بازگشت به پمپئی: زندگی دوباره در شهر ویران‌شده پس از فوران آتشفشان

بازگشت به ویرانه‌ها: آغاز دوباره زندگی

پژوهش‌های اخیر در پارک باستان‌شناسی پمپئی حاکی از آن است که سکونت در این شهر پس از فوران سال ۷۹ میلادی از سر گرفته شد، هرچند این بازگشت دائمی نبود. جمعیت پمپئی پیش از فوران حدود ۲۰ هزار نفر تخمین زده می‌شد، اما تعداد دقیق قربانیان همچنان مورد بحث است. از زمان آغاز کاوش‌ها در سال ۱۷۴۸، بقایای ۱۳۰۰ قربانی کشف شده و بخش قابل توجهی از شهر هنوز زیر خاک مدفون است.

گروهی از بازماندگان که مکانی برای زندگی نیافته بودند، به این شهر ویران‌شده بازگشتند. در روزهای ناامیدی، بی‌خانمان‌ها به امید یافتن سرپناه و بازیابی اشیای باارزش، در میان خرابه‌ها پناه گرفتند. برخی از آن‌ها موفق شدند و جمعیتی تا قرن پنجم میلادی در ویرانه‌های پمپئی زندگی کردند، تا زمانی که شهر برای همیشه متروک شد.

شواهد جدید از سکونت پس از فاجعه

کاوش‌های اخیر در بخش جنوبی شهر قدیمی، موسوم به «انسولا مریدیونالیس»، شواهد تازه‌ای ارائه می‌دهد. این شواهد نشان می‌دهد که احتمالاً مردم در طبقات بالای ساختمان‌هایی سکونت داشتند که از سطح خاکستر بیرون زده بودند.

گابریل زوختریگل، مدیر سایت باستان‌شناسی پمپئی، می‌گوید: «کاوش‌های تازه تصویری واضح‌تر ارائه می‌دهد؛ پمپئی پس از سال ۷۹ دیگر یک شهر معمولی نیست، بلکه مجموعه‌ای خاکستری و ناامن، مانند اردوگاهی میان خرابه‌های شهر قدیمی است.»

در جریان این کاوش‌ها، اشیایی مانند تکه‌های سفال و قطعات مرمر کشف شد که متعلق به قرن‌های پس از سال ۷۹ میلادی هستند. حتی بقایای نوزادی دفن‌شده بین سال‌های ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلادی نیز کشف شد که نشانه‌ای آشکار از بازگشت زندگی به این شهر است.

تلاش برای بقا در میان ویرانی

باستان‌شناسان تأکید می‌کنند که بازماندگان، با وجود غم و اندوه ناشی از ویرانی، به خانه بازگشتند و در میان دیوارهای نیمه‌ریخته، سرپناه‌های موقتی ساختند، آتش افروختند و خاکسترها را به دنبال اشیای قیمتی و ابزارها حفاری کردند. گاهی نیز بقایای قربانیان یا اجساد حیوانات متعفن پیدا می‌شد.

با این حال، پمپئی پس از فوران هرگز به شکوه سابق بازنگشت و زندگی در آن به حالتی پساآخرالزمانی تبدیل شد. پژوهشگران می‌گویند بازسازی پمپئی با شکست مواجه نشد و تا اواخر دوران امپراتوری ادامه داشت، اما موفق هم نبود. شهری واقعی با شکوه سابق دیگر شکل نگرفت؛ شهر تنها مجموعه‌ای ساده در میان خرابه‌ها بود که با گذر زمان فروریخت و به طبیعت اطرافش ملحق شد.

این مطالعه در نشریه «کاوش‌های پمپئی» منتشر شده است.