آیکون خبر

خبر کامل

ناترازی برق در ایران: از ریشه‌ها تا راهکارهای برون‌رفت از ابرچالش ملی

ناترازی برق در ایران: از ریشه‌ها تا راهکارهای برون‌رفت از ابرچالش ملی

ناترازی برق، اصطلاحی که این روزها به کرات در ادبیات اقتصادی ایران شنیده می‌شود، به معنای برهم خوردن تعادل میان تولید و مصرف برق است. این پدیده که ریشه‌های عمیقی در ساختار اقتصادی و سیاست‌گذاری انرژی کشور دارد، به یک ابرچالش ملی تبدیل شده و پیامدهای گسترده‌ای برای زندگی روزمره مردم و فعالیت‌های اقتصادی به همراه آورده است.

تاریخچه برق در ایران و آغاز خاموشی‌ها

ورود برق به ایران به سال ۱۲۶۴ هجری شمسی و دستور ناصرالدین‌شاه قاجار برای روشنایی کاخ گلستان بازمی‌گردد. با احداث اولین نیروگاه در سال ۱۳۱۶، استفاده از برق گسترش یافت و پس از انقلاب، سرعت برق‌رسانی به شهرها و روستاهای دورافتاده فزونی گرفت.

دهه ۶۰ شمسی، با آغاز جنگ تحمیلی و مشکلات اقتصادی ناشی از آن، شاهد بازگشت خاموشی‌های بی‌برنامه و تصادفی بودیم که به بخشی از زندگی مردم تبدیل شد. این وضعیت تا اوایل دهه ۷۰ ادامه داشت، اما با توانمندتر شدن شبکه برق، خاموشی‌ها به تدریج از بین رفتند.

ریشه‌های ناترازی برق در دهه‌های اخیر

به گفته محمدحسین احمدی، پژوهشگر حوزه انرژی، از سال ۱۳۹۲ شکاف میان تقاضا و توان تأمین برق به تدریج افزایش یافت. خصوصی‌سازی صنعت برق از اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰، بدون برنامه‌ریزی مناسب و ممنوعیت سرمایه‌گذاری دولتی، منجر به عدم تناسب رشد نیروگاه‌ها با افزایش تقاضا و در نتیجه، ناترازی فزاینده شد.

عوامل اصلی ناترازی برق:

  • افزایش مصرف: رشد جمعیت، توسعه شهرنشینی و افزایش استفاده از وسایل برقی در منازل و صنایع.
  • ناتوانی در تأمین: عدم تناسب بین عرضه و تقاضا.
  • مشکلات زیرساختی: فرسودگی شبکه‌های انتقال و توزیع و کمبود منابع انرژی.
  • تغییرات اقلیمی: کاهش بارش‌ها و کم‌آبی مؤثر بر تولید نیروگاه‌های آبی.
  • تحریم‌های اقتصادی: تأثیر منفی بر تأمین تجهیزات و فناوری‌های مورد نیاز.

این عوامل از دهه ۹۰ به بعد منجر به خاموشی‌های مکرر، اختلال در فعالیت‌های روزمره و اقتصادی و نارضایتی عمومی شده‌اند.

چرا سرمایه‌گذاران خصوصی بی‌انگیزه هستند؟

علیرضا اسدی، معاون پژوهش و برنامه‌ریزی سندیکای صنعت برق، تأکید می‌کند که کشور با عقب‌افتادگی در تولید برق مواجه است. او می‌گوید: «صنعت برق، صنعتی است که نمی‌توان در کوتاه‌مدت کمبود عرضه برق آن را تأمین کرد و از سوی دیگر هم، امکان واردات آن به‌صورت قابل اتکا وجود ندارد و در مقیاس‌های بزرگ هم قابلیت جبران کمبود برق از طریق ذخیره‌سازی هنوز وجود ندارد.»

ساخت یک نیروگاه حداقل سه تا چهار سال زمان می‌برد و با شرایط مالی دولت، امکان تأمین سرمایه سریع و کافی وجود ندارد. این امر باعث شده که دولت نتواند کمبود عرضه را از طریق تولید جبران کند و تنها راهکار، اقدامات سلبی و محدودسازی با خاموشی است.

فرزین سوادکوهی، تحلیلگر حوزه انرژی، راهکارهای مقطعی مانند تعطیلات را «آرام‌بخش کوتاه‌مدت» می‌داند که «فقط برای ساعاتی دردها را تسکین می‌دهد، اما باز روز از نو و روزی از نو.» او معتقد است این تعطیلات ضرر اقتصادی سنگینی به کشور وارد می‌کند.

میثم نصر، مدیرعامل شرکت نیروگاه سیکل ترکیبی پرند مپنا، نیز بیان می‌کند که «راه‌حل بهینه‌ای در حال حاضر برای مدیریت قطعی برق صنایع وجود ندارد. صنعت برق یک صنعت آینده‌نگر است و مانند مدیریت بحران نیست که فورا بتوان برای آن چاره‌ای اندیشید.» او بحران انرژی در ایران را چندبُعدی دانسته و آن را نتیجه «حکمرانی غلط، عدم جذب سرمایه‌گذاری خارجی و شکست‌های سیاست خارجی» می‌داند.

پیش‌بینی‌ها و ریشه‌های ابربحران ناترازی

محسن طرزطلب، مدیرعامل وقت شرکت مادرتخصصی نیروگاه‌های حرارتی، در سال ۱۳۹۹ پیش‌بینی کرده بود که از سال ۱۴۰۲ تولید برق در ایران با مشکل جدی مواجه خواهد شد. او دلیل این امر را عدم انگیزه سرمایه‌گذاران خصوصی برای ورود به این حوزه دانست.

ریشه این بی‌رغبتی در بلاتکلیفی برق در نظام سیاست‌گذاری ایران بین «کالا» یا «خدمات» بودن آن است که فشار سنگینی به تولیدکننده برق وارد می‌کند.

حمیدرضا گودرزی، نماینده شهرستان الیگودرز و عضو کمیسیون عمران مجلس، می‌گوید: «موضوع ناترازی در حال حاضر در همه حوزه‌ها وجود دارد و به یکباره رخ نداده است. مدیریت ناکارامد در حوزه‌های مختلف سبب شده، کشور مانند دومینو درگیر ناترازی باشد.» او تأکید می‌کند که ناترازی برق از اوایل دهه ۹۰ توسط کارشناسان پیش‌بینی می‌شد، اما اقدامی برای مقابله با آن صورت نگرفت.

عماد رفیعی‌نژاد، کارشناس اقتصادی، نیز معتقد است صنعت برق ایران با وجود توان فنی و اجرایی بالا، «در چنبره سازوکارهای معیوب اقتصاد انرژی و تصمیم‌های غیر عقلایی، به بند کشیده شده» است.

نقش وسایل سرمایشی در مصرف برق

بر اساس داده‌های وزارت نیرو، حدود ۴۰ درصد از برق مصرفی در ایران به وسایل سرمایشی اختصاص دارد. همایون حائری، معاون برق و انرژی وزیر نیرو، اشاره می‌کند که تنها در تابستان ۲۵ تا ۲۶ هزار مگاوات مصرف وسایل سرمایشی است و بسیاری از تجهیزات صنعتی و تجاری نیز غیراستاندارد و انرژی‌بر هستند.

راهکارهای گذر از ابربحران بی‌برقی

ناترازی برق در ایران سال‌به‌سال تشدید شده و به یک ابرچالش ملی تبدیل شده است. کارشناسان معتقدند صنعت برق نیازمند توازن‌بخشی میان ظرفیت تولید، مدیریت عرضه و تقاضا و ارتقای بهره‌وری در مصرف است.

چیت‌ساز، قائم مقام وزیر در دولت نهم و وزیر نیرو در دولت یازدهم، تأکید می‌کند که وضعیت امروز برق کشور حاصل عملکرد یک دولت یا یک مجلس نیست، بلکه نتیجه یک سیاست‌گذاری راهبردی از بعد جنگ تا امروز است. او معتقد است اصلاح این روند اشتباه یک‌شبه امکان‌پذیر نیست، اما به‌صورت تدریجی می‌توان به مسئله ورود کرد.

شاه‌کلید حل بحران:

  • توسعه انرژی خورشیدی: با کاهش ذخایر فسیلی و افزایش آلایندگی، انرژی خورشیدی به عنوان راهکاری ضروری مطرح است. ایران با پتانسیل عظیم خورشیدی می‌تواند ضمن تأمین پایدار برق، به کاهش اثرات زیست‌محیطی کمک کند.
  • اصلاح سیاست‌ها و جذب سرمایه‌گذاری: فرزین سوادکوهی، کارشناس انرژی، معتقد است تسلط و انحصار دولت بر قیمت‌گذاری برق، اجازه سرمایه‌گذاری بخش خصوصی را نمی‌دهد. او تأکید می‌کند که باید زیرساخت‌های فرسوده بخش انرژی درمان شوند و سیاست‌های اشتباه در قیمت‌گذاری تغییر کند.
  • خروج دولت از تصدی‌گری: کارشناسان بر این باورند که اگر دولت تنها نقش رگولاتوری را ایفا کند و بخش خصوصی وارد ساخت نیروگاه و تولید برق شود، ناترازی رفع خواهد شد.

عادی‌انگاری بحران کمبود برق و تعطیلی‌های اجباری تبعات گسترده‌ای خواهد داشت. ناترازی برق در ایران، حاصل شکاف فزاینده میان ظرفیت تولید و تقاضای مصرف، ضعف ساختاری در حکمرانی، سرمایه‌گذاری ناکافی و الگوی مصرف ناپایدار است. برای حل پایدار این چالش، کشور نیازمند اصلاحات عمیق در ساختار اقتصادی صنعت برق، واقعی‌سازی قیمت‌ها، جذب سرمایه‌گذاری، تنوع‌بخشی به سبد انرژی و ارتقای حکمرانی به سوی مدل غیرمتمرکز و منطقه‌محور است. در غیر این صورت، تداوم ناترازی برق، تهدیدی جدی برای رشد صنعتی، رفاه اجتماعی و امنیت انرژی کشور خواهد بود.

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗