کشف فسیل تک‌شاخ سیبری: افسانه یا واقعیت؟

تک‌شاخ سیبری؛ کرگدنی باستانی با ابعادی غول‌پیکر

بر اساس بررسی‌های دقیق علمی، این جانور باستانی که به «تک‌شاخ سیبری» شهرت یافته، ابعادی بسیار بزرگ‌تر از کرگدن‌های پشمالوی هم‌عصر خود داشته است. طول تقریبی آن به ۴.۶ متر و ارتفاعش به ۲ متر می‌رسیده است. محققان بر این باورند که تک‌شاخ سیبری در واقع گونه‌ای از کرگدن‌های باستانی بوده و نه یک موجود افسانه‌ای.

اگرچه شاخ واقعی این حیوان هنوز کشف نشده، اما ساختار استخوانی جمجمه نشان می‌دهد که احتمالاً شاخی از جنس کراتین (مشابه شاخ کرگدن‌های امروزی) بر سر داشته است. یکی از ویژگی‌های بارز این گونه، پاهای بلند آن است که به حیوان کمک می‌کرده تا شبیه به اسب‌های امروزی بدود. این ویژگی نشان می‌دهد که حرکت تک‌شاخ سیبری احتمالاً سریع‌تر و سبک‌تر از کرگدن‌های سنگین‌وزن امروزی بوده است.

تاریخ‌گذاری رادیوکربنی و راز انقراض

دکتر شپانسکی، سرپرست این پژوهش، با استفاده از روش علمی «تاریخ‌گذاری رادیوکربنی» قدمت این فسیل را حدود ۲۶ هزار سال تخمین زده است. این عدد نسبت به آنچه قبلاً تصور می‌شد، بسیار جدیدتر است و نشان می‌دهد که این گونه برای مدت زمان طولانی‌تری روی زمین زیسته است.

به گفته دکتر شپانسکی، احتمال می‌رود که انقراض اسب تک‌شاخ سیبری به دلیل تغییرات شدید اقلیمی در منطقه سیبری رخ داده باشد. این پدیده در گذشته برای بسیاری از گونه‌های بزرگ عصر یخبندان نیز اتفاق افتاده است. این کشف، نخستین باری نیست که پژوهشگران موفق به یافتن یک گونه غول‌پیکر منقرض شده از عصر یخبندان می‌شوند.

نتایج کامل این مطالعه در نشریه علمی معتبر «American Journal of Applied Science» منتشر شده است.