سخنگوی دولت: «پیرپسر» آغازگر گفت‌وگویی مهم درباره خشونت و ساختارهای ناکارآمد است

مقدمه: بازتاب واقعیت در آینه هنر

فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، در یادداشتی به بررسی فیلم سینمایی «پیرپسر» پرداخت و بر نقش حیاتی آثار هنری در بازاندیشی و گفت‌وگوی اجتماعی تأکید کرد. این فیلم که روایتی تلخ اما واقعی از جامعه ارائه می‌دهد، با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شده است.

«پیرپسر»: روایتی از درد و تأمل

فیلم «پیرپسر» به عنوان اثری که تماشاگر را به تأمل درباره ریشه‌های خشونت، بحران‌های روانی و تأثیر نسل‌ها بر یکدیگر دعوت می‌کند، در روزهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. برخی آن را «سیاه‌نما» و «نگران‌کننده» خوانده‌اند، اما مهاجرانی معتقد است که تنوع روایت‌ها، حتی با لحن انتقادی، بخشی از فرهنگ سالم جامعه است.

«فیلم «پیرپسر» روایت یک درد است؛ روایتی که ممکن است برای برخی از تماشاگران سخت یا سنگین باشد، اما به هر حال بازتابی است استعاری از تجربه زیسته ما.»

این فیلم نه تنها تبلیغ خشونت نیست، بلکه تلاشی است برای نگاه به ساختارهای ناکارآمد و زخم‌هایی که اگر درباره‌شان حرف نزنیم، عمیق‌تر و خطرناک‌تر می‌شوند.

سیاست فرهنگی دولت و حمایت از هنر

سخنگوی دولت چهاردهم تأکید کرد که سیاست فرهنگی این دولت بر احترام به هنرمند و اثر هنری استوار است، حتی اگر روایت آن اثر، بازتابی از واقعیتی شیرین نباشد. آنچه اهمیت دارد، تلاش هنرمندانه، دغدغه‌مندی در تولید و پرهیز از سطحی‌نگری است.

• احترام به هنرمند: دولت به آزادی بیان هنری احترام می‌گذارد.
• دغدغه‌مندی در تولید: آثار باید با هدف تأمل و گفت‌وگو ساخته شوند.
• پرهیز از سطحی‌نگری: عمق و پرداخت هنری از اهمیت بالایی برخوردار است.

مهاجرانی افزود که فیلم «پیرپسر» در این مسیر گام برداشته و شایسته بررسی در فضای کارشناسی و فرهنگی است، نه برخوردهای سلیقه‌ای.

آزادی بیان و پرهیز از توقیف

در ادامه، مهاجرانی بر لزوم حفظ فضای آزاد برای بیان تجربه‌های زیسته و بازتاب واقعیت‌های جامعه در هنر تأکید کرد. او هشدار داد که توقیف، حذف یا برخوردهای تند با آثار فرهنگی، جامعه را از گفت‌وگو دور کرده و به بی‌اعتمادی و شکاف فرهنگی دامن می‌زند.

وی خواستار استقبال از آثاری چون «پیرپسر» شد که امکان تأمل، بحث و گفت‌وگو را در فضای فرهنگی و اجتماعی کشور فراهم می‌آورند. وظیفه دولت، حمایت از هنر است تا جامعه بتواند خود را در آینه‌های متنوع و گاه تلخ، اما واقعی، بازنگری کند.

«پیرپسر»: آغازگر گفت‌وگویی مهم

مهاجرانی در پایان یادداشت خود اشاره کرد که اگرچه فیلم «پیرپسر» ممکن است پایانی روشن نداشته باشد، اما آغازگر گفت‌وگویی مهم درباره مسائل کلیدی جامعه است. این مسائل شامل خانواده، قدرت، نگاه بین‌نسلی، خشونت، ساختارهای ناکارآمد و میراث‌های منتقل‌شده از نسلی به نسل دیگر می‌شود.

او تأکید کرد که «چراغ این گفت‌وگو را نباید خاموش کرد.»