فصل دوم «ونزدی»: گسترش جهان به قیمت از دست دادن هویت اصلی سریال

فصل دوم سریال پرطرفدار «ونزدی» محصول نتفلیکس، با بازگشتی پرزرق‌وبرق و شخصیت‌های تازه‌وارد، تلاش می‌کند دنیای تاریک و مرموز «نورمور» را گسترش دهد. اما این گسترش، به بهای از دست رفتن تمرکز و هویت اصلی سریال تمام شده است. این فصل، با وجود بازگشت به فرمول اولیه، به دلیل پیچیدگی‌های بی‌مورد و کاهش نقش «جنا اورتگا»، بسیار کمتر از انتظار تأثیرگذار است.

بازگشت به «نورمور» با چاشنی قتل و خانواده آدامز

در قسمت آغازین فصل دوم، «ونزدی» پس از تابستانی که به تقویت قدرت‌های روانی و ردیابی یک قاتل زنجیره‌ای گذشت، به آکادمی «نورمور» بازمی‌گردد. او که پس از حل پرونده‌های مرموز فصل پیش به شهرت رسیده، اکنون با چالش‌های جدیدی روبروست. دوست صمیمی‌اش، «انید» (با بازی اما مایرز)، تابستان را صرف فعالیت‌های گرگینه‌ای و آغاز رابطه‌ای عاشقانه با شخصیتی جدید (با بازی نوآه بی. تیلور) کرده است.

«ونزدی» برخلاف «انید»، علاقه‌ای به تبدیل شدن به نماد مدرسه ندارد، به‌ویژه که مدیر جدید، «بری دورت» (با بازی استیو بوشمی)، از او به عنوان یک طلسم تبلیغاتی استفاده می‌کند. «دورت» که نقشی طنزآمیز و مسخره دارد، بیشتر شبیه یک «دامبلدور» تازه‌وارد در این «هاگوارتز» تاریک است تا یک مدیر جدی. در همین حین، وقایع خشونت‌آمیز در شهر «جریکو» آغاز می‌شود؛ اجسادی با چشمان درآمده توسط کلاغ‌ها پیدا می‌شوند که همگی به نوعی با «ونزدی» مرتبط هستند.

تراکم بیش از حد شخصیت‌ها و ازدحام خانواده آدامز

فصل اول «ونزدی» به دلیل تمرکز بر شخصیت اصلی و پرهیز از تبدیل شدن به نسخه‌ای دیگر از خانواده «آدامز» مورد تحسین قرار گرفت. اما در فصل دوم، این محدودیت کنار گذاشته شده و داستان عملاً به یک اسپین‌آف تمام‌عیار از خانواده «آدامز» تبدیل شده است:

• «پاگزلی» (با بازی آیزاک اوردونز): اکنون دانش‌آموز آکادمی شده و از نوک انگشتانش برق خارج می‌کند.
• «مورتیشیا» (با بازی کاترین زتا-جونز): مادر ثروتمند «ونزدی»، به عنوان کلید یک کمپین جذب سرمایه مطرح می‌شود. مدیر «دورت»، «مورتیشیا» را به ریاست کمیته جذب کمک‌های مالی منصوب کرده و او و «گومز» (با بازی لوئیس گازمن) را در خانه‌ای در محوطه مدرسه مستقر می‌کند.
• «لارج» (با بازی جوناس سواتامو): شخصیت او بازطراحی شده، اما همچنان به درستی استفاده نمی‌شود.
• «تینگ» (با بازی ویکتور دوروبانتو): به عنوان دستی همیشه حاضر، به کمک می‌آید.
• «عمو فستر» (فرد آرمیزن): در اپیزود چهارم بازمی‌گردد.

این تغییرات باعث شده حضور خانواده «آدامز» به صورت مداوم در سریال حس شود، اما بدون آنکه عمق و معنای خاصی به داستان بیفزایند.

افزایش چهره‌های جدید و کاهش تأثیر اورتگا

در حالی که برخی شخصیت‌های کلیدی فصل اول حذف شده یا به نقش‌های مهمان تقلیل یافته‌اند، فصل دوم با چهره‌های تازه‌ای همراه است:

• بیلی پایپر: در نقش معلم موسیقی.
• تاندیو نیوتن: در نقش پزشک تیمارستان.
• هدر ماتارازو: به عنوان مسئول همان تیمارستان.
• کریستوفر لوید: به عنوان سری در شیشه.

یکی از جالب‌ترین چهره‌ها، «ایوی تمپلتون» است؛ دختری با چشمان درشت که بزرگ‌ترین طرفدار «ونزدی» محسوب می‌شود. چشمان درشت او، که یادآور علاقه «تیم برتون» به این ویژگی فیزیکی است، او را از میان جمعیت پرشخصیت سریال متمایز کرده است. حضور «استیو بوشمی» نیز، با وجود سابقه همکاری موفق با «برتون» در فیلم «ماهی بزرگ»، این بار چندان به چشم نمی‌آید و نقش او از عمق و قدرت کافی برخوردار نیست.

تلخ‌ترین نقد به این چهار اپیزود ابتدایی، فقدان لحظات ماندگار است. در فصل اول، سکانس رقص «ونزدی» فوراً به یک نماد فرهنگی بدل شد، اما در فصل دوم، هیچ تلاش مشابه یا قابل مقایسه‌ای انجام نشده است. «ونزدی» اکنون بیشتر به یک کارآگاه روانی با حملات عصبی و اشک‌های سیاه شبیه شده که با استفاده بیش از حد از قدرت‌هایش دچار فرسودگی شده است. با اینکه بازی سرد و بی‌احساس «اورتگا» هنوز هم بی‌نقص است، اما نقش او به شدت در ترکیب جمعی گم شده و دیگر محور اصلی سریال نیست.

شخصیت‌های غیرعادی در دنیایی غیرعادی؛ از بین رفتن تضاد

بخشی از جذابیت خانواده «آدامز» همواره در تضاد آن‌ها با دنیای معمولی نهفته بود. آن‌ها به دلیل حضور در یک فضای عادی، عجیب و خنده‌دار به نظر می‌رسیدند. اما اکنون که در دنیایی مملو از عجایب و طردشدگان زندگی می‌کنند، ویژگی‌های آن‌ها دیگر برجسته نیست. بودن آن‌ها در کنار سایر موجودات خارق‌العاده، ماهیت منحصربه‌فردشان را از بین برده است.

با وجود طراحی صحنه و لباس در سطح بالا و کارگردانی «تیم برتون» در دو قسمت از چهار قسمت ابتدایی که ویژگی‌های بصری خاصی به سریال داده، اما چیزی که بیش از همه در فصل دوم غافلگیرکننده است، این است که چگونه سریالی که با قدرت آغاز شد، این‌چنین زود از نوآوری خالی شده است.