رقابت سرعت: سریع‌ترین خودروهای عضلانی کلاسیک در برابر فراری‌های هم‌دوره

رقابت نفس‌گیر: ماسل‌کارها در برابر فراری

خودروهای عضلانی کلاسیک، با وجود ابعاد بزرگ و وزن بالا، در خط مستقیم عملکردی باورنکردنی از خود نشان داده‌اند. در دورانی که خودروسازان آمریکایی مشغول تولید این غول‌های سرعت بودند، فراری نیز جذاب‌ترین و سریع‌ترین خودروهای اسپرت خود را توسعه می‌داد. فراری‌ها در پایداری، هندلینگ و طراحی بی‌رقیب بودند، اما در مسافت 400 متر (یک‌چهارم مایل)، گاهی قافیه را به رقبای عضلانی خود می‌باختند.

پونتیاک GTO تری‌پاور در مقابل فراری 275 GTB

پونتیاک در سال 1964 با افزودن پکیج GTO به سری تمپست/لومانز، نبرد اسب‌بخارها را آغاز کرد. مدل Tri-Power با موتور V8 6.4 لیتری و سه کاربراتور دو دهانه، 360 اسب‌بخار قدرت تولید می‌کرد و مسیر یک‌چهارم مایل را در 14.5 ثانیه طی می‌کرد.

در مقابل، فراری 275 GTB با موتور 3.3 لیتری 12 سیلندر خورجینی، در نسخه استاندارد 280 اسب‌بخار و با 6 کاربراتور 320 اسب‌بخار قدرت داشت. این خودرو مسیر یک‌چهارم مایل را در بازه میانی 15 ثانیه و با نسخه بهبودیافته در بازه بالای 14 ثانیه طی می‌کرد.

مرکوری کوگار XR-7 کبرا جت در برابر فراری 330 GTC

مرکوری کوگار XR-7 کبرا جت، نسخه‌ای لوکس‌تر از موستانگ، در سال 1967 معرفی شد. پکیج GT-E با موتور 7.0 لیتری کبرا جت 428 V8، حداکثر 335 اسب‌بخار قدرت تولید می‌کرد. در سال 1968، این خودرو مسیر یک‌چهارم مایل را در 13.23 ثانیه طی کرد و به عنوان سریع‌ترین خودرو آمریکایی آن زمان شناخته شد.

فراری 330 GTC مدل 1968 با موتور 4.0 لیتری 12 سیلندر خورجینی و بیش از 300 اسب‌بخار قدرت، مسیر یک‌چهارم مایل را در بازه زمانی 14 ثانیه طی می‌کرد. این نشان می‌دهد که کوگار فورد، خودروی عضلانی سریع‌تری نسبت به فراری هم‌رده خود بود.

پلیموث همی کودا 1970 در برابر فراری 365 GTB دیتونا

پلیموث باراکودا مدل 1970 با بازطراحی نسل سوم و محفظه موتور بزرگ‌تر، امکان نصب موتورهای قدرتمند کرایسلر مانند همی 426 و 440 را فراهم کرد. باراکودا مجهز به پیشرانه همی 440، مسیر یک‌چهارم مایل را تنها در 13.1 ثانیه طی می‌کرد و از نظر شتاب، از پرچم‌دار فراری در سال 1970 نیز سریع‌تر بود.

فراری 365 GTB دیتونا با موتور 4.4 لیتری 12 سیلندر خورجینی و 347 اسب‌بخار قدرت، شتاب صفر تا 96 کیلومتر بر ساعت را در 5.4 ثانیه و حداکثر سرعت 280 کیلومتر بر ساعت را داشت. اما در مسیر یک‌چهارم مایل، زمان 13.4 ثانیه برای آن ثبت شد که آن را کمی کندتر از همی کودا قرار می‌داد.

بیوک GNX 1987 در برابر فراری تستاروسا

بیوک GNX مدل 1987، اوج پروژه گرند نشنال بیوک بود که با همکاری مک‌لارن پرفورمنس تکنولوژی توسعه یافت. این خودرو با موتور 3.8 لیتری V6 توربوشارژ، 276 اسب‌بخار قدرت تولید می‌کرد و مسیر یک‌چهارم مایل را در 13.5 ثانیه طی می‌کرد.

فراری تستاروسا 1989 با موتور 4.9 لیتری 12 سیلندر تخت، 380 تا 385 اسب‌بخار قدرت داشت. با وجود برتری در حجم موتور و حداکثر سرعت، تستاروسا در مسیر یک‌چهارم مایل زمان 13.7 ثانیه را ثبت کرد که نشان می‌دهد GNX ارزان‌تر، اندکی سریع‌تر عمل می‌کرد.

پونتیاک ترنس ام نسخه 20 سالگی در برابر فراری 348 TB

پونتیاک ترنس ام نسخه 20 سالگی، در سال 1989 به مناسبت بیستمین سالگرد این مدل تولید شد. این نسخه ویژه با موتور 3.8 لیتری V6 توربوشارژ (مشابه بیوک GNX)، توانست مسیر یک‌چهارم مایل را در 13.4 ثانیه طی کند.

فراری 348 TB مدل 1989، جایگزین مدل‌های 328 GTB/GTS، با موتور 3.4 لیتری V8 تنفس طبیعی و 296 اسب‌بخار قدرت، مسیر یک‌چهارم مایل را در 14.5 ثانیه طی می‌کرد. این مقایسه نشان می‌دهد که پونتیاک ترنس ام نسخه 20 سالگی، حتی از فراری 348 TB نیز سریع‌تر بود.