کوین ساساک: از طرد شدن در پلاس‌لیگا تا بهترین مهاجم لیگ ملت‌ها

آغاز دشوار یک مسیر حرفه‌ای

کوین ساساک، یکی از کشف‌های برجسته نیکولا گربیچ در سال جاری، پس از کسب مدال طلا با تیم بوگدانکا لوک لوبلین در لیگ لهستان و در غیاب بارتوش کورک، به مهاجم اول تیم ملی لهستان تبدیل شد. او در لیگ ملت‌ها عملکردی خیره‌کننده داشت و در مسابقات نهایی نینگبو، بازیکن کلیدی تیم ملی لهستان بود. به لطف عملکرد عالی‌اش، به عنوان بهترین مهاجم مسابقات انتخاب شد و اکنون شانس بالایی برای حضور در مسابقات قهرمانی جهان در فیلیپین دارد.

با این حال، مسیر این مهاجم لهستانی به سوی والیبال حرفه‌ای نسبتاً دیر آغاز شد. او قبل از شروع دبیرستان، تنها دو بار در هفته والیبال تمرین می‌کرد. ساساک در مورد اولین تجربه خود در کمپ تیم‌های ملی در سال سوم دبستان می‌گوید: «حدود سه یا چهار روز در اردوی تمرینی بودم و آنها از من تشکر کردند. در آن زمان، بچه‌ها از نظر جسمی، فنی و مهارت‌هایشان از من پیشی می‌گرفتند.»

تصمیمات دشوار و بازگشت به اوج

ساساک برای تمرین در مدرسه، مجبور بود هر روز رفت و آمد کند که به گفته خودش، به او «مهارت‌های اجتماعی کلاسیک» بخشید. او خاطرات دوران دبیرستان را اینگونه توصیف می‌کند: «ساعت ۷ صبح از خواب بیدار می‌شدم، یک ساعت تا مدرسه می‌رفتم، سپس به کلاس‌ها می‌رفتم، سپس برای تمرین به ورشو می‌رفتم، به خانه برمی‌گشتم، غذا می‌خوردم و ساعت ۹:۰۰ شب تکالیفم را انجام می‌دادم. خیلی خسته می‌شدم.»

پس از چهار فصل حضور در باشگاه ترفل گدانسک، به ساساک گفته شد که او را در ترکیب اصلی نمی‌خواهند. او در مورد تصمیم خود برای انتقال به جمهوری چک توضیح داد: «من قصد نداشتم با کسی بحث کنم یا در باشگاه بمانم، حتی با اینکه از نظر فنی قرارداد معتبری داشتم. نمی‌خواستم یک سال را هدر بدهم. می‌دانستم که مهمترین چیز برای من در آن مقطع بازی کردن و آماده شدن برای مسابقات بود. در بازار نقل و انتقالات لیگ برتر خیلی دیر شده بود. من پیشنهادهایی داشتم، اما برای یک قطر پاسور دوم، و من نمی‌خواستم آن را بپذیرم. بنابراین تصمیم گرفتم که بهتر است عقب‌نشینی کنم و بازی کنم تا اینکه یک سال دیگر درجا بزنم.»

تجربه جمهوری چک و بازگشت به پلاس‌لیگا

بازی در جمهوری چک نه تنها دقایق حضور در زمین، بلکه تجربه حضور در مسابقات اروپایی را نیز برای ساساک به ارمغان آورد. اگرچه لیگ آن کشور از نظر مالی ضعیف‌تر از لیگ لهستان بود، اما ثبات و بازی منظم بسیار ارزشمند بود. ساساک اذعان کرد: «در جمهوری چک، ما در لیگ قهرمانان اروپا و سپس در جام CEV بازی کردیم. در لیگ چک به جز پنج یا شش تیم، بقیه تیم‌ها فوق‌العاده نبودند. با وجود این، سطح رقابت‌ها واقعاً مرا شگفت‌زده کرد.»

پس از یک سال، او به گدانسک بازگشت، اگرچه باشگاه قبلاً او را کنار گذاشته بود. ساساک در این باره تأکید کرد: «بازگشت به ترفل مشخص نبود. با من تماس گرفتند که آنها به دنبال یک مهاجم لهستانی هستند. قرار نبود ناراحت شوم یا قهر کنم یا پل پشت سرم را هم خراب کنم. انکار نمی‌کنم که این تنها پیشنهاد من برای بازگشت به پلاس‌لیگا در آن مقطع بود. نمی‌توانستم تصور کنم که به خاطر اتفاقات گذشته آن را رد کنم. من آدم کینه‌توزی نبودم.»

تحقق رویای تیم ملی

ساساک مدت‌ها آرزوی بازی برای تیم ملی را داشت، اما دعوت او تنها پس از چندین سال تجربه در لیگ اتفاق افتاد. او با قدردانی از هم‌تیمی‌هایش و اشاره به خوشحالی‌اش از عضویت در تیم، گفت: «شگفت‌انگیز است که چطور می‌توانند از نظر جسمی و روحی با این شرایط کنار بیایند. بازیکنان ملی‌پوش وقت شخصی خود را فدا می‌کنند تا با عقاب روی سینه‌شان بازی کنند. این یک فداکاری است. با این حال، من تعجب نمی‌کنم. موفقیت اعتیادآور است. بسیاری از بازیکنان هر کاری می‌کنند تا جای من باشند، در این گروه باشند، با آن تمرین کنند و سپس بازی کنند.»