رونمایی چین از جنگنده پیشرفته جنگ الکترونیک J-15DT

قابلیت‌های پیشرفته J-15DT

تصاویر جدید منتشر شده، جنگنده J-15DT را در حال پرواز با حداقل سه غلاف جنگ الکترونیک خارجی نشان می‌دهد؛ دو غلاف در زیر ورودی‌های موتور و یک یا دو غلاف در نوک بال‌ها. وجود نشان‌های ملی و شماره عملیاتی «23» بر بدنه این جنگنده، حاکی از نزدیکی آن به ورود به خدمت عملیاتی است.

اگرچه میله پرتاب منجنیق در تصویر قابل مشاهده نیست، اما تفاوت‌های جزئی در غلاف‌های نوک بال و درپوش‌های طوسی رنگ روی دم عمودی، نشان‌دهنده سازگاری این نمونه با سیستم پرتاب و بازیابی با کمک منجنیق (CATOBAR) است. همچنین، برخی منابع از حذف ترمز هوایی بالای بدنه در J-15DT خبر داده‌اند.

توسعه J-15DT شباهت زیادی به جنگنده EA-18G Growler نیروی دریایی ایالات متحده دارد، اما انتظار می‌رود این جنگنده چینی علاوه بر نقش‌های اخلالگر، وظایف تهاجمی ثانویه را نیز بر عهده بگیرد. پیش از این، در مهرماه سال گذشته، شواهدی از آزمایش‌های ناونشینی J-15DH، نسخه دو نفره این جنگنده، بر عرشه ناو «شاندونگ» منتشر شده بود.

مزایای سیستم CATOBAR و EMALS

سیستم CATOBAR به هواپیماهای بال‌ثابت اجازه می‌دهد با سوخت و مهمات بسیار بیشتری پرواز کنند. این مزیت برای نسخه‌های جنگ الکترونیک J-15 که نیازمند حمل غلاف‌های اخلالگر سنگین و سوخت زیاد برای ماموریت‌های اسکورت هستند، حیاتی است.

ناو هواپیمابر «فوجیان» به سه منجنیق الکترومغناطیسی پرتاب هواپیما (EMALS) مجهز است که نسبت به منجنیق‌های بخار سنتی، مزایای قابل توجهی دارد. این مزایا شامل:

• نرخ پرواز بالاتر: کاهش زمان بازیابی سامانه.
• دقت بیشتر: اعمال نیروی پرتاب دقیق‌تر بر هواپیما.
• پشتیبانی از انواع هواپیما: امکان پرتاب جنگنده‌ها و پهپادهای کوچک‌تر و حساس‌تر.
• کاهش استهلاک: کاهش فشار واردشده بر بدنه هواپیما.

نقش عملیاتی J-15DT

نمونه اولیه J-15DH در اواخر سال 2016 با پیکربندی STOBAR پرواز کرد. این مدل، مشابه نسخه زمینی J-16D، دارای غلاف‌های جنگ الکترونیک بزرگ در نوک بال، دماغه بازطراحی‌شده، و حذف حسگر جستجوی فروسرخ و توپ استاندارد است. همچنین، آنتن‌های تیغه‌ای و چسبیده به بدنه در نقاط مختلف هواپیما نصب شده‌اند و امکان نصب غلاف‌های جنگ الکترونیک بیشتر در زیر بال‌ها و بدنه وجود دارد.

سری J-15D ماموریت‌های جدیدی را برای ناوگان دریایی چین فراهم می‌آورد. وظایف اصلی آن شامل:

• پشتیبانی اخلالگر: ایجاد اختلال در سامانه‌های الکترونیکی دشمن.
• اسکورت مستقیم: حفاظت از هواپیماها در هنگام نفوذ به مناطق دشمن.

برخی منابع نیز احتمال می‌دهند که J-15D، همانند J-16D زمینی، برای عملیات‌های تهاجمی نیز طراحی شده و توانایی حمل موشک‌های ضد تشعشع و دیگر تسلیحات را دارد. با این حال، سوالاتی درباره توان و کارایی غلاف‌های J-15DT مطرح است، زیرا این غلاف‌ها انرژی خود را از سامانه داخلی هواپیما دریافت می‌کنند که ممکن است توان خروجی و امکان استفاده هم‌زمان از تمامی آن‌ها را محدود کند.

آینده جنگنده‌های ناونشین چین

J-15DT تنها بخشی از مجموعه رو به رشد جنگنده‌های ناونشین چین است که برای ناوهای CATOBAR آینده مانند «فوجیان» و همچنین ناوهای قدیمی‌تر با سیستم STOBAR طراحی شده‌اند.

در صدر این پیشرفت‌ها، جنگنده نسل بعدی PLAN یعنی J-35 رادارگریز قرار دارد که از ابتدا برای عملیات CATOBAR طراحی شده است. همچنین، چین در حال توسعه پهپادهای نظامی پیشرفته و دیگر سامانه‌های بدون سرنشین برای پرتاب از عرشه ناوها و کشتی‌های تهاجمی است.

توسعه سری J-15 نیز با مدل‌های بهینه‌سازی شده برای CATOBAR و STOBAR ادامه دارد. مدل بهبودیافته J-15T تک‌نفره با رادار آرایه فازی فعال (AESA) و کابین مدرن‌تر، سال گذشته وارد خدمت عملیاتی شد. مدل دو نفره J-15S نیز که بدنه آن پایه طراحی J-15D بوده، به نظر می‌رسد وارد خدمت زمینی PLAN شده و استفاده ناونشین آن نیز در آینده محتمل است.

با توجه به گزارش‌ها مبنی بر آغاز احتمالی خدمت عملیاتی ناو «فوجیان» تا پایان سال جاری، انتظار می‌رود اطلاعات بیشتری درباره قابلیت‌های این ناو و اسکادران هوایی آن منتشر شود.