آیکون خبر

خبر کامل

بازگشت «جومونگ» به تلویزیون: نوستالژی یا ضعف برنامه‌ریزی محتوایی؟

بازگشت دوباره سریال «افسانه جومونگ» به آنتن تلویزیون، فراتر از پاسخ به درخواست مخاطبان، نشان‌دهنده معضلی عمیق‌تر در صداوسیما است: عدم بهره‌برداری صحیح از آرشیو غنی و ضعف آشکار در برنامه‌ریزی محتوایی. در حالی که ده‌ها سریال تاریخی و درام ایرانی و خارجی در آرشیو صداوسیما بلااستفاده مانده‌اند، کنداکتور همچنان با گزینه‌های تکراری پر می‌شود.

بازگشت «جومونگ» و هشدار یک ضعف مزمن

شبکه تماشا پس از اتمام مجموعه «فرمانروا ته‌جویونگ»، پخش مجدد سریال محبوب «افسانه جومونگ» را آغاز کرده است. این اقدام، هرچند نوستالژیک است و خاطرات دهه 80 را زنده می‌کند، اما در بطن خود هشداری جدی درباره ناتوانی تلویزیون در مدیریت آرشیو و تولید محتوای جایگزین را فریاد می‌زند.

«افسانه جومونگ» که داستان حماسی بنیان‌گذاری سلسله گوگوریو را روایت می‌کند، با بازی سونگ ایل‌گوک، هان هه‌جین و جان کوانگ‌ریول، از جمله آثاری بود که با دوبله فارسی، موجی از محبوبیت سریال‌های کره‌ای را در ایران به راه انداخت. این موج از سال 1385 با «جواهری در قصر» آغاز شد، در سال 1387 با «جومونگ» به اوج رسید و با سریال‌هایی چون «دونگ‌یی» و «امپراتور دریا» ادامه یافت.

چرا تکرار؟ نوستالژی یا بی‌برنامگی؟

در عصری که پلتفرم‌های دیجیتال به سمت تولیدات بومی و متنوع حرکت کرده‌اند و سلیقه مخاطبان تغییر یافته، این پرسش مطرح می‌شود که چرا باید به بازپخش سریالی بیش از 15 سال پیش دل خوش کرد؟

تحلیل‌ها نشان می‌دهد که محبوبیت ماندگار برخی سریال‌های کره‌ای، تنها به کیفیت روایت یا دوبله حرفه‌ای آن‌ها محدود نمی‌شود. بخشی از این استقبال، ریشه در خلأهایی دارد که در تولیدات داخلی دیده می‌شود؛ داستان‌های تکراری، پایان‌های قابل حدس و شخصیت‌های کلیشه‌ای.

با این حال، در سال‌های اخیر، نشانه‌های امیدبخشی در تولیدات داخلی مشاهده شده است؛ از بازگشت مجموعه‌های پرمخاطبی چون «پایتخت» تا سریال‌های مناسبتی. این روند نشان می‌دهد که با تقویت سوژه‌یابی، به‌روزرسانی فرم و محتوای داستان، و توجه به نیازهای امروز بیننده، می‌توان جایگاه آثار ایرانی را در سبد تماشای مخاطب بازتعریف کرد.

عناصر جذابیت «جومونگ» و درس‌هایی برای تولید داخلی

جذابیت ویژه سریال‌هایی مانند «جومونگ» نه صرفاً در قصه‌های تاریخی یا صحنه‌های اکشن، بلکه در ترکیبی از سادگی زندگی، اسطوره‌سازی هوشمندانه و پرداختن به روابط انسانی نهفته است. مخاطب با دکورهای ساده، دغدغه‌های ملموس، نبردهایی با معنای درونی و قهرمان‌هایی که از دل مردم برخاسته‌اند، احساس نزدیکی و همذات‌پنداری می‌کند. این مؤلفه‌ها اگر با ظرافت در تولیدات داخلی بازآفرینی شوند، می‌توانند تجربه‌ای درگیرکننده‌تر و اثرگذارتر از هر سریال خارجی رقم بزنند.

آرشیو صداوسیما: گنجینه‌ای خاک‌خورده

آیا تلویزیون واقعاً انتخاب دیگری ندارد؟ پاسخ قطعاً منفی است. رسانه ملی گنجینه‌ای عظیم از آرشیو دارد؛ از آثار فاخر و ارزشمند تاریخی تا سریال‌های خارجی دوبله‌شده که سال‌ها از آنتن فاصله گرفته‌اند. حتی برخی سریال‌های عربی و سوری، با بازسازی فنی و تصویری، می‌توانند گزینه‌های مناسبی برای تنوع‌بخشی به کنداکتور باشند.

با این حال، به نظر می‌رسد مدیریت آرشیو صداوسیما همچنان در اولویت نیست. پروژه‌هایی مانند ارتقاء کیفی سریال‌ها در شبکه آی‌فیلم، اگرچه قدمی مثبت است، اما پاسخگوی وسعت و عمق این آرشیو نیست. بسیاری از آثار هنوز در قفسه‌های خاک‌خورده باقی مانده‌اند و فراموشی تدریجی آن‌ها با تغییر مدیران و سیاست‌ها، محتمل‌تر از همیشه است.

بازپخش‌های پیاپی «جومونگ» حتی در فضای مجازی به سوژه شوخی تبدیل شده است. این واکنش طنزآلود، هشداری غیرمستقیم به ضعف برنامه‌ریزی رسانه ملی است. بازخوانی آرشیو باید با نگاهی آینده‌نگرانه و نه صرفاً بازاری، انجام شود؛ فرصتی برای احیای خاطره‌ها، بازتعریف ارزش‌ها و بازسازی اعتماد مخاطب.

ضرورت بازنگری خلاقانه

اگر تلویزیون می‌خواهد جایگاه خود را در سبد رسانه‌ای خانواده‌ها حفظ کند و همچنان نقش محوری داشته باشد، بیش از هر زمان نیازمند بازنگری خلاقانه در سیاست‌های تولید و پخش است. تنوع در محتوا، برنامه‌ریزی هدفمند و شناخت عمیق از ذائقه مخاطب، به‌ویژه در دورانی که انتخاب‌های رسانه‌ای روزبه‌روز گسترده‌تر می‌شود، ضرورتی انکارناپذیر است.

بهره‌گیری خلاقانه از آرشیو عظیم صداوسیما نه‌تنها می‌تواند جایگزینی شایسته برای تکرارهای خسته‌کننده باشد، بلکه فرصتی برای بازآفرینی خاطرات جمعی و ارتقای سطح کیفی کنداکتور خواهد بود. بازپخش آثاری چون «جومونگ»، اگر با نگاهی هدفمند و در کنار بازسازی و احیای میراث تصویری رسانه ملی همراه شود، می‌تواند پلی میان گذشته پربار و آینده‌ای پرامید بسازد؛ آینده‌ای که در آن نوستالژی در خدمت نوآوری قرار گیرد، نه جایگزین آن.

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗