آیکون خبر

خبر کامل

اقتصاد تفلون‌پوش: آرامش شکننده در بحبوحه چالش‌های جهانی

اقتصاد تفلون‌پوش: آرامش شکننده در بحبوحه چالش‌های جهانی

در حالی که جهان با چالش‌های بی‌سابقه‌ای از جمله ظهور پوپولیسم، اقتدارگرایی و جنگ‌ها دست و پنجه نرم می‌کند، اقتصاد جهانی با تاب‌آوری شگفت‌انگیزی به مسیر خود ادامه داده است. این پایداری، که برخی آن را به «اقتصاد تفلون‌پوش» تشبیه می‌کنند، در برابر آسیب‌ها مقاوم بوده و دو آفت بزرگ رکود و بیکاری را مهار کرده است. اما آیا این آرامش پایدار خواهد بود؟

مقاومت بی‌سابقه اقتصاد جهانی

در دهه گذشته، با وجود تحولات عظیم در نظم جهانی، اقتصاد بین‌المللی ثبات خود را حفظ کرده است. تولید ناخالص داخلی جهان از سال ۲۰۱۱ به طور متوسط سالانه حدود ۳ درصد رشد داشته و نرخ بیکاری در کشورهای ثروتمند به پایین‌ترین حد تاریخی خود نزدیک شده است. شاخص‌های مهمی چون S&P 500 آمریکا و MSCI جهانی نیز در نزدیکی رکوردهای تاریخی قرار دارند.

این تاب‌آوری بی‌نظیر، نتیجه عوامل متعددی است:

  • سیاست‌های حمایتی تقاضا: پس از بحران مالی جهانی، کشورهای ثروتمند دریافتند که محرک‌های مالی قوی و نرخ بهره پایین، بهترین راه برای جلوگیری از رکود هستند.
  • بهبود سیاست‌ها در کشورهای در حال توسعه: تعداد بانک‌های مرکزی با هدف‌گذاری تورم از ۵ مورد در سال ۲۰۰۰ به ۳۴ مورد در سال ۲۰۲۲ رسید. بسیاری از دولت‌ها نرخ ارز خود را شناور کرده و بدهی‌هایشان را به ارز ملی منتشر کردند که آن‌ها را در برابر نوسانات نرخ بهره آمریکا مصون داشت.

انعطاف‌پذیری عرضه و چالش‌های پیش‌رو

انعطاف‌پذیری در بخش عرضه نیز به این پایداری کمک کرده است. در دوران پاندمی، زنجیره‌های تامین به سرعت واکنش نشان دادند؛ تولید مواد ضدعفونی‌کننده افزایش یافت و صادرات تراشه در سال ۲۰۲۱ جهش چشمگیری داشت. اخیراً نیز، مازاد عرضه نفت، به ویژه به دلیل حفاری‌های شیل در آمریکا، باعث شد قیمت نفت خام حتی پس از رویارویی‌های منطقه‌ای تغییر محسوسی نداشته باشد.

با این حال، پایه‌های این اقتصاد تفلون‌مانند در حال لرزیدن است:

  • افزایش هزینه‌های سیاست‌گذاری: کشورهای ثروتمند در دوران پاندمی بیش از ۱۰ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف حمایت از تقاضا کردند و در بحران انرژی نیز به طور متوسط ۳ درصد دیگر به این موضوع اختصاص دادند. نرخ بهره اوراق ۱۰ ساله دولتی اکنون به طور متوسط ۳.۷ درصد است، در حالی که در دوران پاندمی تنها ۱ درصد بود.
  • افزایش بدهی‌های دولتی: با وجود عملکرد خوب اقتصاد، آمریکا در سال گذشته کسری بودجه‌ای معادل ۷ درصد از تولید ناخالص داخلی داشت. تلاش‌ها برای کاهش مخارج دولتی در بریتانیا و فرانسه نیز با شکست مواجه شده است. این امر توان دولت‌ها را برای مداخله در بحران‌های آینده تضعیف می‌کند.

مخدوش شدن سیگنال‌های قیمت و پیامدهای آن

غریزه حفاظت‌گرایی دولت‌ها، زنجیره‌های تامین را نیز تحت تأثیر قرار داده است. در حالی که قیمت‌ها نقش حیاتی در ارسال سیگنال‌های کمبود یا فراوانی دارند، دولت‌ها در تلاشند این سیگنال‌ها را نادیده بگیرند. صندوق بین‌المللی پول گزارش داده است که کشورهای ثروتمند در سال ۲۰۲۲ بیش از ۱۰۰۰ اقدام حمایتی صنعتی انجام داده‌اند، در حالی که این رقم در سال ۲۰۱۷ تنها ۱۰۰ مورد بود.

«تجربه پاندمی نشان داد که تنوع در تامین بسیار پایدارتر از تولید صرفاً داخلی است که ممکن است با یک قرنطینه یا فاجعه طبیعی مختل شود.»

این رویکرد تنها باعث شکننده‌تر شدن زنجیره‌های تامین می‌شود. موفقیت‌هایی مانند صنعت شیل در آمریکا، نه به خاطر سیاست‌های دولتی، بلکه در نتیجه ابتکار کارآفرینان بوده است.

آیا آرامش به پایان می‌رسد؟

تاریخ نشان می‌دهد که هیچ اقتصادی برای همیشه پایدار نمی‌ماند. هرچه دوره رونق طولانی‌تر شود، سیاست‌مداران، سرمایه‌گذاران و شرکت‌ها ریسک‌های بیشتری می‌کنند. اظهارات اخیر دونالد ترامپ مبنی بر «احتمال بسیار کم» برکناری جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، نشان‌دهنده حساسیت وضعیت است. اگر استقلال بانک مرکزی تضعیف شود، آرامش یک دهه گذشته به آزمون سختی کشیده خواهد شد.

اقتصاد جهانی تاکنون ما را شگفت‌زده کرده است، اما لایه تفلون آن در حال نازک شدن است و این پایداری ممکن است در آینده با چالش‌های جدی‌تری روبه‌رو شود.

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗