کشف نقطه‌ضعف مرگبار در بمب‌های سنگرشکن آمریکا توسط پژوهشگران چینی

کشف پاشنه آشیل بمب‌های سنگرشکن

مطالعه‌ای جدید که در یک نشریه معتبر چینی منتشر شده، توسط تیمی به رهبری کویی شینگ‌یی از موسسه مهندسی مکانیک و الکترونیک شمال غرب چین انجام شده است. این محققان معتقدند که با وجود تقویت شدید دماغه بمب GBU-57، بدنه‌های فولادی آن تنها چند سانتی‌متر ضخامت دارند و همین موضوع، پاشنه آشیل این بمب‌ها محسوب می‌شود.

محققان با استفاده از شبیه‌سازی‌های کامپیوتری، توپ‌های سوئیسی Oerlikon GDF را که به‌طور گسترده در خاورمیانه و از جمله ایران استفاده می‌شود، مورد آزمایش قرار دادند. نتایج شبیه‌سازی‌ها نشان داد که این توپ‌ها می‌توانند در دو ثانیه ۳۶ گلوله شلیک کنند و احتمال انهدام هدف در فاصله ۱۲۰۰ متری به ۴۲ درصد می‌رسد.

جزئیات آسیب‌پذیری و مکانیسم نفوذ

پژوهشگران توضیح می‌دهند که دماغه تخم‌مرغی شکل GBU-57 ضربات مستقیم از جلو را منحرف می‌کند، اما بدنه‌های آن یک ناحیه آسیب‌پذیر را آشکار می‌سازند. برای نفوذ یک گلوله، ضربه باید با زاویه‌ای کمتر از ۶۸ درجه برخورد کند، در غیر این صورت کمانه خواهد کرد. آزمایش‌ها نشان می‌دهد که نفوذ در فاصله‌ای بیشتر از ۱۵۰۰ متر ناموفق است، اما در محدوده ۱۲۰۰ متری، حرارت و ترکش‌ها می‌توانند مواد منفجره بمب را فعال کنند.

چالش‌های عملیاتی و محدودیت‌های تاکتیک جدید

این روش بر محاسبات پایه‌ای نفوذ در زره متکی است که ریشه در جنگ جهانی دوم دارد. با این حال، یک چالش تاکتیکی مهم وجود دارد: سامانه‌های پدافندی باید از قبل یک نقطه خاص در مسیر پرواز بمب را هدف بگیرند. محققان این استراتژی را تاکتیک کنترل آتش تک‌تیرانداز می‌نامند که نیازمند دقت بسیار بالایی است.

تیم کویی هشدار می‌دهد که این راهکار نیازمند ردیابی راداری دقیق، استراتژی جنگ الکترونیک موثر و دفاع در برابر حملات احتمالی است.

علاوه بر این، بمب‌های سنگرشکن آمریکا اغلب درست قبل از برخورد، مانورهای نهایی را انجام می‌دهند که مسیر پروازشان را غیرقابل پیش‌بینی می‌کند. این موضوع فرصت کوتاه چند دهم ثانیه‌ای برای هدف‌گیری در محدوده موثر را از بین می‌برد.

کارشناسان این مطالعه تاکید کرده‌اند که استراتژی‌های توسعه‌یافته برای سیستم‌های دفاعی چین ممکن است به دلیل تفاوت در زمین، محیط تهدید و فناوری‌های موجود در مناطق دیگر موثر نباشند. بنابراین، آسیب‌پذیری بمب‌های سنگرشکن آمریکا در تئوری مطرح شده است، اما اثبات آن در میدان نبرد واقعی با چالش‌های فراوانی روبرو خواهد بود.