کشف انرژی‌زای باستانی در تایلند: راز فوفل در دندان‌های ۴۰۰۰ ساله

کشف فوفل در پلاک دندان‌های باستانی

مطالعه‌ای که توسط دانشگاه چیانگ مای تایلند انجام شد، بر روی پلاک دندانی باستانی افراد دفن‌شده در محوطه باستان‌شناسی نونگ راچاوات متمرکز بود. دکتر پیاویت مونکهام، باستان‌شناس انسان‌شناس و نویسنده اول مقاله، اعلام کرد: «ما مشتقات گیاهی را در رسوب دندانی مربوط به یک دفینه ۴۰۰۰ ساله در نونگ راچاوات تایلند شناسایی کردیم.»

این کشف به عنوان قدیمی‌ترین شواهد بیومولکولی مستقیم از مصرف فوفل در جنوب شرق آسیا توصیف شده است. این روش نوین، راهی برای آشکار کردن رفتارهایی است که برای هزاران سال پنهان مانده بودند.

جویدن فوفل برای هزاران سال یک عادت فرهنگی مهم در جنوب شرق آسیا بوده و باعث افزایش هوشیاری، انرژی و حتی احساس سرخوشی می‌شده است. اگرچه این ماده معمولاً باعث تغییر رنگ دندان‌ها به قهوه‌ای مایل به قرمز تیره یا سیاه می‌شود، اما عدم وجود لکه‌ها لزوماً به معنای عدم مصرف نیست.

محققان با بررسی رسوب دندانی (پلاک سفت‌شده روی دندان‌ها) توانستند آثاری از عادات باستانی را شناسایی کنند. آن‌ها پلاک دندانی حفظ‌شده را از نمونه‌های دندان شش نفر در سایت دفن عصر برنز نونگ راچاوات در مرکز تایلند استخراج کردند.

دکتر شانون تاشینگهام، نویسنده ارشد از آکادمی علوم کالیفرنیا، بیان کرد: «ما نشان دادیم که رسوب دندانی می‌تواند امضاهای شیمیایی استفاده از گیاهان روان‌گردان را برای هزاران سال حفظ کند.»

بازسازی و شناسایی ترکیبات فوفل

تیم تحقیقاتی برای اطمینان از صحت تحلیل‌های خود، ترکیب سنتی فوفل را با استفاده از فوفل خشک، خمیر آهک، برگ‌های فلفل بتل و سایر مواد مانند پوست درخت سناگالیا کاتچو و تنباکو بازسازی کردند. این شبیه‌سازی شرایط جویدن، به آن‌ها کمک کرد تا ترکیبات روان‌گردان را به طور قابل اعتمادی شناسایی کنند.

در نمونه‌های گرفته شده از یک دندان آسیاب متعلق به یک فرد (دفینه شماره ۱۱)، آن‌ها آثاری از ترکیبات آرکولین و آرکایدین را کشف کردند. این ترکیبات آلی که در فوفل یافت می‌شوند، به دلیل اثرات فیزیولوژیکی قدرتمند خود بر انسان شناخته شده‌اند.

این یافته‌ها شواهد غیرقابل انکاری را ارائه داد که فوفل در تایلند تا ۴۰۰۰ سال پیش جویده می‌شده است. تاشینگهام خاطرنشان کرد که یافتن ترکیبات فوفل در پلاک دندان نشان‌دهنده مصرف مکرر است، زیرا بقایا در طول زمان انباشته می‌شوند.

با این حال، عدم وجود دندان‌های لکه‌دار در برخی موارد گیج‌کننده است. این احتمال وجود دارد که روش‌های مختلفی برای مصرف به کار گرفته شده باشد، یا شاید شیوه‌های باستانی تمیز کردن دندان وجود داشته است، یا لکه‌ها در طول چهار هزاره حفظ نشده باشند.

چشم‌انداز تحقیقات آینده

شواهد جویدن فوفل تاکنون تنها در یک فرد در این سایت یافت شده است. تحقیقات بیشتر در نونگ راچاوات و سایر سایت‌ها ممکن است اطلاعات بیشتری در مورد این ساختارهای اجتماعی باستانی ارائه دهد.

محققان معتقدند که روش تحلیل رسوب دندانی آن‌ها می‌تواند در سایر سایت‌های باستانی نیز به کار رود و به طور بالقوه بینش‌هایی درباره رفتارهای گذشته انسان و استفاده از گیاهان فراهم کند. پیش از این مطالعه، شواهد باستانی جویدن فوفل نیز از دندان‌های لکه‌دار یافت شده در یک گودال دفن در سایت غار دویونگ در فیلیپین به دست آمده بود.