خبر کامل
درسهای ۱۲۰ ساله انقلاب مشروطه: از خودمحدودیتی قدرت تا همزیستی مسالمتآمیز

مقدمه: ۱۲۰ سالگی مشروطه و درسهایی برای امروز
۱۴ امرداد، ایران وارد صد و بیستمین سالگرد انقلاب مشروطه میشود؛ رویدادی که سرآغاز تحولات یک قرن پس از خود بود. این جنبش ترقیخواهانه، که جزئیات آن در کتبی چون «تاریخ انقلاب مشروطه ایران» اثر احمد کسروی و «مشاهدات و تحلیل اجتماعی و سیاسی از تاریخ انقلاب مشروطیت ایران» به قلم محمدعلی تهرانی (کاتوزیان) به دقت ثبت شده، حاوی درسهای ارزشمندی برای جامعه امروز ایران است. ابراهیم ایوبی، وکیل دادگستری، در یادداشتی به بررسی هفت نکته کلیدی از این رخداد تاریخی پرداخته است.
خودمحدودیتی قدرت و بقای نظام
نقطه عطف حرکت آزادیخواهانه ملت ایران، صدور فرمان تأسیس مجلس شورا توسط مظفرالدینشاه در یازدهمین سال سلطنتش بود. این اقدام، که در سیاست کنونی «خودمحدودیتی قدرت» نامیده میشود، به بقای ساختار نظم موجود و جلوگیری از فروپاشی نظام حقوقی/سیاسی کمک کرد و موجب شد سلسله قاجار تا دو دهه پس از آن دوام یابد.
تقابل سنت و مدرنیته: راهکاری مترقی
جدال میان دو جریان مدرن (مشروطهخواه) و سنتگرا (مشروعهخواه)، محور اصلی منازعات صدر مشروطه بود که تا به امروز نیز ادامه دارد. نتیجه این تقابل، پذیرش اصل دوم متمم قانون اساسی مشروطه بود. بر اساس این اصل، مجلس قانونگذار پابرجا ماند، اما هیأتی متشکل از پنج فقیه آگاه به زمان، که از میان بیست نفر معرفیشده توسط علما و به قید قرعه انتخاب میشدند، بر مصوبات مجلس نظارت شرعی داشتند. این روش میانه و وجود سازوکاری «غیردولتی» و «عدم تعارض منافع» بسیار مترقی ارزیابی میشود.
همزیستی مسالمتآمیز: درسی از تاریخ
نه به توپ بستن مجلس توسط محمدعلیشاه توانست مشروطهخواهان را از صحنه خارج کند و نه اعدام شیخ فضلالله نوری، رهبر مشروعهخواهان، دغدغهمندان شریعت را از تب و تاب انداخت. مشروطهخواهان با رهبری ستارخان و باقرخان تهران را فتح کردند و مدافعان شریعت نیز در دهههای بعد در قالب جمعیت فدائیان اسلام و با رهبری نواب صفوی، این بار با رویکردی متفاوت، به صحنه بازگشتند. تاریخ نشان داده است که هیچیک از این دو جریان قادر به حذف دیگری نیست و باید راه همزیستی مسالمتآمیز را در پیش گرفت. وجود بزرگراههایی به نام هر دو طرف منازعه در تهران، رویکردی ارزشمند است که چهرههای تاریخی را، صرفنظر از شخصیت و عملکردشان، تنها به دلیل اینکه بخشی از تاریخ ایران هستند، حفظ و محترم میشمارد.
از عدالتخانه تا دارالشورا: یکپارچگی نظام حقوقی
گرچه خواسته اولیه مشروطهخواهان و متحصنین، تأسیس «عدالتخانه» بود، اما ماجرا به «دارالشورا» ختم شد. این تحول نشانگر یکپارچگی نظام حقوقی و عدم امکان اصلاح بخشی از آن بدون توجه به سایر اجزای ساختار زمامداری است.
قانون اساسی: فراتر از ترجمه
گفته میشود قانون اساسی مشروطه و متمم آن برگرفته از قوانین اساسی فرانسه و بلژیک بوده است. اگرچه ارزش حقوق تطبیقی غیرقابل انکار است، اما تجربه مشروطه و همچنین پیشنویس اولیه قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نشان داد که طراحی نظام سیاسی/حقوقی تنها با ترجمه و برگردان اصول قانون اساسی دیگر کشورها امکانپذیر نیست.
قانون مدنی: مهمترین دستاورد مشروطه
سیدجواد طباطبایی، استاد فقید فلسفه و سیاست، معتقد بود که مهمترین دستاورد انقلاب مشروطه ایران، «قانون مدنی» است. این قانون که در بازه زمانی هفتساله از سال ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۴ در چند نوبت به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید، بنیانهای مدنیت همچون تملک املاک، معاملات، مسئولیت مدنی، تابعیت، روابط خانوادگی، نکاح و طلاق، ارث و ادله اثبات را در بر میگیرد. ریشه این دستاورد را باید در توافق دو جریان ریشهدار سنتگرا و مدرن در جامعه ایران و در نهایت تبدیل فقه (قواعد دنیای گذشته) به قانون (مبنای اداره جامعه در دنیای جدید) دانست. این روش قانوننویسی جامع و مدبرانه، برای قانونگذاران امروز آموزنده است تا از ارائه طرحها یا لوایح خلقالساعه که پیش از تصویب در نطفه خفه میشوند، پرهیز کنند.
دموکراسی: روندی بیانتها
علمای سیاست بر این باورند که دموکراسی یک روند است و نه یک پروژه؛ هرگز به پایان نمیرسد و با آزمون و خطا خود را اصلاح میکند. اگر نقدی به دموکراسی یا «مشروطهخواهی» باشد، با دموکراسی بیشتر جبران میشود و بدیل دموکراسی چیزی جز استبداد نیست. شاید با همین نگاه است که در اصل هفتم متمم قانون اساسی مشروطه آمده: «اساس مشروطیت جزئاً و کلاً تعطیلبردار نیست».
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.