خبر کامل
اینترنت طبقاتی: پنهانسازی واقعیت و تضعیف کنش جمعی در ایران

در سالهای اخیر، واژگانی چون «اینترنت ملی»، «اینترنت اضطراری» و «شبکه پاک» به ادبیات سیاستگذاری فضای مجازی ایران راه یافتهاند. این اصطلاحات، به باور بسیاری از تحلیلگران و کارشناسان، نه تنها شفافسازی نمیکنند، بلکه با پنهانسازی واقعیت محدودسازی دسترسی عمومی به اینترنت، افکار عمومی را به سمت پذیرش وضعیتی ناعادلانه سوق میدهند. در گفتوگویی با مرضیه ادهم، پژوهشگر ارتباطات، به بررسی نقش گفتمانی این واژهها، تأثیرشان بر کنش جمعی و چالشهای دسترسی عادلانه به اینترنت در ایران پرداختهایم.
پشتپرده اصطلاحاتی چون «شبکه پاک»
مرضیه ادهم در پاسخ به این پرسش که چگونه واژگانی مانند «اینترنت آزاد»، «اینترنت ملی»، «اینترنت اضطراری» یا «شبکه پاک» میتوانند افکار عمومی را جهتدهی کنند، توضیح داد: «این ترکیبها و اصطلاحات معمولاً به گونهای طراحی میشوند که توجیهکننده و گاهی پنهانکننده واقعیت باشند. برای مثال، «اینترنت ملی» اساساً معنای واقعی اینترنت را ندارد، زیرا اینترنت شبکهای جهانی است که همه نقاط جهان را به هم وصل میکند. وقتی صفتی مثل «ملی» به آن اضافه میشود، به معنای دسترسی محدود یا طبقهبندی شده است. البته «شبکه» مفهومی متفاوت است؛ شبکه ملی میتواند یک ساختار داخلی با پروتکلهای مشخص باشد که برای خدمات دولتی طراحی شده و در آن کنترل و احراز هویت انجام میشود.»
او افزود: «این اصطلاحات بیشتر جنبه توجیهی دارند و واقعیت محدودیتها را پنهان میکنند.»
مرضیه ادهم، پژوهشگر ارتباطات: «میگویند اینترنت باید امن باشد تا کسبوکارها آسیب نبینند؛ این حرف ممکن است برای افراد توجیهکننده باشد، ولی در واقع به این معناست که ظرفیت اینترنت محدود است و فقط گروه خاصی اجازه استفاده دارند.»

اینترنت طبقاتی؛ پنجرهای بسته به کنش جمعی
این پژوهشگر حوزه رسانه و فضای مجازی، در ادامه به تأثیر سیاستهای محدودسازی یا طبقاتیسازی اینترنت بر کنش جمعی پرداخت و گفت: «طبقهبندی اینترنت باعث رانت، فساد و بازار سیاه میشود و مهمتر از همه، کنش جمعی را تضعیف میکند. اینترنت ذاتاً شبکهای اجتماعی است که به افراد امکان میدهد صداهای خاموششان را به گوش برسانند. محدودیتها این امکان را کمرنگ میکند و منجر به کاهش کیفیت زندگی دیجیتال و کندی در شکلگیری کنشهای جمعی و مدنی میشود.»
ادهم درباره واکنش افکار عمومی به واژههایی مانند «اینترنت اضطراری» یا «دسترسی خاص» اظهار داشت: «در شرایطی که مردم حافظه تاریخی دارند و تجربه فیلترهای متعدد و محدودیتهای اینترنتی را دیدهاند، این واژهها باعث ایجاد شکاف و ناامیدی میشوند. آنها احساس میکنند پنجرههای گفتوگو و فرصتهای برابر بسته شده و به جای آن پنجرههای خاص و محدود برای عدهای باز است.»
اینترنت نباید ابزار تبعیض باشد
او در پاسخ به این پرسش که آیا دسترسی به اینترنت را میتوان یکی از حقوق شهروندی دانست و وضعیت آن در ایران چگونه است، بیان کرد: «دسترسی آزاد به اینترنت در بسیاری از کشورها به عنوان حق مسلم شهروندی شناخته شده است، اما در ایران هنوز قانونی برای این موضوع وجود ندارد. با این حال در قانون اساسی، حق دسترسی به اطلاعات و انتشار آن دیده شده است. بسیاری از کنشگران و فعالان رسانهای نیز بر این نکته تأکید دارند که اینترنت نباید دچار اختلال یا تبعیض شود و همه افراد باید به یک اندازه به آن دسترسی داشته باشند.»
این پژوهشگر حوزه رسانه و فضای مجازی، در پاسخ به نقش دانشگاهها و نهادهای مدنی در نقد یا اصلاح ساختارهای ارتباطی ناعادلانه گفت: «دانشگاهها و نهادهای مدنی میتوانند نقش کلیدی در ارائه راهکارهای فنی، امنیتی و آموزشی داشته باشند و آگاهیبخشی کنند. آنها باید به مسئولان فشار بیاورند تا پاسخگو باشند و جامعه را برای کنشگری آگاه کنند. متأسفانه در حال حاضر بخشی از این نهادها دچار بیتفاوتی و فاصله از سیاستگذاری شدهاند و نیاز است فعالتر و مؤثرتر عمل کنند.»
ضرورت گفتوگوی ملی برای اینترنت
ادهم در پایان درباره امید به شکلگیری گفتوگوی عمومی واقعی درباره سیاستهای ارتباطی کشور گفت: «ما چارهای جز شکلگیری این گفتوگو نداریم. در نهایت مردم به هر روشی که شده از اینترنت استفاده میکنند، چه با فیلترشکن، چه با روشهای دیگر. اگر گفتوگو نشود، خسارتها و شکافها بیشتر خواهد شد. پس ضرورت دارد هر چه زودتر گفتوگوی واقعی بین حاکمیت، دانشگاهها، جامعه مدنی و مردم شکل بگیرد تا مصالحهها انجام شود و حق دسترسی عادلانه تضمین شود.»
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.