خبر کامل
خروج مهاجران افغانستانی: شوک یا فرصت تحول برای بازار کار ایران؟

خروج تدریجی و برنامهریزیشده مهاجران افغانستانی که دههها بخش قابل توجهی از نیروی کار ایران را تشکیل میدادند، بازار کار کشور را با چالشها و فرصتهای جدیدی مواجه کرده است. این پدیده، همزمان با ایجاد پتانسیلهایی برای ساماندهی نیروی کار داخلی و افزایش بهرهوری، تهدیداتی جدی برای بخشهای کلیدی اقتصاد از جمله ساختمان، کشاورزی و خدمات به همراه دارد.
بر اساس برآوردهای وزارت کشور، تا پایان بهار ۱۴۰۴، بیش از ۷۰۰ هزار مهاجر افغانستانی خاک ایران را ترک کردهاند یا در مسیر بازگشت قرار دارند. این خروج گسترده، بهویژه در استانهای پرجمعیت مهاجران نظیر خراسان رضوی، تهران، سیستان و بلوچستان، قم و کرمان، تأثیرات قابلتوجهی بر ساختار بازار کار ایران خواهد گذاشت و این پرسش را مطرح میکند که آیا بازار کار ایران قادر به بازسازی و اصلاح خود با بهرهگیری از فرصتهای پیشرو خواهد بود؟
دو سناریوی متضاد: تهدید رکود یا فرصت اصلاح؟
خروج مهاجران افغانستانی، بازار کار ایران را در برابر دو سناریوی اصلی قرار میدهد: سناریوی نخست، افزایش هزینههای تولید، توقف پروژهها و رشد بیکاری پنهان است. سناریوی دوم، اصلاح فرهنگ کار و تغییر الگوی اشتغال در کشور را نوید میدهد.
در سناریوی منفی، به دلیل ناتوانی در جایگزینی سریع نیروی کار، احتمال توقف برخی پروژههای عمرانی و افزایش هزینه تمامشده تولید در صنایع کوچک و متوسط وجود دارد. به عنوان مثال، رئیس انجمن انبوهسازان اعلام کرده است که هزینه نیروی کار در ساخت هر متر مربع مسکن در تهران تا ۲۵ درصد افزایش یافته است.
در مقابل، سناریوی خوشبینانه بر این فرض استوار است که اگر دولت بتواند با آموزشهای سریع و سیاستهای تشویقی، نیروی کار ایرانی را به سمت مشاغل یدی سوق دهد، خروج مهاجران میتواند به تعریف جدیدی از بازار کار و کاهش وابستگی خارجی منجر شود. البته دستیابی به این موفقیت نیازمند بودجه، زمان و فرهنگسازی بلندمدت است.
آمارها نشان میدهد جمعیت فعال ایرانی حدود ۲۱ میلیون نفر است که شامل ۱۷ میلیون مرد و چهار میلیون زن میشود. در این میان، حدود دو تا سه میلیون نفر نیروی کار افغانستانی در ایران فعال هستند که تقریباً دو میلیون نفر از آنها به صورت قانونی یا غیرقانونی مشغول به کارند. سهم مهاجران افغانستانی از کل نیروی کار ایران تقریباً ۱۰ درصد برآورد شده است، اما تنها حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار نفر (معادل دو درصد بازار کار) مجوز کار رسمی دارند و مابقی به صورت غیررسمی و بدون بیمه فعالیت میکنند.
برآوردها همچنین نشان میدهد که ۵۳ درصد از مهاجران افغانستانی در بخش ساختوساز، ۱۹ درصد در صنعت، ۱۶ درصد در حملونقل سبک، پسماند، نظافت، رستوران و خدمات شهری، ۱۱ درصد در کشاورزی و یک درصد در بخش معدن ایران اشتغال دارند.
تأثیرات منفی خروج مهاجران: شوک به بازار کار
بیش از ۶۵ درصد مهاجران افغانستانی در بخشهای پرزحمت و کمدرآمد مانند ساختمان، کشاورزی، حملونقل سبک، پسماند، نظافت، رستوران و خدمات شهری فعالیت میکردند؛ حوزههایی که طی سالهای اخیر از کمبود نیروی کار ایرانی رنج میبردند. خروج نیروی کار افغانستانی که بر اساس برآوردهای مختلف بین دو تا سه میلیون نفر از جمعیت کاری کشور را تشکیل میدهند، بیش از هر چیز خود را در قالب «شوک عرضه نیروی کار» نشان میدهد.
بخش ساختمان: افزایش ۲۵ درصدی هزینه و توقف پروژهها
بخش ساختمان به طور سنتی بزرگترین کارفرمای کارگران افغانستانی بوده است. بر اساس آمارهای انجمن انبوهسازان مسکن، در برخی پروژهها بین ۴۰ تا ۶۰ درصد نیروی کار ساده و نیمهماهر را کارگران افغانستانی تشکیل میدادند. خروج این نیروها منجر به پیامدهایی نظیر افزایش دستمزدها شده است.
گزارشهای میدانی حاکی از افزایش بین ۳۰ تا ۵۰ درصدی دستمزد روزانه کارگر ساده ساختمانی در کلانشهرها طی ماههای اخیر است. این افزایش هزینه، قیمت تمامشده مسکن را مستقیماً تحت تأثیر قرار میدهد. همچنین، بسیاری از کارفرمایان برای یافتن نیروی جایگزین با چالش جدی مواجه شدهاند که این امر به کندی پیشرفت و حتی در مواردی به تعطیلی موقت پروژههای عمرانی و ساختمانی منجر شده است.
بخش کشاورزی: خطر افزایش ضایعات و قیمت نهایی
نیروی کار افغانستانی، به ویژه در مراحل کاشت، داشت و برداشت محصولات فصلی که نیازمند نیروی کار فشرده و ارزان است، نقشی حیاتی بر عهده داشت. در استانهایی مانند کرمان (برداشت پسته)، خراسان (برداشت زعفران) و استانهای شمالی (مرکبات و برنج)، کمبود کارگر فصلی منجر به افزایش ضایعات محصولات کشاورزی و در نتیجه، افزایش قیمت برای مصرفکننده نهایی میشود.
انجمن باغداران پسته کرمان اعلام کرده است که در نبود کارگران افغانستانی، ۲۵ درصد محصول درختان پسته برداشتنشده و روی درخت ماند.
صنایع و خدمات شهری: کمبود شدید نیروی کار در مشاغل سخت
کارگاههای کوچک تولیدی، کورههای آجرپزی و به ویژه بخش مدیریت پسماند (تفکیک زباله) به شدت به این نیروی کار وابسته بودند. جایگزینی این نیروها به دلیل سختی کار و دستمزد پایین، برای کارفرمایان ایرانی دشوار است. برآورد میشود بیش از ۷۰ درصد از نیروی کار در بخش تفکیک غیررسمی زباله را مهاجران تشکیل میدادند.
به گفته مدیر یکی از پیمانکاران حوزه پسماند در قم، پس از خروج مهاجران افغانستانی، حتی با پرداخت دو برابر حقوق نیز کسی داوطلب انجام کار نمیشود.

فرصتهای پس از خروج مهاجران: آیا بازار کار ایران متحول میشود؟
خروج کارگران افغانستانی، از دید برخی تحلیلگران، فرصتهای شغلی جدیدی را برای بخشی از جوانان ایرانی فراهم میکند. این امر در شرایطی که نرخ بیکاری جوانان در برخی استانها به بالای ۲۵ درصد رسیده، ارزشمند خواهد بود. این گروه معتقدند که اگرچه چالشها فوری هستند، اما در میانمدت و بلندمدت باید منتظر ایجاد فرصتهای قابل توجهی برای اقتصاد و بازار کار ایران بود.
ایجاد فرصت شغلی برای نیروی کار ایرانی
ایجاد فرصت شغلی برای نیروی کار ایرانی، اصلیترین پیامد مثبت خروج مهاجران افغانستانی است که میتواند نرخ بیکاری را به ویژه در میان جوانان و دهکهای پایین درآمدی کاهش دهد. طبق دادههای مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله یکی از چالشهای اصلی کشور به حساب میآید و در صورت مدیریت صحیح، ممکن است بخشی از این جمعیت را به کار جذب کرد.
افزایش دستمزدها و جذابیت مشاغل یدی
افزایش سطح دستمزدها در مشاغل کارگری، در کوتاهمدت به کارفرما فشار میآورد اما در بلندمدت جذابیت این مشاغل را برای نیروی کار ایرانی بالا میبرد و به «رسمی شدن» و «بیمه شدن» بخش بزرگتری از نیروی کار کشور کمک خواهد کرد.
حرکت به سمت اتوماسیون و افزایش بهرهوری
کمبود نیروی کار ارزان، کارفرمایان را مجبور میکند به منظور حفظ سودآوری و رقابتپذیری، به سمت استفاده از فناوریهای نوین، اتوماسیون و مکانیزاسیون حرکت کنند. این امر در نهایت منجر به افزایش بهرهوری کل اقتصاد خواهد شد. به عنوان مثال، در بخش کشاورزی، این امر را باید مشوقی برای استفاده از ماشینآلات پیشرفته برداشت محصول دانست.
کوچک شدن اقتصاد غیررسمی و افزایش شفافیت
بخش بزرگی از فعالیت کارگران مهاجر در قالب اقتصاد غیررسمی و خارج از نظارتهای قانونی و مالیاتی دولت انجام میشد. خروج این نیروها و جایگزینی آنها با کارگران ایرانی، فرصتی طلایی برای دولت جهت افزایش شفافیت، گسترش پوشش بیمهای و افزایش درآمدهای مالیاتی فراهم میکند.
چالشهای جایگزینی: چرا پر کردن جای خالی مهاجران دشوار است؟
پیشبینی میشود با خروج نیروی کار افغانستانی، هزینه نیروی انسانی در مشاغل یدی تا ۴۰ درصد افزایش پیدا کند. از طرف دیگر، فرهنگ عمومی کار در ایران، بهویژه در مشاغل یدی، همچنان با مشکل روبهروست.
بسیاری از جوانان ایرانی تمایلی به انجام مشاغل «پستانگاشتهشده» ندارند، مگر با چند برابر دستمزد. بررسی وزارت تعاون در خرداد ۱۴۰۴ نشان میدهد که تنها ۱۳ درصد از موقعیتهای شغلی خالی ناشی از خروج افغانستانیها توسط کارجویان ایرانی پر شدهاند. با این حال، نباید فراموش کرد که مهاجران افغانستانی از خدمات بهداشتی و آموزشی ایران نیز استفاده میکردند و ایده خروج مهاجران ذاتاً بر این پایه استوار است که با کاهش جمعیت مهاجر، منابع بیشتری به شهروندان ایرانی تخصیص یابد.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
