خبر کامل
راز طول عمر: نقش کلیدی قند، کراتینین و اسید اوریک خون در رسیدن به ۱۰۰ سالگی
در یک مطالعه گسترده در سوئد، پژوهشگران به نتایج مهمی درباره عوامل مؤثر بر طول عمر دست یافتند. این تحقیق نشان می‌دهد که سطوح قند، کراتینین و اسید اوریک خون از دهه ۶۰ زندگی نقش کلیدی در احتمال رسیدن به سن ۱۰۰ سالگی ایفا می‌کنند و می‌تواند سرنخ‌هایی برای دستیابی به سالمندی موفق و عمر طولانی‌تر ارائه دهد.
رشد چشمگیر جمعیت صدساله‌ها
جمعیت صدساله‌ها که زمانی پدیده‌ای نادر به شمار می‌رفت، اکنون سریع‌ترین نرخ رشد را در میان جمعیت جهان دارد. از دهه ۱۹۷۰، تعداد این افراد تقریباً هر ده سال دو برابر شده است. این رشد چشمگیر، پرسش‌هایی دیرینه درباره حداکثر طول عمر انسان و عوامل مؤثر بر آن را دوباره مطرح کرده است.
بزرگ‌ترین مطالعه طول عمر با تمرکز بر نشانگرهای خونی
این پژوهش که در ژورنال GeroScience منتشر شده، بزرگ‌ترین بررسی بر روی پروفایل‌های زیستی افراد صدساله محسوب می‌شود. در این مطالعه، داده‌های بیش از ۴۴ هزار نفر از جمعیت «آموریس» در سوئد، در سنین ۶۴ تا ۹۹ سال، طی ۳۵ سال پیگیری شد.
- از میان شرکت‌کنندگان، ۱۲۲۴ نفر (۲.۷ درصد) به سن ۱۰۰ سالگی رسیدند.
- ۸۵ درصد از این صدساله‌ها را زنان تشکیل می‌دادند.
- ۱۲ نشانگر زیستی مرتبط با فرآیندهای التهابی، متابولیسم، عملکرد کبد و کلیه، سوءتغذیه و کم‌خونی مورد بررسی قرار گرفتند.
نشانگرهای کلیدی مورد بررسی
نشانگرهای زیستی که در این مطالعه زیر ذره‌بین قرار گرفتند، شامل موارد زیر بودند:
- اسید اوریک: مرتبط با التهاب و حاصل از تجزیه برخی غذاها.
- گلوکز و کلسترول کل: مرتبط با وضعیت متابولیک بدن.
- آنزیم‌های کبدی: شامل ALT، AST، GGT، آلکالین فسفاتاز و لاکتات دهیدروژناز.
- آلبومین: شاخصی از وضعیت تغذیه.
- کراتینین: مرتبط با عملکرد کلیه‌ها.
- آهن و ظرفیت کل اتصال آهن (TIBC): مرتبط با کم‌خونی.
نتایج نشان داد که افرادی که به صدسالگی رسیده‌اند، از دهه ۶۰ زندگی خود به‌طور میانگین سطوح پایین‌تری از گلوکز، کراتینین و اسید اوریک در خون خود داشته‌اند.
نکته قابل توجه این است که افراد صدساله به مراتب کمتر در معرض مقادیر بسیار بالا یا پایین این نشانگرها بودند. برای مثال، تقریباً هیچ‌یک از صدساله‌ها در میانسالی گلوکزی بالاتر از ۶.۵ میلی‌مول در لیتر یا کراتینینی بالاتر از ۱۲۵ میکرومول در لیتر نداشتند.
نشانگرهای مؤثر بر شانس رسیدن به ۱۰۰ سالگی
از میان ۱۲ نشانگر زیستی بررسی‌شده، ۱۰ مورد با احتمال رسیدن به صدسالگی رابطه معناداری نشان دادند. تنها ALT و آلبومین ارتباط معناداری با طول عمر نداشتند.
| نشانگر | تأثیر بر احتمال ۱۰۰ سالگی |
|---|---|
| کلسترول کل پایین | کاهش احتمال |
| آهن پایین | کاهش احتمال |
| گلوکز بالا | کاهش احتمال |
| کراتینین بالا | کاهش احتمال |
| اسید اوریک بالا | کاهش احتمال |
| آنزیم‌های کبدی بالا | کاهش احتمال |
به عنوان مثال، افرادی که پایین‌ترین سطح اسید اوریک را داشتند، ۴ درصد احتمال رسیدن به صدسالگی داشتند، در حالی که این احتمال برای افرادی با بالاترین سطح اسید اوریک تنها ۱.۵ درصد بود.
نقش ژنتیک، تغذیه و شانس
اگرچه تفاوت‌ها در برخی موارد نسبتاً اندک بودند، اما یافته‌ها حاکی از آن است که وضعیت سلامت متابولیک و تغذیه می‌تواند با افزایش طول عمر ارتباط داشته باشد. این پژوهش به طور مستقیم تأثیر ژنتیک یا سبک زندگی را بررسی نمی‌کند، اما منطقی است که عواملی مانند تغذیه و مصرف الکل در شکل‌گیری این نشانگرها نقش داشته باشند.
بنابراین، پایش دوره‌ای سطح قند خون، عملکرد کلیه و کبد و اسید اوریک در سنین بالاتر می‌تواند یک اقدام هوشمندانه برای حفظ سلامتی باشد. با این حال، نقش شانس را نیز نباید نادیده گرفت؛ اما مشاهده تفاوت‌های زیستی ده‌ها سال پیش از مرگ، نشان می‌دهد که نقش ژن‌ها و سبک زندگی در داشتن عمر طولانی محتمل است.
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۱۰:۳۰ - ۱۴۰۴/۰۵/۱۷