و در اوراسیا ساکن شدند. در این بازه زمانی بود که با نئاندرتال‌ها و دنیسوواها مواجه شدند.
جاشوا آکی، استاد مؤسسه ژنومیک تلفیقی لوئیس-سیگلر در پرینستون، توضیح می‌دهد:
«مدل‌های ما نشان می‌دهد انسان‌های مدرن پس از پیدایش، وارد دوره‌ی سکون طولانی نشدند، بلکه خیلی زود مهاجرت آن‌ها از آفریقا شروع شد و پس از آن به آفریقا نیز برگشتند.»
شواهد فیزیکی و باستان‌شناسی برای پراکندگی انسان‌های خردمند در اوراسیا پیش از ۵۰ هزار سال پیش اندک است، به جز یک جمجمه فسیل‌شده در جنوب یونان با قدمت دست‌کم ۲۱۰ هزار سال که یک مورد نادر محسوب می‌شود.
رویکرد معکوس در پژوهش ژنتیکی
در این مطالعه، پژوهشگران به جای جستجوی DNA نئاندرتال در ژنوم انسان‌های امروزی، رویکردی متفاوت در پیش گرفتند. آن‌ها در ژنوم نئاندرتال‌ها به دنبال نشانه‌هایی از DNA انسان‌های مدرن گشتند. این روش نوین، بینش‌های تازه‌ای درباره تبادل ژنتیکی میان دو گروه فراهم آورد.
آکی افزود:
«اکثر تحقیقات ژنتیکی در دهه گذشته عمدتا بر این موضوع متمرکز بوده‌اند که آمیزش با نئاندرتال‌ها چگونه بر ویژگی‌های ظاهری انسان‌های مدرن و تاریخچه تکاملی ما تاثیر گذاشته است. اما این پرسش‌ها در حالت معکوس نیز جالب توجه هستند. مطالعه ما نشان می‌دهد نئاندرتال‌ها به‌طور کامل از بین نرفته‌اند، بلکه ژن‌هایشان در ژنوم انسان‌های مدرن ادغام شده است و به بخشی از ساختار ژنتیکی ما تبدیل شده‌اند.»
جمعیت کوچک نئاندرتال‌ها و انقراض
این پژوهش همچنین نشان می‌دهد که جمعیت نئاندرتال‌ها بسیار کوچک‌تر از تصورات قبلی بوده است. زمانی که انسان‌های امروزی حدود ۵۰ هزار سال پیش از آفریقا وارد سرزمین‌های نئاندرتال‌ها شدند، به دلیل جمعیت بیشتر خود توانستند در رقابت با آن‌ها برتری یابند و در نهایت نئاندرتال‌ها را جذب یا با خود ترکیب کنند. این امر مانع از ادامه یافتن خط ژنتیکی مستقل نئاندرتال‌ها شد.
آکی بیان کرد:
«نئاندرتال‌ها احتمالا برای مدت طولانی در آستانه انقراض قرار داشتند. در چنین شرایطی اگر جمعیت آن‌ها فقط ۱۰ تا ۲۰ درصد کاهش یابد (همان‌طور که برآوردهای ما نشان می‌دهد)، همین مقدار کاهش برای به زوال کشاندن جمعیتی که از قبل در معرض خطر بوده، کافی است.»
این مطالعه در مجله ساینس منتشر شده است.
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۱۸:۲۰ - ۱۴۰۴/۰۴/۲۷