مطالعه‌ای جدید: درمان دارویی ADHD خطرات سوءمصرف مواد و بزهکاری را کاهش می‌دهد

مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که درمان دارویی برای افراد تازه تشخیص داده شده با اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD) می‌تواند به طور قابل توجهی خطر سوءمصرف مواد، رفتارهای خودکشی‌گرایانه، حوادث حمل و نقل و بزهکاری را کاهش دهد. این یافته‌ها که در مجله پزشکی بریتانیا (BMJ) منتشر شده‌اند، مزایای گسترده‌تر درمان دارویی را تأیید کرده و می‌توانند به بیماران در تصمیم‌گیری برای شروع مصرف دارو کمک کنند.

ADHD چیست و چگونه بر زندگی تأثیر می‌گذارد؟

ADHD یک اختلال عصبی-رشدی است که در آن مغز به گونه‌ای متفاوت از اکثر افراد عمل می‌کند. علائم رایج شامل مشکل در تمرکز، ناتوانی در آرام نشستن، سطوح بالای انرژی و تکانشگری است. این علائم می‌توانند تأثیر متوسط تا شدیدی بر زندگی روزمره فرد داشته باشند و تنها در صورت بروز چنین تأثیری، تشخیص ADHD صورت می‌گیرد.

تخمین زده می‌شود که حدود ۵٪ از کودکان و ۲.۵٪ از بزرگسالان در سراسر جهان تحت تأثیر این اختلال قرار دارند و تعداد تشخیص‌ها رو به افزایش است. با وجود افزایش تقاضا برای کمک، این اختلال در حال شیوع بیشتر نیست، بلکه آگاهی و تشخیص آن افزایش یافته است.

یافته‌های کلیدی مطالعه BMJ

این مطالعه بر روی ۱۴۸,۵۰۰ نفر در سوئد با سنین ۶ تا ۶۴ سال که مبتلا به ADHD بودند، انجام شد. از این تعداد، ۵۷٪ درمان دارویی را آغاز کردند و از میان آن‌ها، ۸۸٪ داروی متیل‌فنیدات (ریتالین) برایشان تجویز شد.

محققان دانشگاه ساوت‌همپتون و موسسه کارولینسکا در استکهلم دریافتند که مصرف داروهای ADHD با کاهش موارد اولیه زیر مرتبط است:

• رفتار خودکشی‌گرایانه: ۱۷٪ کاهش
• سوءمصرف مواد: ۱۵٪ کاهش
• حوادث حمل و نقل: ۱۲٪ کاهش
• رفتار بزهکارانه: ۱۳٪ کاهش

هنگام تحلیل رویدادهای مکرر، محققان کاهش‌های زیر را مشاهده کردند:

• تلاش برای خودکشی: ۱۵٪ کاهش
• سوءمصرف مواد: ۲۵٪ کاهش
• صدمات تصادفی: ۴٪ کاهش
• حوادث حمل و نقل: ۱۶٪ کاهش
• رفتار بزهکارانه: ۲۵٪ کاهش

پروفسور ساموئل کورتزه، نویسنده مطالعه و استاد روانپزشکی کودک و نوجوان در دانشگاه ساوت‌همپتون، اظهار داشت: «اغلب اطلاعاتی در مورد خطرات عدم درمان ADHD وجود ندارد. اکنون ما شواهدی داریم که نشان می‌دهد داروها می‌توانند این خطرات را کاهش دهند.» این کاهش خطرات می‌تواند با کاهش رفتارهای تکانشی و بهبود تمرکز توسط دارو توضیح داده شود.

چالش‌ها و دیدگاه‌های کارشناسان

دسترسی به داروهای مناسب برای ADHD در بسیاری از کشورها آسان نیست و برخی داروها با کمبود مواجه هستند. به عنوان مثال، در بریتانیا، زمان انتظار برای مراجعه به متخصص پس از تشخیص و دسترسی به داروها می‌تواند چندین سال باشد.

پروفسور استوارت کینر، رئیس گروه سلامت عدالت در دانشگاه کورتین استرالیای غربی، این تحقیق را نشان‌دهنده «مزایای گسترده تشخیص و درمان ADHD» دانست. او افزود: «عدم تشخیص و درمان ADHD می‌تواند منجر به خوددرمانی با الکل یا سایر مواد مخدر، سلامت روان ضعیف، آسیب و حبس شود. افراد زیادی با ADHD تشخیص داده نشده در سیستم عدالت کیفری قرار می‌گیرند، جایی که وضعیت آن‌ها ممکن است تشخیص داده نشده و درمان نشود.»

ایان میدمنت، استاد داروسازی بالینی در دانشگاه آستون، نیز اظهار داشت که این مطالعه «به درک ما از مزایای بالقوه این داروها می‌افزاید.» با این حال، او اشاره کرد که این تحقیق میزان مصرف واقعی دارو توسط بیماران یا تأثیر دوزهای مختلف را ارزیابی نکرده است.