کشف تصادفی یک طراحی ۱۲ دلاری از رنوار و نمایشگاه بزرگ آثار او در نیویورک

کشف تصادفی و ارزش شش‌رقمی

اوایل سال جاری میلادی، یک زن ساکن پنسیلوانیا در یک حراجی محلی، یک طراحی با ذغال را تنها به قیمت ۱۲ دلار خریداری کرد. آشنایی او با سبک این اثر، وی را بر آن داشت تا با یک کارشناس هنری تماس بگیرد. نتیجه این تماس، تأیید اصالت اثر و کشف یکی از طراحی‌های «پیر آگوست رنوار» بود. این اثر هنری اکنون پتانسیل دستیابی به ارزشی شش‌رقمی را دارد.

داستان کشف مجدد آثار هنرمندان مشهور، اگرچه نادر نیست، اما در مورد طراحی‌های رنوار اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چراکه این بخش از آثار او عمدتاً توسط مجموعه‌داران و متصدیان نمایشگاه‌ها نادیده گرفته شده است. آخرین نمایشگاه اختصاصی آثار کاغذی رنوار، در سال ۱۹۲۱، یعنی دو سال پس از درگذشت او برگزار شد.

نمایشگاه «طراحی‌های رنوار» در نیویورک

«موزه و کتابخانه مورگان» در نیویورک، با برگزاری نمایشگاهی با عنوان «طراحی‌های رنوار» در پاییز پیش‌رو، به این وقفه طولانی پایان می‌دهد. این نمایشگاه بیش از ۱۰۰ طراحی، پاستل، آبرنگ و چاپ از این هنرمند قرن نوزدهم و بیستم را گرد هم می‌آورد.

چرا طراحی‌های رنوار کمتر دیده شده‌اند؟

یکی از دلایل اصلی بی‌توجهی به طراحی‌های رنوار، کثرت نقاشی‌های اوست. رنوار زندگی طولانی داشت و بی‌وقفه کار می‌کرد؛ برآوردها نشان می‌دهد که او حدود ۴,۰۰۰ نقاشی خلق کرده است. این آثار شامل دوره‌های مختلفی از امپرسیونیسم تا کلاسیک‌گرایی و مدرنیسم شخصی او می‌شود. «کالین بیلی»، مدیر نمایشگاه، اشاره می‌کند که برخلاف هنرمندانی چون دگا یا سزان، استفاده رنوار از طراحی پراکنده بوده و مجموعه آثار کاغذی او تنها اخیراً فهرست‌بندی شده‌اند. تخمین زده می‌شود که تا ۱,۰۰۰ اثر کاغذی از او وجود داشته باشد که برخی هنوز کشف نشده‌اند.

«برخلاف دگا یا سزان، استفاده رنوار از طراحی پراکنده و تنها به‌تازگی مجموعه آثار کاغذی او فهرست‌بندی شده‌اند. ممکن است تا ۱,۰۰۰ اثر کاغذی وجود داشته باشد که برخی هنوز پیدا نشده‌اند.»
– کالین بیلی، مدیر نمایشگاه

بیلی توضیح می‌دهد که رنوار، که در اوایل دهه ۱۸۶۰ در مدرسه هنرهای زیبا آموزش دیده بود، همیشه طراحی را بنیادی می‌دانست و این موضوع به‌ویژه در بازگشت او به طراحی در اواخر دهه ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ مشهود است.

همکاری‌های بین‌المللی و ساختار نمایشگاه

«کالین بیلی» که سه دهه است روی آثار رنوار کار می‌کند، شاهد گسترش مجموعه آثار کاغذی این هنرمند در موزه مورگان بوده است. با این حال، این نمایشگاه نیازمند امانت گرفتن آثار از موزه‌های معتبر جهانی بوده است، از جمله:

• موزه هنرهای زیبای بوستون
• موزه متروپولیتن نیویورک
• موزه نلسون ـ اتکینز کانزاس سیتی
• موزه آلبرتینا وین
• موزه اورسی پاریس (همکار اصلی نمایشگاه و میزبان آینده در سال ۲۰۲۶)

نمایشگاه به صورت موضوعی سازمان‌دهی شده و شامل مطالعات آکادمیک رنوار، طرح‌های زندگی مدرن، و پرتره‌ها (رسمی و غیررسمی) می‌شود. این نمایشگاه آثار نهایی رنوار را در کنار طراحی‌های مقدماتی آن‌ها دوباره متحد می‌کند. موزه اورسی دو اثر کلیدی «رقص در روستا» (۱۸۸۳) و «محاکمه پاریس» (۱۹۱۴) را برای این نمایشگاه ارائه می‌دهد.

«بریت موریسو در سال ۱۸۸۶ میلادی به تماشای خصوصی طراحی‌های رنوار دعوت شد. او بسیار تحت‌تاثیر قرار گرفت و در دفتر خاطراتش یادداشت کرد که بسیار مطلوب خواهد بود اگر عموم مردم که تصور می‌کردند امپرسیونیست‌ها با بیشترین سهل‌انگاری کار می‌کنند بتوانند چنین طراحی‌هایی را ببینند.»
– کالین بیلی، مدیر نمایشگاه

بیلی افزود: «به نوعی، نمایشگاه ما پاسخی به همین بینش اوست.»

زندگی و میراث پیر آگوست رنوار

«پیر آگوست رنوار» در سال ۱۸۴۱ در فرانسه متولد شد. او در سن ۲۱ سالگی وارد مدرسه هنرهای زیبای پاریس شد و در آنجا با هنرمندانی چون «کلود مونه»، «آلفرد سیسلی» و «فردریک بازیل» آشنا شد. رنوار در کنار این نقاشان، به عنوان یکی از مهم‌ترین هنرمندان امپرسیونیست شناخته می‌شود.

با وجود رد شدن اولیه آثارش توسط مردم و آکادمی، رنوار به مرور زمان به یکی از تحسین‌شده‌ترین هنرمندان نسل خود تبدیل شد و محبوبیت او تا به امروز نیز ادامه دارد. موضوع نقاشی‌های او اغلب مردم و منظره بودند و دوستانش را به عنوان مدل انتخاب می‌کرد.

مبارزه با بیماری و ادامه خلق آثار

در سال ۱۸۹۹، رنوار به بیماری روماتیسم مفصلی مبتلا شد که سبب درد و تورم شدید و تغییر شکل مفاصل، به‌ویژه در دستانش، گردید. این بیماری حرکت او را محدود کرد و هر حرکتی برایش دردناک بود. با این حال، رنوار خلق تابلوهای نقاشی را تا پایان عمرش در سال ۱۹۱۹ ادامه داد. او آثاری حیرت‌آور زیبا خلق کرد، حتی با وجود دشواری و دردناک بودن حرکت دادن مچ‌هایش.