کشف مرز نامرئی در اعماق اقیانوس اطلس: راز تفاوت گونه‌های عروس دریایی

کشف مرز نامرئی در اقیانوس اطلس

در اعماق تاریک و سرد اقیانوس منجمد شمالی، جایی که نور خورشید به آن نفوذ نمی‌کند، پدیده‌ای شگفت‌انگیز توجه دانشمندان را به خود جلب کرده است. در این منطقه، عروس دریایی از زیرگونه Botrynema Brucei Ellinorae در دو شکل متمایز یافت می‌شوند: برخی دارای کلاهک‌های برجسته و برخی دیگر صاف یا بدون برآمدگی هستند.

بررسی‌های جدید درباره پراکندگی این دو شکل از عروس دریایی، نکته‌ای عجیب را در عرض جغرافیایی ۴۷ درجه شمالی آشکار ساخته است.

تفاوت‌های ظاهری و شباهت‌های ژنتیکی

خاویر مونته‌نگرو، زیست‌شناس دریایی از دانشگاه استرالیای غربی، توضیح می‌دهد که هر دو نوع عروس دریایی در مناطق قطبی و زیرقطبی یافت می‌شوند. با این حال، نمونه‌های بدون برآمدگی هرگز در جنوب منطقه رانش اقیانوس اطلس شمالی، که از گرند بانکز نیوفاندلند تا شمال غربی اروپا امتداد دارد، مشاهده نشده‌اند.

این پدیده یادآور خطوط جانوری دیگری در جهان است که بدون موانع فیزیکی سخت، توزیع حیوانات را تعیین می‌کنند، مانند:

• خط والاس: در مجمع‌الجزایر اندونزی.
• خط لیدکر و خط وبر: جداکننده جزایر جنوب شرقی آسیا از استرالیا و پاپوآگینه‌نو.

در دو سمت این خطوط، گونه‌های جانوری کاملاً متمایز هستند. این مرزهای جانوری می‌توانند ناشی از تفاوت‌های محیطی، موانع فیزیکی ناپدید شده در طول اعصار، جریان‌های اقیانوسی یا سایر عوامل باشند.

تشخیص چنین موانعی در اعماق اقیانوس، جایی که فشار خردکننده، دمای انجماد و نبود نور، کاوش را به شدت دشوار می‌سازد، به صورت تصاعدی افزایش می‌یابد. تنها راه کاوش در این محیط خصمانه، استفاده از ربات‌های کنترل از راه دور است.

تحقیقات و نتایج شگفت‌انگیز

مونته‌نگرو و همکارانش با جمع‌آوری نمونه‌های عروس دریایی از طریق تور یا وسایل نقلیه زیرآبی کنترل از راه دور، به بررسی پراکندگی آن‌ها پرداختند. تجزیه و تحلیل ژنتیکی نتایج شگفت‌انگیزی را نشان داد:

عروس‌های دریایی دارای برآمدگی و عروس‌های دریایی بدون برآمدگی، با وجود تفاوت‌های ظاهری، به یک دودمان ژنتیکی واحد تعلق دارند.

در حالی که عروس‌های دریایی دارای برآمدگی در سراسر جهان یافت می‌شوند، نمونه‌های بدون برآمدگی تنها در عرض ۴۷ درجه شمالی مشاهده شده‌اند. این یافته به وضوح نشان‌دهنده وجود یک مرز جانوری در منطقه رانش اقیانوس اطلس شمالی است.

مونته‌نگرو در بیانیه خود افزود: «تفاوت‌های ظاهری با وجود شباهت‌های ژنتیکی قوی میان نمونه‌ها در بالا و پایین ۴۷ درجه شمالی، به وجود یک مانع زیستی جغرافیایی ناشناخته در اعماق دریا و اقیانوس اطلس اشاره دارد.»

این مانع می‌تواند نمونه‌های بدون برآمدگی را در شمال محدود نگه دارد، در حالی که به نمونه‌های دارای برآمدگی اجازه عبور آزاد به سمت جنوب را می‌دهد. این برآمدگی ممکن است یک مزیت انتخابی در برابر شکارچیان خارج از مناطق قطب شمال و زیرقطب شمال باشد.

نیاز به تحقیقات بیشتر و اهمیت کشف

تحقیقات بیشتر برای تعیین عامل اصلی ایجاد این مانع نامرئی ضروری است. اگرچه مطالعات قبلی منطقه رانش اقیانوس اطلس شمالی را به عنوان یک اکوتون انتقالی با ترکیبی از گونه‌های شمالی و نیمه‌گرمسیری توصیف کرده‌اند، این کشف جدید بر اهمیت آن به عنوان یک خط جداکننده بین شرایط محیطی تأکید می‌کند.

این یافته‌ها همچنین تأیید می‌کنند که اطلاعات ما درباره اعماق اقیانوس‌ها تا چه اندازه محدود است و موانع دیگری از این دست ممکن است در سراسر جهان پراکنده باشند. این کشف بر نیاز به درک جامع‌تر از حیات اقیانوسی که هنوز از ما دور است، تأکید می‌کند.

مونته‌نگرو در پایان اظهار داشت: «وجود دو نمونه با اشکال متمایز در یک دودمان ژنتیکی واحد، نیاز به مطالعه بیشتر درباره تنوع زیستی حیوانات دریایی ژلاتینی را برجسته می‌کند.»