راز قتل مرد متکدی با حساب‌های میلیونی؛ دو مظنون سابقه‌دار در دادگاه

کشف جسد و آغاز تحقیقات

بررسی‌های اولیه پس از کشف جسد نشان داد که حداقل ۱۰ روز از زمان مرگ گذشته و عامل جنایت، پول و تلفن همراه مقتول را به سرقت برده است. در تحقیقات میدانی، مأموران از همسایگان مقتول پرس‌وجو کردند. همسایگان اظهار داشتند که مقتول را حدود ۲۰ سال می‌شناخته‌اند و او هر روز صبح با لباس‌های کهنه از خانه خارج می‌شده و شب‌ها بازمی‌گشته، به طوری که به نظر می‌رسید تکدی‌گری می‌کند.

اما جست‌وجو در خانه مقتول، حقیقت دیگری را آشکار کرد. مأموران به یک رسید بانکی به مبلغ ۲۲۰ میلیون تومان دست یافتند و مشخص شد که در سایر حساب‌های بانکی مقتول نیز مبالغ میلیونی به عنوان سپرده وجود داشته است. این یافته‌ها نشان داد که مقتول برخلاف ظاهرش، فرد فقیری نبوده است.

مظنون اصلی و فرار از کشور

در ادامه تحقیقات، نادر، یکی از همسایگان مقتول، به عنوان مظنون اصلی شناخته شد. اما زمانی که مأموران قصد بازداشت او را داشتند، مشخص شد که نادر به صورت قانونی از کشور خارج شده است.

دستگیری مظنونان پس از ۱۸ ماه

حدود یک سال و نیم پس از وقوع جنایت، در شهریور سال ۱۴۰۱، کارآگاهان دریافتند که تلفن همراه مقتول روشن شده است. با پیگیری‌های دقیق، مشخص شد که تلفن همراه در دست نادر، همان مظنون اصلی پرونده، قرار دارد. نادر ردیابی و دستگیر شد، اما اتهام قتل و سرقت را رد کرد و مدعی شد که تلفن همراه را از برادرزاده‌اش، مهیار، گرفته است. بررسی سوابق نادر نشان داد که او دارای سابقه سرقت است.

پس از آن، پلیس مهیار را نیز دستگیر کرد. مهیار نیز اتهام قتل را رد کرد و ادعا کرد که تلفن را از کنار یک پیاده‌رو پیدا کرده است. سوابق این متهم نیز نشان داد که او نیز مانند عمویش، سابقه‌دار است. سرانجام، با تکمیل تحقیقات، برای هر دو متهم به اتهام مشارکت در قتل عمد و مشارکت در سرقت کیفرخواست صادر و پرونده به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد.

جلسه دادگاه و اظهارات متناقض

در جلسه دادگاه که در شعبه ۳ کیفری و برای رسیدگی به اتهام مشارکت در سرقت برگزار شد، اولیای دم مقتول درخواست اشد مجازات را مطرح کردند.

اظهارات نادر

نادر در جایگاه شهادت قرار گرفت و گفت: «تلفن همراه مقتول را من سرقت نکردم، مهیار آن را دزدیده و به من داده بود.» وی درباره نحوه دستگیری‌اش توضیح داد: «برادرزاده‌ام یک خودروی زانتیا دزدیده بود و تلفن همراه مقتول هم داخل آن بود. من وقتی تلفن را روشن کردم تا ببینم متعلق به کیست، پلیس ردم را زد. مهیار به من گفته بود وقتی می‌خواهی قطعات خودرو را بفروشی، قطعات تلفن همراه را هم بفروش.»

قاضی از نادر پرسید که چگونه همزمان با وقوع قتل از کشور خارج شده و پس از ۱۷ ماه به طور غیرقانونی وارد کشور شده است. نادر در پاسخ گفت:

«من ۳ بار ازدواج کرده‌ام و همسر سومم می‌خواست مهریه‌اش را اجرا بگذارد. به همین خاطر از دست او فرار کردم. بعد از مدتی متوجه شدم فرزند مشترک من و همسر دومم بیمار شده و از آنجا که می‌ترسیدم همسر سومم متوجه ورودم به ایران شود، غیرقانونی وارد کشور شدم. وگرنه من نه در ماجرای قتل پیرمرد نقشی داشتم و نه در سرقت تلفن همراهش.»

اظهارات مهیار

پس از نادر، مهیار نیز به جایگاه رفت و اتهامش را رد کرد و گفت: «عموی من خودش سرقت‌ها را انجام داده، می‌خواهد آن را به گردن من بیندازد. بعد از دستگیری هم به من گفت اتهام‌ها را گردن بگیر چون من زن و بچه دارم و نمی‌توانم در زندان بمانم.»

با پایان اظهارات متهمان، قضات برای صدور رأی وارد شور شدند. این دو متهم در روزهای آتی باید در برابر اتهام قتل در شعبه ۱۰ دادگاه کیفری یک استان تهران از خود دفاع کنند.