کشف شواهدی از بازگشت زندگی به پمپئی پس از فوران فاجعه‌بار وزوو

بازگشت به ویرانه‌ها: شواهد جدید

حفاری‌های اخیر در بلوک جنوبی پارک باستان‌شناسی پمپئی، تغییرات قابل توجهی در ساختمان‌ها پس از فوران آتشفشان را آشکار کرده است. این تغییرات شامل نشانه‌هایی از فعالیت‌های خانگی و بازاستفاده از ویرانه‌ها است که حاکی از تلاش انسان‌ها برای بازسازی زندگی در دل فاجعه است.

پژوهشگران بر این باورند که پس از فوران فاجعه‌بار وزوو، گروهی از انسان‌ها خانه‌های ویران‌شده را به سکونتگاه‌هایی ابتدایی و اضطراری تبدیل کرده و در آنجا زندگی می‌کردند. این سکونتگاه‌ها شامل:

• طبقات بالایی: این طبقات دوباره قابل سکونت شده بودند.
• طبقات همکف: فضاهای مجلل رومی سابق، به انبارهایی با تنور و آسیاب تبدیل شده بودند.

ساکنان جدید پمپئی

این ساکنان تنها شامل اهالی سابق شهر نبودند. احتمالاً تازه‌واردانی نیز در میان آن‌ها حضور داشتند که چیزی برای از دست دادن نداشتند و با امید به بقا یا یافتن اشیای ارزشمند باقی‌مانده، به این شهر ویران‌شده آمده بودند.

پژوهشگران در بیانیه‌ای اعلام کردند: «با توجه به داده‌های باستان‌شناسی، این باید یک سکونتگاه غیررسمی بوده باشد که مردم در شرایطی ناپایدار و بدون زیرساخت‌ها و خدمات متعارف شهرهای رومی در آن زندگی می‌کرده‌اند.»

پمپئی پس از ۷۹ میلادی: اردوگاهی در خاکستر

گابریل زوکتریگل، مدیر سایت باستانی پمپئی، با اشاره به حفاری‌های جدید، تصویر روشن‌تری از این دوره ارائه می‌دهد:

«پمپئی پس از سال ۷۹، نه به‌عنوان یک شهر، بلکه به‌مثابه توده‌ای ناپایدار و خاکستری از سکونت‌ها دوباره پدیدار می‌شود، چیزی شبیه اردوگاه، یا زاغه‌ای میان ویرانه‌هایی که هنوز می‌توان شهر پیشین را در آن‌ها بازشناخت.»

تیم پژوهشی معتقد است که این دوره بازگشت و سکونت مجدد ممکن است تا قرن پنجم میلادی ادامه داشته باشد. ترک نهایی این مکان احتمالاً به دلیل فوران آتشفشانی دیگری به نام «پولنا» رخ داده است.