مراسم یادبود یعقوب صباحی؛ تجلیل از «چشم قشنگ» تئاتر ایران

خسرو شهراز: خاطراتی از یک هنرمند آرام و جدی

خسرو شهراز، بازیگر شناخته‌شده تئاتر، با یادآوری خاطراتی از همکاری‌های مشترک، از شخصیت آرام، حرفه‌ای و تأثیرگذار یعقوب صباحی سخن گفت. او به عادت همیشگی صباحی پیش از هر اجرا اشاره کرد که برای پانزده تا بیست دقیقه موهایش را شانه می‌کرد و این را نوعی تمرکز پیش از رفتن روی صحنه دانست. شهراز همچنین از آخرین دیدار خود با صباحی، حدود پانزده روز پیش از درگذشت او، گفت که صباحی در آن دیدار از او خواسته بود پس از مرگش کسی گریه یا عزاداری نکند.

بهزاد فراهانی: نگاهی صریح به وضعیت تئاتر امروز

بهزاد فراهانی، بازیگر پیشکسوت، ضمن تجلیل از شخصیت و منش یعقوب صباحی، نگاهی صریح به وضعیت تئاتر امروز کشور داشت. او صباحی را بازیگری درون‌پوی توصیف کرد که نظم و عاطفه در چشمانش موج می‌زد، اما بیان احساساتش هرگز نمایشی نبود. فراهانی با انتقاد از وضعیت کنونی تئاتر ایران گفت:

«امروز دیگر از شکسپیر و چخوف در تئاتر ایران خبری نیست... شمع تئاتر خاموش شده.»

«نمی‌دانم چطور یک آرتیست به این راحتی همه چیز را رها می‌کند و می‌رود. دلیلش روشن است: چون نمی‌تواند زندگی کند. پشتوانه ندارد، امیدی ندارد.»

آرش دادگر: هنرمندی که جز خاطره خوب باقی نگذاشت

آرش دادگر، کارگردان و بازیگر تئاتر، با لحنی صمیمی از یعقوب صباحی به عنوان هنرمندی یاد کرد که «جز خاطره خوب چیزی از او باقی نمانده است.» او به تعریف استاد سمندریان از بازی صباحی در سال‌های ۷۷ یا ۷۸ اشاره کرد و گفت:

«استاد مجذوب بازی او شد و گفت: “چه چشمان قوی‌ای داری، چه حضور فوق‌العاده‌ای روی صحنه.”»

«ما در این سرزمین رها می‌شویم، سرخورده می‌شویم، و باز هم این خودمان هستیم که داریم تلاش می‌کنیم.»

حمیدرضا نعیمی: حیرت از رفتن بی‌صدای یعقوب

حمیدرضا نعیمی، کارگردان، نویسنده و بازیگر تئاتر، با خواندن شعری از سعدی، سخنانش را با اندوهی آرام آغاز کرد. او گفت که روزهاست تمام ۲۴ ساعت در فکر صباحی است و از رفتن بی‌صدا و بی‌توقف او ابراز حیرت کرد:

«یعقوب، نمی‌خواهم درباره نظم‌ات، درباره اخلاق‌ات، یا رفتارت حرف بزنم. اصلاً نمی‌خواهم از تو بگویم، چون نمی‌شود. تو برای گفتن نیستی. تو برای بودن بودی.»

شهرام کرمی: «چشم قشنگ» تئاتر ایران

شهرام کرمی، نویسنده، کارگردان و از دوستان نزدیک یعقوب صباحی، به سابقه آشنایی‌اش با صباحی از سال ۱۳۷۴ و کشف او توسط استاد سمندریان اشاره کرد. او گفت که سمندریان پس از دیدن بازی صباحی گفته بود: «تو چه چشم‌هایی داری، بازیگر خوبی می‌شی.» و از آن روز، یعقوب را به شوخی «چشم قشنگ» صدا می‌زدند. کرمی صباحی را بازیگری با چشمانی نافذ، صدایی رسا و حسی عمیق توصیف کرد که با نقش زندگی می‌کرد و هرگز اهل کدورت نبود و همیشه به جوان‌ترها کمک می‌کرد. او همچنین از تلاش‌های انجمن بازیگران خانه تئاتر در دوران بیماری و پس از درگذشت صباحی قدردانی کرد.

بخش‌های هنری و قدردانی خانواده

این مراسم شامل بخش‌های هنری نیز بود؛ اجرای سنج و دمام توسط گروه «شیب‌الخضیب»، رقص سماع با هنرنمایی هدی قنواتی و فلوت‌نوازی امیر سبزی از جمله این برنامه‌ها بودند. همچنین علی باغبان‌زاده با ساز دودوک به اجرا پرداخت.

در پایان مراسم، همسر و دختر یعقوب صباحی با حضور روی صحنه، سخنرانی کوتاهی ایراد کردند و ضمن ابراز اندوه از فقدان این هنرمند، از همراهی و همدلی پرشور هنرمندان، دوستان و دوست‌داران او قدردانی کردند و این محبت را تسلای دل خود در روزهای سخت سوگ دانستند.