آزمایش ناوبری کوانتومی توسط نیروی فضایی آمریکا در مأموریت جدید X-37B

بازگشت X-37B به فضا

هواپیمای فضایی X-37B، که ظاهری شبیه به شاتل فضایی دارد، برای هشتمین مأموریت خود (OTV-8) آماده می‌شود. این فضاپیما قرار است در ماه آینده، زودتر از ۲۱ اوت، سوار بر موشک فالکون ۹ شرکت اسپیس‌ایکس از پایگاه فضایی کندی در فلوریدا به فضا پرتاب شود.

نیروی فضایی آمریکا در حال حاضر دو فروند از این هواپیماهای فضایی را در اختیار دارد که هر دو توسط شرکت بوئینگ ساخته شده‌اند. نخستین پرواز آزمایشی X-37B در آوریل ۲۰۱۰ انجام شد و از آن زمان، این فضاپیماها مأموریت‌های طولانی‌مدتی را به انجام رسانده‌اند. یکی از آن‌ها بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ به مدت ۹۰۸ روز در مدار باقی ماند و دیگری نیز اخیراً پس از ۴۳۴ روز پرواز، در ۷ مارس در پایگاه وندنبورگ فرود آمد.

به احتمال زیاد، همان فضاپیمایی که مدت بیشتری در مدار بوده، در این مأموریت جدید نیز به فضا خواهد رفت. هر دو این فضاپیماها حدود ۹ متر طول دارند و تقریباً یک‌چهارم طول شاتل فضایی ناسا هستند.

اهداف مأموریت OTV-8

برخلاف مأموریت‌های پیشین که جزئیات آن‌ها محرمانه باقی مانده بود، اطلاعات بیشتری درباره مأموریت OTV-8 منتشر شده است. در این مأموریت، X-37B با یک ماژول خدماتی جدید پرتاب خواهد شد که امکان حمل محموله‌های آزمایشی بیشتری را فراهم می‌کند. این محموله‌ها برای آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی هوایی و واحد نوآوری دفاعی در نظر گرفته شده‌اند.

آزمایش ارتباطات لیزری

یکی از اهداف اصلی این مأموریت، آزمایش فناوری ارتباطات لیزری بین ماهواره‌ها با پهنای باند بالا است. ژنرال چنس سالتزمان، فرمانده عملیات فضایی نیروی فضایی آمریکا، این آزمایش را گامی مهم در مسیر بهره‌گیری از شبکه‌های فضایی تجاری برای ایجاد معماری‌های متنوع، مقاوم و سریع در ارتباطات ماهواره‌ای دانسته است.

توسعه ناوبری کوانتومی

در کنار ارتباطات، این پرتاب به هدف توسعه فناوری ناوبری جدیدی نیز انجام می‌شود که بر اساس تداخل امواج الکترومغناطیسی عمل می‌کند. این فناوری به عنوان پیشرفته‌ترین حسگر اینرسی کوانتومی معرفی شده که تاکنون در فضا آزمایش شده است.

ژنرال سالتزمان در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرده که آزمایش این فناوری برای ناوبری در محیط‌هایی که جی‌پی‌اس از کار افتاده یا مختل شده بسیار سودمند خواهد بود. این حسگرها می‌توانند در نزدیکی ماه یا حتی در مأموریت‌های اعماق منظومه شمسی نیز کاربرد داشته باشند، جایی که جی‌پی‌اس وجود ندارد.

بوئینگ پیش از این نمونه‌ای از این حسگر را در هواپیماهای معمولی آزمایش کرده بود. اکنون نسخه‌ای پیشرفته‌تر از این فناوری به فضا فرستاده می‌شود تا کارایی آن در محیط‌هایی که دسترسی به جی‌پی‌اس ممکن نیست، بررسی شود. هدف اصلی این آزمایش، تعیین موقعیت دقیق، ناوبری و زمان‌بندی در شرایط بدون جی‌پی‌اس است.

بازگشت به موشک‌های متوسط

نکته جالب دیگر این مأموریت، بازگشت X-37B به موشک‌های متوسط مانند فالکون ۹ است. در پرواز قبلی که در مارس پایان یافت، این فضاپیما برای نخستین‌بار با موشک سنگین فالکون هوی به مدار بیضوی و دورتر از مدار زمین پایین فرستاده شده بود. اکنون با بازگشت به فالکون ۹، مأموریت‌های آزمایشی با اهداف خاص مانند ناوبری کوانتومی در مدار پایین‌تر ادامه می‌یابد.