تحلیل فایننشال‌تایمز: تعرفه‌های ترامپ و پیامدهای آن بر اقتصاد جهانی

تحلیل فایننشال‌تایمز: پیامدهای تعرفه‌های ترامپ بر اقتصاد آمریکا

تحلیلگران روزنامه «فایننشال‌تایمز» بر این باورند که با وجود جلوگیری از یک جنگ تجاری جهانی تمام‌عیار، مصرف‌کنندگان و کسب‌وکارهای آمریکایی همچنان از سیاست‌های تعرفه‌ای دولت ترامپ آسیب خواهند دید. این توافق‌ها، که از دیدگاه بسیاری در اقتصادهای دیگر به منزله تسلیم یک‌جانبه تلقی می‌شوند، بر اساس تفکر سوداگرایانه‌ای شکل گرفته‌اند که رئیس‌جمهوری آمریکا را به اعمال تعرفه‌های غیرعادی واداشت.

افزایش تعرفه‌ها و کاهش تجارت

«جیسون فورمن»، استاد دانشگاه هاروارد و رئیس پیشین شورای مشاوران اقتصادی کاخ سفید، در تحلیلی برای فایننشال‌تایمز، به بررسی پیامدهای سیاست‌های تجاری آمریکا پرداخته است. وی معتقد است که این توافق‌ها، آمریکایی‌ها را در وضعیت نامطلوبی قرار داده‌اند، هرچند از سناریوی بدتر، یعنی جنگ تجاری تمام‌عیار، جلوگیری شده است.

آمریکا اکنون میانگین نرخ تعرفه را از حدود ۳ درصد به حدود ۲۰ درصد افزایش داده است و نتیجه این خواهد بود که مصرف‌کنندگان آمریکایی از کمتر واردات بهره‌مند خواهند شد و در عین حال صادرات آمریکا نیز کاهش خواهد یافت.

این افزایش تعرفه‌ها به معنای کاهش بهره‌مندی مصرف‌کنندگان آمریکایی از واردات و کاهش صادرات این کشور است. فورمن با تشبیه وضع تعرفه‌ها به شلیک هم‌زمان به پای خود و پای طرف مقابل، تاکید می‌کند که در نهایت هر دو طرف توان حرکت را از دست خواهند داد.

راهبردهای متفاوت کشورها در برابر تعرفه‌ها

کشورهایی مانند اروپا و ژاپن در مواجهه با تعرفه‌های آمریکا، راهبردهای متفاوتی را در پیش گرفتند. تنها استدلال برای اعمال تعرفه‌های مشابه بر ایالات متحده، رسیدن به توافقی بود که در آن آمریکا تعرفه‌های خود را لغو کند. بهترین نتیجه برای این کشورها، میانگین تعرفه‌های نزدیک به صفر برای هر دو طرف بود، وضعیتی مشابه ژانویه گذشته.

اگر هدف آمریکا آسیب زدن به این اقتصادها بود، تصمیم عاقلانه‌ای بود که آنها با اعمال تعرفه‌های بیشتر، این آسیب را دوچندان نکنند. در مقابل، کانادا که راهبرد تلافی‌جویانه را در پیش گرفت، ممکن است بیش از تعرفه‌های آمریکایی آسیب ببیند. کشورهایی که به توافق دست یافتند، از انحراف تجاری بهره‌مند خواهند شد، زیرا آنچه در صادرات به آمریکا اهمیت دارد، میزان تعرفه‌ها نیست، بلکه نحوه مقایسه آنها با تعرفه‌هایی است که کشورهای دیگر با آن روبه‌رو هستند.

فورمن اشاره می‌کند که اگر کشورها جبهه‌ای مشترک تشکیل می‌دادند، ممکن بود اهرم فشار کافی برای وادار کردن آمریکا به عقب‌نشینی داشته باشند، اما این اتفاق هرگز نیفتاد. بنابراین، اقتصادهایی که توافق‌ها را پذیرفتند، با توجه به بازی‌های دوجانبه‌ای که انجام می‌دادند، تصمیم عقلانی اتخاذ کردند.

برندگان و بازندگان سیاست‌های تجاری

در حالی که ایالات متحده در پی تعرفه‌هایش فقیرتر خواهد شد، مصرف‌کنندگان در کشورهایی مانند ژاپن، کره جنوبی و ویتنام از کاهش تعرفه بر واردات اقلامی مانند خودرو، محصولات صنعتی و کشاورزی از ایالات متحده، حتی بیشتر از کارگران آمریکایی بهره‌مند خواهند شد. این نشان می‌دهد که اروپا، ژاپن، کره جنوبی و دیگر کشورهایی که به توافق رسیدند، وضعیت بهتری خواهند داشت.

چین نیز بدون توجه به اختلافات در دیگر نقاط جهان به مسیر فعلی خود ادامه خواهد داد. با این حال، فایننشال‌تایمز تاکید می‌کند که اوضاع می‌توانست از این هم بدتر باشد.

دیپلماسی ضرب‌الاجلی ترامپ

با گذشت بیش از ۶ ماه از آغاز دومین دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، الگوی رفتاری «دیپلماسی ضرب‌الاجلی» در سیاست خارجی دولت او آشکار شده است. این الگو در مواجهه با چالش‌های جهانی از جمله جنگ اوکراین، بحران غزه، تجارت بین‌الملل و روابط با متحدان اروپایی و ناتو، شامل تعیین ضرب‌الاجل‌های کوتاه‌مدت، تهدیدهای اقتصادی و در نهایت عقب‌نشینی یا انعقاد توافق‌هایی شکننده و ناپایدار است.

با وجود وعده‌های ترامپ مبنی بر «عصر طلایی» اقتصادی، تحلیلگران مسائل اقتصادی می‌گویند موجی از شاخص‌های ضعیف، داستانی بالقوه نگران‌کننده‌ای را از آمریکا به نمایش گذاشته‌اند.