عباس عبدی: مقابله با دروغ‌گویی نیازمند مجازات مقامات و شفافیت است، نه فقط قانون جدید

چرا مجازات به تنهایی کافی نیست؟

عباس عبدی با اشاره به اینکه اقدامات فعلی برای مقابله با خلاف‌گویی نتیجه‌ای نداشته، تأکید می‌کند که مجازات تنها بخش کوچکی از فرآیند مقابله با دروغ‌گویی است. او این موضوع را به پختن غذا تشبیه می‌کند که نمک، هرچند ضروری است، اما به تنهایی نمی‌تواند غذا باشد. به باور او، برای مقابله مؤثر با خلاف‌گویی، باید به ریشه‌ها و پیش‌شرط‌های آن پرداخت.

پیش‌شرط‌های مقابله با خلاف‌گویی

عبدی هفت پیش‌شرط اساسی را برای مقابله با دروغ‌گویی و خلاف‌گویی در جامعه مطرح می‌کند:

• مجازات مقامات رسمی: ⚠️ تعیین اشد مجازات برای دروغ‌گویی مقامات و نهادهای رسمی، زیرا «الناس علی دین ملوکهم» (مردم بر دین حاکمان خود هستند). اعتماد عمومی به مسئولان، اساس راستی‌آزمایی اخبار است.
• سیاست حقیقت‌محور رسانه‌های رسمی: 📰 رسانه‌های رسمی باید حقیقت‌محور باشند و اعتماد مردم را جلب کنند. رسانه‌های دروغگو، حتی اگر حقیقت بگویند، مرجعیت خود را از دست می‌دهند.
• هموارسازی دسترسی به حقیقت: 🔍 فراهم آوردن راه‌های آسان برای دسترسی به اطلاعات و شفافیت، تا رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران بتوانند ادعاها را راستی‌آزمایی کنند.
• به رسمیت شناختن حرفه روزنامه‌نگاری: ✍️ حرفه روزنامه‌نگاری باید مانند پزشکی، دارای ضوابط حرفه‌ای دقیق باشد و هر کسی نتواند وارد این حوزه شود، به‌ویژه در رسانه‌های رسمی.
• اهمیت اعتبار منبع خبر: 🛡️ اعتبار منبع خبر مهم‌ترین عامل است. رسانه‌های معتبر برای حفظ اعتبار خود از خلاف‌گویی پرهیز می‌کنند، زیرا از دست دادن اعتبار بدترین مجازات است.
• دادرسی عادلانه و مستقل: ⚖️ وجود دستگاه قضایی مستقل و دادرسی عادلانه، رکن اساسی کشف حقیقت است. هرگونه سوگیری در دادرسی، مخل حقیقت‌جویی و مروج دروغ است.
• اعتبار پیش‌فرض اخبار: 📊 در یک جامعه سالم رسانه‌ای، اخبار رسانه‌های رسمی پیش‌فرضاً درست و اخبار فضای مجازی پیش‌فرضاً نادرست تلقی می‌شوند، مگر خلاف آن ثابت شود.

درد دروغ‌های رسمی و عدم شفافیت

عباس عبدی در پایان یادداشت خود، رنج جامعه از اخبار دروغ و خلاف واقع را تأیید می‌کند، اما تأکید دارد که این رنج از دروغ‌های رسمی به مراتب بیشتر از دروغ‌های افراد و رسانه‌های غیررسمی است. او این رنج را ناشی از عدم دسترسی به اطلاعات برای راستی‌آزمایی، دخالت‌های غیرحرفه‌ای در فعالیت رسانه‌ای، فقدان استقلال رسانه‌ای، سیاست روایت‌محوری، و نبود شفافیت و پاسخگویی رسمی می‌داند. به عقیده او، دروغ‌های فضای مجازی معلول این زمینه‌ها هستند و نه علت اصلی مشکل.