اتوپن: ابزار امضای رؤسای جمهور آمریکا و جنجال‌های اخیر آن

اتوپن چیست و چگونه کار می‌کند؟

اتوپن دستگاهی است که امضای رئیس‌جمهور را به‌صورت خودکار و یکسان روی اسناد مختلف بازتولید می‌کند. جک شاک، مدیر نامه‌ها و پیام‌های رئیس‌جمهوری در دوره بیل کلینتون، مسئول استفاده از این دستگاه بود. او توضیح می‌دهد که نامه‌ها روی کاغذ مخصوص کاخ سفید با رنگ آبی آسمانی تایپ می‌شدند و سپس به اتاقی اختصاصی در «ساختمان قدیمی اجرایی» منتقل می‌شدند.

این دستگاه که به اندازه یک میز بود، امکان انتخاب یکی از سه امضای مختلف کلینتون را فراهم می‌کرد. شاک با دقت امضاها را تغییر می‌داد تا برای گیرندگان تکراری، تنوع ایجاد شود. بازوی مکانیکی دستگاه، مجهز به ماژیک شارپی (قلم مورد علاقه کلینتون)، امضا را اجرا می‌کرد.

رویکرد رؤسای جمهور به اتوپن

دوره جورج دبلیو بوش: امضای شخصی برای اسناد مهم

در دوره جورج دبلیو بوش، جیم سیکونی، معاون رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید، تنها فردی بود که اجازه استفاده از اتوپن را برای همه امور داشت. بوش عمدتاً از اتوپن برای امضای نامه‌های شخصی‌سازی‌شده مانند کارت‌های تبریک استفاده می‌کرد. اما برای اسناد مهم مانند احکام، قوانین یا دستورات اجرایی، بوش ترجیح می‌داد شخصاً امضا کند. سیکونی همچنین مسئول نگهداری دستگاه و اطمینان از استفاده از جوهر آرشیوی و بررسی ماتریس‌های پلاستیکی بود.

مسئولیت سنگین در دوره کلینتون

جک شاک در دوره کلینتون حس فشار زیادی را تجربه می‌کرد. او می‌گوید: «این قلم می‌توانست چک بنویسد یا اعلام جنگ کند.» این مسئولیت سنگین بود، زیرا هر اشتباه می‌توانست عواقب جدی داشته باشد. نکته جالب اینجاست که اگر رئیس‌جمهور در هواپیما بود و اتوپن در کاخ سفید نامه‌ای را امضا می‌کرد، عبارت «از داخل هواپیمای نیروی هوایی» به سربرگ نامه اضافه می‌شد.

اتوپن در دوران مدرن

امروزه اتوپن‌ها بسیار کوچک‌تر شده‌اند و بسیاری از آن‌ها امضاهای دیجیتالی از پیش برنامه‌ریزی‌شده را با بازوهای رباتیک اجرا می‌کنند. هری ترومن احتمالاً اولین رئیس‌جمهوری بود که از اتوپن مدرن استفاده کرد. جان اف. کندی نیز به اتوپن وابسته بود و حتی کتابی درباره استفاده او از این دستگاه نوشته شد. کندی دو نوع امضا داشت: «جان اف. کندی» برای امور رسمی و «جک کندی» برای موارد غیررسمی. لیندون بی. جانسون نیز هیچ ابایی از علنی کردن استفاده از اتوپن نداشت.

جنجال‌های اخیر و ادعاهای دونالد ترامپ

اخیراً اتوپن به موضوعی جنجالی تبدیل شده است. دونالد ترامپ در پستی در شبکه اجتماعی تروث سوشال ادعا کرد که استفاده جو بایدن از اتوپن «بزرگ‌ترین رسوایی سیاسی تاریخ آمریکا» است. این جنجال از گزارشی توسط بنیاد محافظه‌کار هریتیج با عنوان «ریاست‌جمهوری اتوپن» آغاز شد که ادعا می‌کرد بایدن به‌طور گسترده از اتوپن برای امضای اعلامیه‌های رسمی، از جمله عفوهای پیش‌دستانه برای افرادی مانند آنتونی فائوچی و اعضای کمیته تحقیق درباره حمله ۶ ژانویه ۲۰۲۱ به کنگره، استفاده کرده است.

ترامپ معتقد است که این عفوها باید باطل شوند، زیرا بایدن از آن‌ها اطلاع نداشته است. اما بایدن در ژوئن ۲۰۲۵ این ادعاها را رد کرد و گفت:

«من تصمیمات مربوط به عفوها، دستورات اجرایی، قوانین و اعلامیه‌ها را گرفتم. هرگونه ادعای خلاف این مضحک و نادرست است.»

تحقیقات کنگره و مشروعیت اتوپن

دفتر مشاور حقوقی کاخ سفید بررسی هزاران ایمیل مرتبط با تصمیمات عفو امضا شده توسط اتوپن در هفته‌های پایانی دولت بایدن را آغاز کرده است. سناتورهای جمهوری‌خواه و مجلس نمایندگان نیز با صدور احضاریه‌هایی توسط جیمز کومر، رئیس کمیته نظارت مجلس، وارد عمل شده‌اند. جالب اینجاست که کومر خود این احضاریه‌ها را با امضای دیجیتال امضا کرده است.

بر اساس راهنمای وزارت دادگستری جورج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۵، رئیس‌جمهور نیازی به امضای فیزیکی اسناد ندارد و می‌تواند از اتوپن برای امضای قوانین استفاده کند. باراک اوباما اولین رئیس‌جمهوری بود که در سال ۲۰۱۱ از اتوپن برای امضای قانونی استفاده کرد. بایدن نیز در سال ۲۰۲۴ از اتوپن برای امضای قانونی جهت تمدید بودجه سازمان هوانوردی فدرال استفاده کرد.

اما تام گریوز، نماینده سابق کنگره، در سال ۲۰۱۱ هشدار داد که این کار می‌تواند «سابقه‌ای خطرناک» ایجاد کند. او معتقد است که استفاده از اتوپن برای اسناد مهم، به‌ویژه اگر رئیس‌جمهور شخصاً سند را نخوانده باشد، مشکل‌ساز است و بحث درباره نحوه و زمان استفاده از اتوپن باید از طریق کنگره یا قوه قضائیه حل شود.