۱۵ حقیقت ناگفته از زندگی رابین ویلیامز: کمدینی که پشت خنده‌هایش درد پنهان بود

۱۵ حقیقت ناگفته از زندگی رابین ویلیامز

در سالروز درگذشت این هنرمند بزرگ که در تاریخ ۱۱ آگوست ۲۰۱۴ در ۶۳ سالگی به زندگی خود پایان داد، به ۱۵ حقیقت جالب و کمتر شنیده‌شده از زندگی او می‌پردازیم:

۱. رابطه نزدیک با کریستوفر ریوز

رابین ویلیامز و کریستوفر ریوز، دو ستاره بازیگری، در دوران دانشجویی در دانشگاه جولیارد هم‌اتاقی بودند. رابین ویلیامز از کمک‌های کریستوفر در دوران دانشجویی یاد می‌کند و می‌گوید: «وام دانشجویی من هنوز نیامده بود و برای همین او غذاهایش را با من تقسیم می‌کرد.» بعدها، زمانی که کریستوفر دچار آسیب نخاعی شد، رابین با حضور در بیمارستان و اجرای یک نمایش کمدی بداهه، او را به خنده آورد و به او امید بخشید. کریستوفر ریوز در کتاب خود با عنوان «هنوز من» به این اتفاق اشاره کرده است.

۲. پیش‌بینی‌های اشتباه هم‌کلاسی‌ها

در دبیرستان ردوود کالیفرنیا، هم‌کلاسی‌های رابین ویلیامز پیش‌بینی کرده بودند که او فرد موفقی نخواهد شد. اما رابین ویلیامز در طول زندگی خود پنج جایزه گرمی، دو جایزه امی و یک جایزه اسکار کسب کرد و ثابت کرد که نباید تحت تأثیر این پیش‌بینی‌ها قرار گرفت.

۳. کتاب مورد علاقه کودکی: «شیر، جادوگر و کمد»

کتاب مورد علاقه رابین ویلیامز در کودکی، «شیر، جادوگر و کمد» از مجموعه «تاریخ‌های نارنیا» اثر سی. اس. لوئیس بود. او این داستان‌ها را برای فرزندانش نیز می‌خواند و حتی یک بار دخترش، زلدا، از او خواست که بدون صداهای عجیب و غریب و فقط با صدای خودش بخواند.

۴. آرامش‌بخش استیون اسپیلبرگ در «فهرست شیندلر»

استیون اسپیلبرگ، کارگردان مشهور، در نمایش ۲۵امین سالگرد فیلم «فهرست شیندلر» فاش کرد که رابین ویلیامز در دوران فیلم‌برداری این اثر، هر هفته با او تماس می‌گرفت و ۱۵ دقیقه استندآپ کمدی تلفنی اجرا می‌کرد تا فشار روانی اسپیلبرگ را کاهش دهد.

۵. یک گیمر حرفه‌ای

رابین ویلیامز علاقه زیادی به بازی‌های ویدئویی داشت و حتی نام دخترش را «زلدا» از شخصیت بازی «افسانه زلدا» انتخاب کرده بود. او بازی‌هایی مانند «ستیزه‌جویان اقیانوس»، «پورتال» و «کال آف دیوتی» را بازی می‌کرد. بازی «دنیای وارکرفت» نیز به یاد او چندین ادای احترام انجام داده است.

۶. علاقه به دوچرخه‌سواری

رابین ویلیامز دوچرخه‌سواری را کار مورد علاقه خود می‌دانست و آن را نوعی «مدیتیشن متحرک» توصیف می‌کرد.

۷. عصبانیت از دیزنی و هدیه عذرخواهی

رابین ویلیامز از دیزنی به دلیل استفاده بدون اجازه از صدای شخصیت جینی (غول چراغ) برای فروش محصولات «علاءالدین» عصبانی شد. او به هنر خود متعهد بود و نمی‌خواست از صدای خود برای مقاصد تجاری استفاده شود. دیزنی برای جبران، یک نقاشی پیکاسو به ارزش حدود یک میلیون دلار به او هدیه داد، اما این هدیه نیز از عصبانیت او نکاست.

۸. آغاز بازیگری به عنوان شخصیت بی‌کلام

رابین ویلیامز بازیگری را به عنوان یک شخصیت بی‌کلام در نیویورک آغاز کرد. دنیل سورین، عکاسی که ۳۵ سال پیش با او در پارک مرکزی روبرو شده بود، بعدها متوجه شد که یکی از آن میم‌ها (اشخاص ساکت) خود رابین ویلیامز بوده است.

۹. سوءتفاهم با ایثن هاوک در «انجمن شاعران مرده»

ایثن هاوک در برنامه «گراهام نورتون شو» تعریف کرد که رابین ویلیامز در طول فیلم‌برداری «انجمن شاعران مرده» با او سخت‌گیرانه رفتار می‌کرد و او را مسخره می‌کرد، زیرا هاوک سعی داشت جدی باشد و نخندد. هاوک در آن زمان فکر می‌کرد ویلیامز از او متنفر است.

۱۰. زندگی در مزرعه‌ای ۴۰ اتاقه

پدر رابین ویلیامز، رابرت فیتزجرالد ویلیامز، مدیر ارشد شرکت فورد بود. خانواده او در ابتدا در یک خانه مزرعه‌ای ۴۰ اتاقه با یک خدمتکار زندگی می‌کردند و بعدها به منطقه مرفه ماریِن کالیفرنیا نقل مکان کردند.

۱۱. علاقه به تقلید از جک نیکلسون

رابین ویلیامز تقلید بسیار خوبی از جک نیکلسون داشت و او را بازیگر مورد علاقه خود برای تقلید می‌دانست. او همچنین تقلیدهای اد سولیوان، کیت ریچاردز، کریستوفر واکن، آل پاچینو و جان وین را نیز دوست داشت.

۱۲. دوستی با گوریلی به نام کوکو

رابین ویلیامز با گوریلی به نام کوکو در باغ‌وحش سانفرانسیسکو دوست شد. کوکو به دلیل دانستن زبان اشاره آمریکایی مشهور بود و گفته می‌شود پس از دیدن فیلم‌های رابین، او را در واقعیت شناخت. رابین حتی پس از مرگ شریک زندگی کوکو، او را دلگرم و خوشحال می‌کرد.

۱۳. نقش جینی در «علاءالدین» مخصوص او نوشته شد

دیزنی برای جلب توجه رابین ویلیامز و متقاعد کردن او برای بازی در فیلم «علاءالدین»، چشم‌انداز خود را از شخصیت جینی کاملاً تغییر داد و او را به اجرای یکی از نمایش‌های استندآپ رابین واداشت.

۱۴. مبارزه با اعتیاد و افسردگی

رابین ویلیامز با اعتیاد و افسردگی دست و پنجه نرم می‌کرد. او در مصاحبه‌ای با مجله تایم در پاسخ به این سوال که آیا باید دردهای بیشتری برای او آرزو کرد، گفت: «لازم نیست. خودم پیدایشان می‌کنم.»

۱۵. بداهه‌پردازی در «ویل هانتینگ نابغه»

یکی از بامزه‌ترین بخش‌های فیلم «ویل هانتینگ نابغه»، جایی که شان با بازی رابین ویلیامز درباره باد شکم همسرش توضیح می‌دهد، کاملاً بداهه توسط او اجرا شد. در این صحنه، مت دیمون، بازیگر مقابل، واقعاً می‌خندد و حتی لرزش دوربین و فیلم‌بردار نیز قابل مشاهده است که نشان‌دهنده تأثیر غیرقابل کنترل رابین بر مخاطبان بود.