خبر کامل
سکوت جنجالی احمدینژاد در جنگ ۱۲ روزه: از شعارهای تند تا بیانیهای کوتاه

در پی تشدید تنشها میان ایران و اسرائیل و آغاز «جنگ ۱۲ روزه» در آخرین هفته بهار، سکوت معنادار محمود احمدینژاد، رئیسجمهور پیشین ایران، در قبال این تحولات، پرسشهای بسیاری را درباره مواضع گذشته و حال او برانگیخته است. این سکوت، در تضاد کامل با شعارها و اظهارات تند و جنجالی او در دوران ریاستجمهوریاش قرار دارد که همواره خود را در خط مقدم «مقاومت در برابر صهیونیسم» معرفی میکرد.
آغاز فصلی جدید در تنشها با اسرائیل
با روی کار آمدن محمود احمدینژاد در سال ۱۳۸۴، فصل جدیدی در روابط ایران و اسرائیل آغاز شد. در حالی که دولتهای پیشین اسرائیل را به رسمیت نمیشناختند و تنشها عمدتاً در سطح لفظی و شعار «مرگ بر اسرائیل» در مراسمها دنبال میشد، احمدینژاد این شعار را وارد سطح رسمی کرد.
انکار هولوکاست و پیامدهای آن
در آبان ماه سال ۱۳۸۴، احمدینژاد در همایش «جهان بدون صهیونیسم»، اسرائیل را «لکه ننگی» خواند که باید از صفحه روزگار محو شود. یک ماه بعد، او «هولوکاست» را افسانه خواند و با زیر سوال بردن کشتار میلیونها یهودی توسط هیتلر، پیشنهاد داد که اگر این ادعا درست است، چرا اروپاییها بخشی از خاک خود را به صهیونیستها نمیدهند.
این اظهارات، نه تنها واکنش شدید غربیها، بلکه انتقاد رهبران فلسطینی را نیز در پی داشت. در آن زمان، مذاکرات هستهای ایران با اروپاییها در جریان بود و سخنان احمدینژاد به گفته وزیر خارجه وقت آلمان، مذاکرات را دشوار کرد. آنگلا مرکل، صدراعظم پیشین آلمان، نیز تأکید کرد که اگر حق موجودیت اسرائیل زیر سوال رود، هیچگونه شکیبایی نشان نخواهند داد. رویترز نیز گزارش داد که رویکردهای برلین پس از این اظهارات سختتر خواهد شد.
موساد و انتقادات داخلی: احمدینژاد به نفع ماست؟
اظهارات تند احمدینژاد، نه تنها به عنوان مواضع شخصی، بلکه به عنوان رئیس یک دولت مطرح میشد و فضایی را برای جسارت بیشتر رسانهای افراد با رویکردهای مشابه فراهم کرد. جالب آنکه این شعارها با استقبال برخی اسرائیلیها نیز همراه بود.
مئیر داگان، رئیس سابق موساد، مدعی شده بود که «وجود چنین فردی در رأس دولت جمهوری اسلامی، موقعیت اسرائیل را برای توجیه خطرها و تهدیدهای اتمی ایران آسانتر خواهد کرد.»
در مناظرات انتخاباتی سال ۱۳۸۸، کاندیداهای رقیب نیز از احمدینژاد به دلیل «مواضع بدون اصول» او انتقاد کردند. مهدی کروبی در مناظرهای، متنی از رئیس سابق موساد را خواند و گفت: «اگر صدها میلیارد دلار از سوی موساد خرج شده بود تا کسی منافع اسرائیل را تأمین کند، احدی بهتر از احمدینژاد نبود. هیچ کس بهتر از احمدینژاد برای حیات اسرائیل نیست.»
احمدینژاد در پاسخ، کروبی را به عدول از مواضع انقلابی متهم کرد و از «دیپلماسی عمومی» خود دفاع کرد. میرحسین موسوی نیز با اشاره به «افراط، تفریط را به دنبال دارد»، از اظهارات تند احمدینژاد درباره هولوکاست و سخنان مشایی درباره دوستی با مردم اسرائیل انتقاد کرد. با این حال، احمدینژاد تا آخرین روز ریاستجمهوریاش از این سخنان دفاع کرد.
سکوت جنجالی در بحبوحه تنشها
با گذشت ۱۲ سال از پایان دولت احمدینژاد، سکوت او در قبال حملات اخیر اسرائیل علیه ایران، که بسیاری از فعالان سیاسی آن را محکوم کردند، بسیار قابل تأمل است. او که در گذشته خود را در صف اول «مقاومت در برابر صهیونیسم» معرفی میکرد، تنها به انتشار یک بیانیه کوتاه چندخطی و تسلیت شهادت فرماندهان بسنده کرد.
در بخشی از این بیانیه آمده است: «اینجانب ضمن محکوم کردن این تهاجمات و درخواست توقف فوری آنها، شهادت این فرماندهان، نیروها و دانشمندان را به خانوادههای آنان و ملت بزرگ و شریف ایران تسلیت عرض میکنم.»
این در حالی است که مهدی کروبی، زهرا رهنورد و مصطفی تاجزاده، با وجود محدودیتها، بیانیههای محکمی در محکومیت جنگ صادر کردند. این تضاد، پرسشهایی را درباره «مرد دیپلماسی عمومی» که سابقه مصاحبه با رسانههای خارجی و توئیت برای تیمهای ورزشی را دارد، اما برای وطنش در این شرایط سکوت کرده، مطرح میکند. احمدینژاد اکنون عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز هست.
پرسشها درباره مواضع کنونی و سفر به مجارستان
سکوت احمدینژاد در جنگ غزه پس از هفتم اکتبر نیز واکنشهایی را از سوی جریان اصولگرا به دنبال داشت. روزنامه صبحنو، نزدیک به محمدباقر قالیباف، با انتقاد از سکوت او، این پرسش را مطرح کرد: «آیا رگ اسرائیلستیزی احمدینژاد فقط زمانی متورم میشود که تهییج افکار عمومی جهان علیه ایران و به نفع غرب را در پی داشته باشد و سؤال مهمتر اینکه، چرا؟»
چندی پیش از جنگ ایران و اسرائیل، سفر احمدینژاد به مجارستان برای شرکت در کنفرانسی با عنوان «پایداری در جهان در حال تغییر» و دریافت دکترای افتخاری از دانشگاه امنیتیـنظامی «خدمات عمومی مجارستان» نیز واکنشبرانگیز شد. این در حالی بود که تنها دو ماه قبل، بنیامین نتانیاهو نیز از همان دانشگاه دکترای افتخاری دریافت کرده بود. روزنامه جوان در واکنش به این رویداد، این پرسش را مطرح کرد که آیا اعطای دکترای افتخاری با سکوت احمدینژاد در قبال جنایات نتانیاهو در غزه ارتباطی دارد و آیا او «مزد سکوت خود را گرفته است؟»
احمدینژاد: درس عبرتی برای تاریخ
از زمان روی کار آمدن محمود احمدینژاد در سال ۱۳۸۴، جریانهایی با شعارهای افراطی، مدعی انقلابیگری و ارزشی بودن شدند. بسیاری از ناظران و تحلیلگران نسبت به این رفتارهای شعارزده هشدار میدادند، اما صدای آنها شنیده نشد و حتی به حرکت در خط آمریکا و اسرائیل متهم میشدند. به نظر میرسد باید از تجربه شعارهای پرهیجان احمدینژاد درس گرفت؛ او به عنوان یک نمونه درس عبرتی برای تاریخ شده است که هرکسی که بیشتر شعار دهد، کمتر به دیگران و شعارهایش وفادار است. او که با اظهارات و اقداماتش، اسرائیل و دیگران را به تنش با ایران تحریک میکرد، اکنون تنها تماشاچی است.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.