ادعای چین: عبور جنگنده J-20 از تنگه تسوشیما بدون شناسایی توسط آمریکا و متحدانش

تنگه تسوشیما: گذرگاهی استراتژیک

تنگه تسوشیما، آبراهی باریک در قلب اقیانوس آرام شمالی، دریای ژاپن را به دریای چین شرقی متصل می‌کند. این تنگه که از دیرباز شاهد نبردهای دریایی سرنوشت‌ساز و گذر کشتی‌های تجاری و نظامی بی‌شماری بوده، امروزه به کانون توجهی استراتژیک تبدیل شده است. پوشش راداری در این منطقه از چنان تراکم و حساسیتی برخوردار است که کمتر جنبنده‌ای می‌تواند از چشمان هوشیار سامانه‌های پدافند هوایی مستقر در آن پنهان بماند.

ایالات متحده آمریکا و متحدانش در شرق آسیا، یعنی ژاپن و کره‌ی جنوبی، با درک عمیق از اهمیت این منطقه، لایه‌های متعددی از سیستم‌های دفاع موشکی و راداری را در آن مستقر کرده‌اند؛ سامانه‌هایی همچون پاتریوت (Patriot) و تاد (THAAD) که به طور خاص برای مقابله با موشک‌های بالستیک در ارتفاعات بالا طراحی شده‌اند.

ادعای عبور پنهانکارانه J-20

در میان این حصار آهنین نامرئی، تلویزیون دولتی چین ادعایی را مطرح کرد که نه تنها پرسش‌های جدی‌ را درباره‌ی توانایی‌های پنهانکارانه‌ هواپیمای پیشرفته‌ی این کشور برانگیخته، بلکه به نوعی مچ سه کشور آمریکا، ژاپن و کره جنوبی را خوابانده است. گزارش چینی‌ها حاکی از آن بود که یک جنگنده نسل پنجم چنگدو J-20 از این تنگه عبور کرده است، آن هم بدون اینکه هیچ یک از نیروهای منطقه‌ای یا سامانه‌های دفاعی پیشرفته‌ آن‌ها حضور و پرواز آن را اعلام کرده باشند.

سیگنال پنهان چین به قدرت‌های غربی و تردیدها

این ادعا اگرچه فاقد شواهد عینی بوده، اما اگر صحت داشته باشد، نه تنها به منزله‌ یک موفقیت بزرگ در حوزه‌ی فناوری پنهان‌کار چین قلمداد می‌شود، بلکه معادلات قدرت هوایی در اقیانوس آرام را دستخوش تغییر خواهد کرد. اما همچون هر ادعای استراتژیکی در عرصه‌ رقابت‌های بین‌المللی، این گزارش نیز با موجی از تردیدها و تحلیل‌های انتقادی در میان کارشناسان غربی مواجه شد.

برخی تحلیلگران هشدار دادند که این گزارش می‌تواند بیش از آنکه یک واقعیت عملیاتی محض باشد، جنبه‌ تبلیغاتی داشته باشد.

این تحلیلگران پرسش‌های جدی و فنی را مطرح کردند که صحت کامل این روایت را به چالش می‌کشد. علاوه بر این، نکته‌ای که تحلیلگران به آن اشاره کردند، نوع و کاربری سامانه‌های دفاعی مستقر در منطقه است. به عنوان مثال، در حالی که سامانه‌ تاد به عنوان یک سپر دفاع موشکی قدرتمند شناخته می‌شود، طراحی اصلی آن برای مقابله با موشک‌های بالستیک در ارتفاعات بسیار بالا است. این سامانه، ممکن است در ردیابی هواپیماهای پنهانکار در سطح پایین یا ارتفاعات پایین‌تر کارایی کمتری داشته باشد.

بنابراین، توانایی واقعی و عملیاتی سیستم‌های دفاعی منطقه در کشف پروازهای J-20 باید با جزئیات بیشتری مورد بررسی قرار گیرد و نمی‌توان به صرف حضور این سامانه‌ها، ردیابی قطعی J-20 را فرض کرد.

تولید انبوه J-20 و آینده قدرت هوایی چین

صرف نظر از صحت کامل ادعای عبور بدون شناسایی، نکته‌ای که از اهمیت بالایی برخوردار است، سرعت سرسام‌آور تولید جنگنده‌های J-20 توسط چین است. بر اساس منابع اطلاعاتی غربی، پیش‌بینی می‌شود که تا پایان سال 2025 نیروی هوایی چین 400 فروند جنگنده J-20 را در اختیار داشته باشد که چین را به بزرگ‌ترین دارنده ناوگان پنهانکار جهان تبدیل می‌کند.