تحلیل عباس عبدی از استرداد لایحه فضای مجازی و ضرورت انسجام ملی

استرداد لایحه فضای مجازی: نشانه قدرت یا ضعف؟

یکی از مهم‌ترین رویدادهای هفته گذشته، اقدام دولت برای استرداد لایحه مرتبط با فعالیت در فضای مجازی از مجلس بود. عباس عبدی در این باره توضیح می‌دهد که اصلاح سیاست اشتباه نه تنها نشانه ضعف نیست، بلکه نمایانگر قدرت و صداقت دولت است.

«اصلاح یک تصمیم خطا و پذیرش خطا بودن آن، مشروط به وجود قدرت و توانایی است. اگر به دلیل ترس باشد، اتفاقاً باید از طرفداران اندک لایحه می‌ترسیدند، از مردم که نباید ترسید. این استرداد نشانه صداقت و قدرت دولت است که خطای رخ داده را اصلاح کرد.»

عبدی معتقد است که اگر دولت در فرآیند تصویب اولیه لایحه دقت کافی نداشته، این یک ضعف بوده است، اما استرداد آن، اقدامی شجاعانه محسوب می‌شود. او پیشنهاد می‌کند که دولت لوایح را پیش از تصویب نهایی، مانند دولت روحانی، در سایت خود منتشر کند تا نظرات صاحب‌نظران دریافت شود و از بروز چنین مشکلاتی جلوگیری شود.

اقدامات شجاعانه دولت پزشکیان

عباس عبدی به چند اقدام شجاعانه از سوی دولت پزشکیان اشاره می‌کند:

• عدم اجرای قانون پوشش بانوان: این اقدام نشان‌دهنده رویکردی متفاوت در قبال مسائل اجتماعی است.
• بازپس‌گیری لایحه فضای مجازی: لایحه‌ای که به گفته عبدی، نتیجه‌ای جز افزایش خلاف‌گویی نداشت.
• جلوگیری از واکنش‌های نابخردانه در امور خارجی: این مورد نیز با عقلانیت همراه بوده و در آینده بیشتر درباره آن نوشته خواهد شد.

ضرورت حفظ انسجام ملی در جامعه متکثر

پس از دوران جنگ، حفظ انسجام ملی بیش از پیش ضروری شده است. عبدی با اشاره به جامعه متکثر و رنگارنگ ایران، بر لزوم تقویت عوامل پایدارکننده همبستگی و اتحاد ملی تأکید می‌کند. او شاخص‌های کلیدی برای حرکت در این مسیر را برمی‌شمرد:

به رسمیت شناختن شهروندان برابر

اولین گام، به رسمیت شناختن همه ایرانیان به عنوان شهروندان برابر حقوق با فرصت‌های مساوی است. هیچ کس نباید در فکر حذف دیگری باشد. شکاف‌های عرضی مانند تفاوت‌های قومیتی، جنسیتی، منطقه‌ای، زبانی و مذهبی باید از طریق به رسمیت شناختن و برابری حقوقی و اجتماعی برداشته شوند.

کاهش شکاف‌های طولی

شکاف‌های طولی که خود را در قالب نابرابری‌ها و فقر نشان می‌دهند، باید کاهش یابند. اینها پیش‌شرط‌های حرکت به سوی همبستگی ملی هستند.

افزایش اعتماد اجتماعی

اقداماتی که به افزایش اعتماد اجتماعی کمک می‌کنند، شامل موارد زیر است:

• پاسخگویی و شفافیت
• مشارکت همگانی در امور
• رسانه‌های متنوع و آزاد
• حکومت و دولت پاسخگو

به طور خلاصه، به رسمیت شناختن یکدیگر و وارد شدن در بازی با قاعده رقابت به جای ستیز، شرط لازم همبستگی ملی است. هر گونه کوشش برای حذف دیگری در قالب ستیز، همبستگی را نابود می‌کند.

چرا برخی بر رویکردهای دوقطبی‌ساز تأکید دارند؟

عباس عبدی در پاسخ به این پرسش که چرا برخی همچنان بر بیان مسائل و رویکردهای دوقطبی‌ساز تأکید دارند، توضیح می‌دهد که وضعیت‌های دوقطبی مستعد ستیزه‌جویی و حذف هستند، در حالی که وضعیت‌های غیرقطبی مستعد همکاری و رقابت‌اند.

«به طور معمول اکثریت جامعه دنبال همکاری و رقابت با یکدیگر هستند و این مغایر با رویکرد ستیزه‌جویان است. لذا آنان سعی می‌کنند با کوبیدن به طبل قطبی بودن جامعه، نیروهای خواهان همکاری و رقابت را نادیده گرفته و گروهی ستیزه‌جو در برابر خود عَلَم کنند.»

او تأکید می‌کند که اگر طرفدار رویکرد همکاری باشیم، هر حادثه‌ای را می‌توان بهانه‌ای برای افزایش همکاری و رقابت دانست، اما اگر طرفدار ستیز و حذف باشیم، آن را مستمسکی برای تقابل قرار می‌دهیم. این رفتار به طور مشخص از سوی کسانی سر می‌زند که دیگران را به رسمیت نمی‌شناسند.