جکی چان: از خاطرات «اژدها وارد می‌شود» تا چالش‌های هالیوود در لوکارنو

حضور جکی چان در جشنواره لوکارنو و بازسازی صحنه‌ای از «اژدها وارد می‌شود»

جکی چان، ستاره بی‌بدیل سینمای اکشن، در جشنواره فیلم لوکارنو سوئیس، با بازسازی صحنه‌ای از فیلم کلاسیک «اژدها وارد می‌شود» و ادای احترام به بروس لی، حضار را به وجد آورد. این بازیگر، بدلکار و کارگردان افسانه‌ای، در جریان یک مسترکلاس، به بیان خاطرات و تجربیات خود از دوران کودکی تا اوج شهرت پرداخت.

خاطراتی از «اژدها وارد می‌شود» و بروس لی

چان در فیلم «اژدها وارد می‌شود» در نقشی کوچک حضور داشت و به شوخی از ضربه‌های متعدد بروس لی در پشت صحنه یاد کرد و گفت که هرگز تسلیم نشده است. او با طنز خاص خود اظهار داشت:

«من ابرقهرمان نیستم. من می‌ترسم. قبل از هر بدلکاری از خودم می‌پرسم: این بار می‌میرم؟»

مسیر حرفه‌ای: از بدلکاری تا کارگردانی

جکی چان از کودکی پر شر و شور و بی‌علاقگی‌اش به تحصیل سخن گفت که منجر به فرستاده شدنش به مدرسه هنرهای رزمی شد. او با خنده افزود: «آن زمان می‌توانستم به استاد بزنم و هر کاری خواستم انجام دهم.»

او که ابتدا به عنوان بدلکار در فیلم‌هایی چون «مشت خشم» بروس لی فعالیت می‌کرد، بعدها تصمیم به بازیگری گرفت و با شوخی گفت: «فیلم‌ها عالی‌اند چون می‌توانم ناهارم را خودم داشته باشم.» چان همچنین بر اهمیت یادگیری کارگردانی تأکید کرد و اظهار داشت که یک فیلم‌ساز باید همه‌کاره باشد.

چالش‌های ورود به هالیوود و شهرت جهانی

جکی چان به تلاش‌هایش برای ورود به بازار آمریکا اشاره کرد و گفت: «وقتی به آمریکا رفتم، هیچ‌کس مرا نمی‌شناخت و حتی نمی‌خواست به مهارت‌های مبارزه‌ام توجه کند.» این تجربه او را به هنگ‌کنگ بازگرداند تا فیلم «داستان پلیس» را بسازد. او افزود که فیلم «راش آور» نقطه عطفی در شهرت جهانی او بود و به عنوان پلی فرهنگی بین چین و آمریکا عمل کرد.

اهمیت فیلمنامه و دریافت جایزه افتخاری

چان بر اهمیت فیلمنامه پیش از صحنه‌های مبارزه تأکید کرد و گفت:

«اول فیلمنامه مهم است، بعد مبارزه. خیلی فیلم‌ها هست که مبارزه دارند ولی هیچ منطقی پشتش نیست و این مرا عصبانی می‌کند.»

در پایان مراسم، جکی چان جایزه افتخاری لوکارنو، Pardo alla Carriera، را دریافت کرد. جیونا آ. نازارو، مدیر هنری جشنواره، او را «نابغه‌ای واقعی» خواند که سینمای اکشن را متحول کرده است.

تأمل بر سن و مبارزه

جکی چان در سخنانی تأمل‌برانگیز به پرسش پدرش اشاره کرد:

«وقتی پدرم پرسید: می‌توانی در ۶۰ سالگی هم مبارزه کنی؟ جواب نداشتم. حالا ۷۱ سالم است و هنوز می‌توانم مبارزه کنم.»